Berichten

Met Opa Bram…. verplicht door Rotterdam

Ja, het was fijn om met Opa door de Stad te banjeren. Alleen sóms…pfffff.  Dan was het niet zo erg leuk voor een klein Prinsesje. Dat waren de dagen dat Opa doelgericht op pad ging. Maar dat had ik altijd pas te laat door.

Het was dan een rondje apengapen gaar. Zelfs nu ik het neerzet moet ik geeuwen. En over het algemeen waren het ook uitstapjes waarbij het niet handig was mijn step mee te nemen.

Misschien vraagt u zich nu wel af, wat kan er in een bruisende stad als Rotterdam nu saai zijn. Nou, dat ga ik u haarfijn uitleggen.

Opa droeg ‘confectiekleding’, oftewel, één keer in de zoveel tijd moest hij langs de kleermaker om een nieuw pak op maat te laten maken. Natuurlijk ging ik niet mee om mijn Opa in zijn ondergoed te zien, maar op een of andere rare manier heb ik nu het idee dat hij sokophouders droeg. Door mijn Opa’s  kleding ben ik denk ik ook in de war geraakt wat wiskundig inzicht betreft, ik herinner me nog een intensieve discussie met hem over de reden dat het overhemd niet los gedragen kon worden wanneer je bretels droeg.

Bretels, standaard bij Opa’s outfit. Net als zijn hoed. Niet zomaar een hoed, nee, een Stetson gleufhoed met de perfecte deuk erin gemaakt. Grijs. Lichtgrijs, donkergrijs, antraciet…grijs. Deze kocht Opa bij Heniger. Een voor een meisje van zes een zó niet interessante winkel met hoeden, dassen, sokken en zakdoeken. Veel donkerblauw, bordeauxrood en dennengroen. Wat wel gezellig was, was dat deze winkel vlak bij de Grote Mart was. En als Opa dan een bosje paling kocht, mocht ik weer thuis lekker een vers gestroopte paling samen met hem opsmikkelen. Maar, pech voor mij, meestal was het een bokking. Of een gestoomde makreel. Nog steeds houd ik mijn adem in op de markt wanneer ik langs de visafdeling kom.

Meestal werd deze activiteit gecombineerd met een bezoek aan de longarts. Ik herinner me de Mathenesserlaan hierbij, het stuk bij het Heemraadsplein. En zomerdagen, met een felgroene hemel van de hoge en brede bomen die elkaar bijna raakten met hun kruinen van de ene kant van de straat naar de andere kant.

Maar het kon nog erger! Op de Oude Binnenweg zat zijn lievelings viswinkel. Mijn definitie was: de ergst stinkende viswinkel. Na een minuut hield ik het daar al niet meer uit. Ik moest toch weer een keertje inademen. Gelukkig voor mij was er in de etalage een aquarium, waar verse vis in rondzwom.  Ook allemaal grijs. Grijs water, grijze vis. Maar in ieder geval stond ik buiten.

In combinatie met deze viswinkel was er dan vaak nog een spannende tussenstop bij de.. postzegelhandelaar. Dat ik daar nooit in slaap ben gevallen is me een wonder. Minder erg, over zegels gesproken, was een uitje naar de D.E.-winkel om oma’s gespaarde zegeltjes te verzilveren. Ik herinner me dat we via de Lombardkade liepen dan.

U begrijpt, dat ik nooit postzegels ben gaan sparen, geen bretels draag en ook niet veel op heb met vis. Wel heb ik nog steeds Oma’s D.E.-punten liggen. Misschien van de zomer maar eens een nostalgisch wandelingetje naar de winkel bij de Blaak in de buurt. Ze maar eens in te wisselen voor een mooie grote koffiemok. Neem ik gelijk lekker Turkse Fetabroodjes mee voor de lunch, van de Mart!

Volop cruiseplezier op de rivier

Zwemmen kan ik geen slag, want ik heb waterangst. Overgehouden aan bijna verdrinken toen  ik zeven jaar was in de Rotterdamse Maashaven bij het opvissen van bananen. Mijn positieve tegenpool is dat ik idolaat ben van varen, vooral op cruiseschepen op de Nederlandse en Europese rivieren. Bijna tien jaar was ik matroos en gids op de drie Croosboten in Rotterdam en twee keer vier maanden heb ik gegidst en  passagiers begeleid op Nederlandse cruiseschepen. Met de een door Nederland, België en Duitsland en de tweede voer ik op de Donau tussen Linz en Boedapest. Heerlijk was het om onderweg met de passagiers te zwaaien naar andere  cruiseschepen onder wie het vakantieschip van De Zonnebloem, waarvan de nieuwe  naam Alegria is. Dit bijzondere schip met speciale voorzieningen voor mensen die  minder gemakkelijk bewegend door het leven gaan, gold altijd mijn bewondering. Een andere bijzonderheid is dat ik op dit ruim één jaar geleden fraai  gerenoveerde schip ga varen als reisleider. Inderdaad als gids en  passagiersbegeleider en onderweg maak ik ook verhalen en foto’s, zoals voor deze  site. Er zijn trouwens voor deze tocht door Zuid-Holland, Noord-Brabant en Gelderland nog een paar hutten vrij: informeer bij Adelle Cruises, www.adelle.nl  of 078-6816055. Vrijdag 6 april varen we weg van de Rotterdamkade op de  Wilhelminapier om daar donderdag 12 april weer te arriveren. Van die reis en  alle bijzonderheden doe ik daarna verslag en wie weet…. komt er nog meer  vaaravontuur met bijzondere mensen op deze bijzondere site.

Ik  verheug me op het varen en onderweg zal zeker klinken: ‘Já, dat reisje langs de Rijn…, Rijn…, Rijn’. Heerlijk,  dat lied! Vrijwel iedereen kent het refrein en op een cruiseschip mondt het uit  in een polonaise. Meestal massaal gelopen op de slotavond van de varende  vakantie en aansluitend op het captainsdiner. Mps. Alegria is een exclusief  varend hotel met gemeenschappelijke voorzieningen en een aantal vaste regels,  zoals de tijden voor ontbijt, lunch en diner. Varen duurt niet de hele dag en ’s  nachts ligt het schip voor de kant. Onderweg is doorgaans tijd ingeruimd voor  het maken van aantrekkelijke excursies. Zo maken we deze reis onder meer een  excursie naar de Floriade in Venlo. ‘s Avonds bij het diner wordt bekendgemaakt  waarheen het schip de volgende dag vaart en aanmeert en ook de  bezienswaardigheden die daar zijn. Bij de scheepsreceptie kan men inschrijven  voor een of meerdere uitstapjes. Natuurlijk staat het iedereen vrij om aan wal  zelfstandig op avontuur te gaan, met naast geld en een camera natuurlijk een  horloge als standaardbagage. Aanmeren duurt soms maar een paar uur. Wie niet op  de vertrektijd terug is, heeft in dat geval voor zichzelf een probleem  geschapen.

De  sfeer aan boord is gemoedelijk, vriendschappelijk en biedt een basis voor  blijvende contacten. Iedereen geniet immers van vakantie; vervelende zaken zijn  voor even naar de achtergrond verdrongen. Aan boord ontstaat een kennismaking  snel: je komt elkaar op het schip overal tegen. Bij mooi weer natuurlijk op het zonnedek, maar vanzelfsprekend ook aan tafel of ‘s avonds op en rond de dansvloer in de salon.

Het  voordeel van een vaarvakantie is dat deze compleet is. Niet alleen wat het  gezamenlijk optrekken betreft, maar ook omdat ieders privacy gewaarborgd is in  de eigen comfortabele hut. Daar hoeft de vakantieganger zelf niets te doen. De  bedden worden direct na het ontbijt opgemaakt, de hut gestofzuigerd, het  sanitair gereinigd en handdoeken verschoond.

Het  is een fabel dat een vaarvakantie op de rivieren alleen is weggelegd voor  senioren of rijke buitenlanders. Steeds meer jongere mensen ontdekken dat het  maken van een cruise charmante, veelzijdige en rustgevende kanten heeft. Eén  daarvan is dat af en toe het besef van tijd ontbreekt, want cruisen is vertoeven  in een volstrekt andere wereld. Al na één uur varen lijkt het of je al veel langer van huis bent.

Het  is plezierig te beleven hoe aangenaam het leven op een cruiseschip is. Niet  alleen op Nederlandse rivieren en meren, maar ook op waterwegen als de Rijn,  Moezel, Saar en Elbe. Korte of langere cruises: allemaal hebben ze een eigen  bekoring en uitstraling. In de lente – nu dus – begint het vaarseizoen dat duurt  tot eind oktober. Daarna is het niet gedaan. In november en december gaat de  stevens vanuit Rotterdam richting Düsseldorf en Keulen of Antwerpen voor het  maken van shoppingcruises, een gewild uitstapje naar deze steden die dan in fraaie kerstsfeer zijn getooid.

Wie  eenmaal een cruise heeft gemaakt, raakt doorgaans verknocht en stapt elk jaar  wel een keer aan boord voor het maken van een van de talrijke reizen die Adelle  Cruises op het programma heeft staan voor een van de drie eigen schepen.  Reageren: reinw@telfort.nl