Berichten

Marloes en Raymond van der Vliet

Op 19-04-2013 ben ik getrouwd met mijn grote liefde Marloes. 

Wij zijn getrouwd in het stadhuis van Rotterdam
en erna naar de Kuip gereden voor een trouwreportage.

raymond en marlies (2)

raymond en marlies (3)

raymond en marlies (4)

Eindelijk weer eens thuis gewonnen van Heerenveen!

Beste Feyenoord-vrienden,

Vanmiddag weer eens de jaarlijkse ontmoeting met de ‘Fryske pompebled’, waarbij ik het accent circonflexe (het dakje) niet op de laatste ‘e’ kan zetten ten einde vervorming van de tekst te voorkomen.

In het wat verdere verleden ging ons die partijtjes met Heerenveen, zeker in thuiswedstrijden, meestal bijzonder goed af. We trokken vaak aan het langste eind, soms zelfs met redelijk grote uitslagen zoals 5-0, 5-1 en 6-2. De eerste keer dat Feyenoord in eigen huis onderuit ging tegen de Friese trots was op 1 mei 2005, toen wij nota bene de verjaardag van mijn vrouw vierden (2 mei jarig). In aanwezigheid van een fervente PSV-supporter keek ik met lede ogen naar de dramatische verrichtingen van mijn favorieten, inclusief de onvolprezen Dirk Kuyt. De eerste nederlaag in Friesland was al een aantal jaren eerder geleden: op 12 maart 1997 ging Feyenoord in bekerverband in het Friese Haagje met 2-1 onderuit.

Heerenveen is voor Friese begrippen een roemruchte club, die ooit een van de grootste Nederlandse voetballers aller tijden heeft voortgebracht en waar ook het huidige stadion van Heerenveen naar is vernoemd: Abe Lenstra.

Men memoreert in Heerenveen graag de beroemde zege op Ajax, waarbij Abe het na een schier kansloze ruststand van 1-5 in het voordeel van de Mokummers plotseling op zijn heupen kreeg en zo’n beetje in zijn eentje zijn club naar een 6-5 triomf leidde. Zelf herinner ik mij hoe Abe, die behalve als briljant ook bekend stond als superlui, op 14 maart 1956 met twee goals in het Rheinstadion te Duesseldorf wereldkampioen West-Duitsland vloerde. ‘Der ehemalige Weltmeister’ (WK Zwitserland 1954) kwam dankzij een eigen doelpunt van Cor van der Hart nog tot 1-2 terug, maar weken nadien had men het in Nederland op euforische wijze nog over die onwaarschijnlijke zege, die zich pas in 1988 zou laten herhalen tijdens het voor Oranje zo roemrijke EK in Duitsland. Tot dan zouden de wedstrijden tegen de oostelijke rivaal gekenmerkt zijn door louter nederlagen (zelfs een keer met 7-0), af en toe onderbroken door een gelijk spel. Wel waren we op 18 juni 1978 de morele winnaar toen Rene van de Kerkhof tijdens het beruchte ‘Argentijnse’ WK  de 2-2 binnenschoot, waardoor de Duitsers werden uitgeschakeld voor de wereldbeker en wij de finale zouden bereiken, na eerst ook nog te hebben afgerekend met de Italianen (1-2). De Duitsers verloren overigens toen ook het laatste duel tegen hun Oostenrijkse broeders (3-2), waarvan wij eerder in de poule nog met 5-1 hadden gewonnen.



Hoe het vanmiddag zal aflopen is op dit moment natuurlijk koffiedik kijken. De prestatiecurve van ons dierbare Feyenoord is dit seizoen grilliger dan ooit en eigenlijk best wel teleurstellend, aangezien dit jaar de kans groter dan ooit was om eindelijk weer eens massaal naar de Goalsingel op te trekken (maar dan graag zonder de kennelijk onuitroeibare rellen en vernielingen). Er is veel over gediscussieerd, met name ook door aangeven van Raymond Verheijen, over de titelkansen die Feyenoord het nu langzaam aflopende seizoen heeft laten liggen, zodat ik daar nauwelijks meer iets aan heb toe te voegen.  Het onwankelbaar trouwe Legioen (dat was in de jaren tachtig wel anders) is er helaas weer eens mee te kort gedaan, maar ook Ronald Koeman miste daardoor een unieke kans om op de valreep van zijn 5-jarige verblijf bij Feyenoord (in twee termijnen) alsnog een prijs te pakken. Wat dat betreft is zijn reactie (‘Dat is achteraf praten’) wel erg laconiek op de vraag waarom hij niet eerder van tactiek is veranderd dan pas tegen FC Groningen in de Euroborg. Hoe dan ook, ik ben benieuwd welk strijdplan de rossige Zaankanter voor dit duel heeft uitgebroed. Hopelijk zit er meer in dan de drie gelijke spelen welke de afgelopen drie jaar in eigen huis tegen de Friese fierljeppers het hoogst haalbare bleken.

Dat laatste bleek vanmiddag in de volledig uitverkochte Kuip inderdaad het geval. De eerste helft was van beide kanten eigenlijk bar en boos, maar in de tweede helft liet Ruud Vormer het Legioen al rap juichend opveren door uit een vrije trap net buiten de zestien de bal in de voor hem linker hoek te krullen (1-0). De Friese doelman stak er geen hand naar uit. Later liet hij zich op vergelijkbare wijze verrassen door de immer zwoegende Lex Immers (wat een kolossale inzet!!), alvorens wel een slecht ingeschoten penalty van Vilhena uit het doel te ranselen. De rode kaart die aan die pingel werd toegevoegd (en die Van Basten ‘over de rooie’ hielp) haalde het kleine restje venijn uit de wedstrijd voor zover dat nog aanwezig was. Feyenoord passeerde PSV daardoor voor de tweede maal in successie voor een directe plaats in de voorronde van de EL of wellicht zelfs voor de CL. De laatste jaren zijn beide hindernissen voor Feyenoord evenwel te hoog gebleken, dus al te veel waarde moeten we maar niet hechten aan de onderlinge strijd tussen Twente, Vitesse, Feyenoord en PSV om het zilver, het brons, en de eervolle vermelding van de vierde plaats.

ForLife en ForEver

Rood-wit-zwart

Feyenoord-hart

Stichting De Bomenridders

Bomen in de straat, in het park en op het plein, we staan er zelden bij stil omdat ze zo vanzelfsprekend lijken. Toch verdienen ze aandacht bij herinrichting, als bomen ziek worden, vernield worden of het wegdek beschadigen. Pas als bomen plotseling omgezaagd worden besef je hoe belangrijk ze zijn. Ze zorgen voor een mooi straatbeeld, schaduw in de zomer, woonplaats voor vogels, schone lucht en demping van verkeerslawaai. Stichting De Bomenridders zet zich in voor bescherming van stadsbomen in heel Rotterdam. Dat is nodig omdat er regelmatig bomen gekapt worden die gespaard hadden kunnen worden als er creatiever was nagedacht over andere oplossingen.

Onze actieve kern bestaat uit 5 mensen. Deze voeren alle voorkomende activiteiten uit, van het publiceren van artikelen op de website tot het voeren van procedures, het ontwikkelen van een nieuwsbrief en het inventariseren van alle bijzondere tuinbomen in onze stad. Wij overleggen met de gemeentelijke beheerders van de buitenruimte, woningcorporaties en beantwoorden vragen van Rotterdammers die zich zorgen maken over hun bomen. Wat dat zijn het: uw bomen.

Toch worden omwonenden vaak niet betrokken bij het maken van plannen. Bomenkap voor rioolwerkzaamheden of ophoging wordt bijvoorbeeld als onvermijdelijk gepresenteerd, terwijl dat soms niet zo is! De Bomenridders willen u graag informeren en ondersteunen bij bomenkap in de wijk. Wat kunt u zelf doen?

Laat u niet verrassen door bomenkap en lees elke week de bekendmakingen van verleende vergunningen in de wijkkrant of online op: http://www.rotterdam.nl/rotterdambericht

Je kunt namelijk alleen bezwaar maken tegen bomenkap als je daar op tijd van weet! We merken heel vaak dat mensen pas gaan klagen als de bomen al om zijn. We zijn op zoek naar betrokken mensen die contactpersoon voor ons willen zijn in hun wijk. Want hoe groter het groene netwerk, hoe effectiever onnodige kap voorkomen kan worden.

Voor meer info over wat de bomenridders doen, ga naar www.debomenridders.nl.

We zijn te bereiken via info@debomenridders.nl.

Volg ons op twitter via @DeBomenridders en op Facebook: https://www.facebook.com/De.Bomenridders

 

Beste Feyenoord-vrienden,

‘De teerling is geworpen! (Alea iacta est)’ riep Julius Ceasar uit toen hij het riviertje de Rubicon overstak om vervolgens aan het hoofd van zijn legioen de macht te grijpen in het destijds nog republikeinse Rome.

Voor hem was er geen weg terug, het was erop of eronder. Voor zo’n apocalyptische keuze stond Martin van Geel uiteraard niet toen hij het eens werd met de second best trainer Fred Rutten. Maar een cruciale beslissing heeft onze technisch directeur natuurlijk wel genomen door vooralsnog voor een jaar in zee te gaan met deze uit het Gelderse Wijchen afkomstige coach. Ik denk vanuit mijn beperkte kennis van zaken dat Fred Rutten naar omstandigheden de beste optie voor ons immer nog armlastige Feyenoord is. Zeker, hij heeft als voetbaltrainer slechts 1 miezerig KNVB-bekertje op zijn naam staan, maar Ronald Koeman zou wensen tijdens zijn vijfjarige loopbaan als Feyenoorder (twee jaar als voetballer en drie jaar als hoofdcoach) deze tweede nationale hoofdprijs met onze club gewonnen te hebben. Dan had hij zich kunnen laten toejuichen vanaf het stadhuisbalkon op de Goalsingel en zich blijmoedig kunnen vergapen aan de gigantische menigte die zo’n heuglijk feit alsdan ten deel was gevallen.

Maar prijzenpakker Ronald Koeman won in al die jaren helemaal niets met Feyenoord, noch in de periode 1995-1997, noch in de jaren 2011-2014.

Feyenoord kan helemaal geen pretenties koesteren wat het winnen van prijzen betreft. Alleen bij een heel gelukkige loting met het liefst allemaal thuiswedstrijden tegen middenmoters, laag geklasseerde clubs  of amateurs zou het veroveren van de KNVB-beker tot de haalbare mogelijkheden behoren. Zoals Bert van Marwijk die dus won in 2008, met thuiswedstrijden tegen FC Utrecht (3-0), FC Groningen (3-1), PEC Zwolle (2-1)en NAC (2-0) en alleen een uitwedstrijd tegen mijn plaatsgenoot SV Deurne (0-4).  Met als apotheose de finale tegen Roda JC (2-0). Vooral Ajax moet Feyenoord daarbij niet tegen komen, want de statistieken ten aanzien van onze voormalige aartsrivaal zijn dramatisch, stel ik met bloedend hart vast.

Fred Rutten past volgens mij qua persoonlijkheidsstructuur heel goed bij het huidige Feyenoord. Niet alleen omdat hij in staat moet worden geacht jonge spelers beter te maken, maar ook omdat het gewoon een heel aardige en sociale man is. Enkele jaren geleden hadden mijn dierbare echtgenote en ik een arrangement in een Fletcher hotel in Paterswolde. Het was tijdens het laatste competitieweekend van het seizoen 20010-2011. Feyenoord had in de voorlaatste wedstrijd op honingzoete wijze wraak genomen voor het eerdere 10-0 debacle in Eindhoven door PSV in De Kuip met een 3-1 revanche een zeer riante kans op de landstitel 2011 te ontnemen en ook die laatste wedstrijd tegen FC Groningen (heel toevallig onze tegenstander van hedenmiddag) zou PSV overigens niet meer winnen (0-0). Terwijl wij in het restaurant van ons diner zaten te genieten reed tot mijn verrassing opeens de spelersbus van de Zwartrokken langszij het restaurant. Toen mijn vrouw een halfuur later even naar onze hotelkamer wandelde kwam zij eerst de chauffeur van de bus en even later Fred Rutten tegen in de gang. Terwijl de chauffeur met zijn neus in de lucht mijn vrouw passeerde zonder haar een blik waardig te keuren groette juist de qua status veel hoger op de maatschappelijke ladder gepositioneerde Fred Rutten mijn echtgenote uiterst hoffelijk. Het is maar een eenvoudig voorbeeld en een momentopname, maar ik zal die simpele metafoor van mijn lief in dat Fletcher hotel nooit vergeten. Fred Rutten gaf daarmee wat mij betreft zijn visitekaartje af als gentleman die zich niet te groot voelde om een voor hem volkomen onbekende en anonieme passante in die hotelgang op beleefde en vriendelijke wijze te groeten, waar de buschauffeur dwars door haar heen keek. Het sympathieke beeld dat de media altijd van de Gelderlander hebben geschetst past daar als gegoten bij.

Fred Rutten past met zijn staat van dienst natuurlijk ook veel beter bij Feyenoord dan Louis van Gaal of Co Adriaanse, hoe graag ik die beide trainers omwille van hun profiel en palmares ook bij Feyenoord zou hebben willen zien werken. De kwaliteiten van beide heren zijn boven elke twijfel verheven, maar wellicht meer nog dan het Legioen zagen zij in niet bijster te passen bij onze club. Mijn vaste reismaatje naar en van de Kuip, afkomstig uit Helmond en ook de meeste uitwedstrijden van Feyenoord bezoekend, had overigens al aangekondigd geen seizoenkaart meer te zullen nemen indien Van Gaal  zou zijn ingegaan op het aanbod van Martin van Geel. Hij zal daar niet alleen in hebben gestaan. Bij Co Adriaanse was die weerstand iets minder groot, maar gelet op deze negatieve bijverschijnselen is met de komst van Fred Rutten dat gevoelsmatige probleem meteen opgelost. Er zijn nu nog wel de nodige reserves ten aanzien van ‘Graaf Slis’, maar ik schat in dat die bedenkingen als sneeuw voor de zon zullen verdwijnen door de ontwapenende innemendheid van Gelderse Fred, maar vooral ook door zijn kundigheid als coach jegens in het bijzonder de jonge spelers, waar volgens mij de rek nog lang niet uit hoeft te zijn. Een mens kan zijn grenzen nu eenmaal vaak veel meer verleggen dan wat hij zelf voordien mogelijk achtte. Ronald Koeman was als voetballer en als trainer een prijzenpakker, maar won er in beide rollen niet eentje bij Feyenoord. Fred Rutten won als trainer behalve die ene beker (2001) en overigens de Intertoto Cup (2006) met FC Twente nog helemaal niets (wel ‘Trainer van het jaar 2008’) en wie weet gaat hem dat als speling van het lot nu juist wel lukken met ons dierbare Feyenoord. En als hij daar niet in slaagt – en die kans is levensgroot– dan nog past hij dus heel goed bij het eigentijdse Feyenoord, dat zelden meer prijzen pakt. Die laatste conclusie is niet gespeend van enig cynisme, maar is tegelijkertijd ook ter relativering van de hele situatie bedoeld. Wat mij betreft is Fred Rutten dus van harte welkom en ik wens hem dan ook heel veel succes toe bij de uiterst complexe en loodzware klus die hem in De Kuip te wachten staat.

ForLife en ForEver

Rood-wit-zwart

Feyenoord-hart.

Seizoen definitief over en uit

Beste Feyenoord-vrienden,

Terwijl heel de wereld de adem inhoudt omdat op de Krim de klok dreigt ruim anderhalve eeuw te worden teruggedraaid naar de episode 1853-1856

(Krim-oorlog) waarin ‘The lady with the lamp’ (Florence Nightingale) met haar gedreven naastenliefde geschiedenis schreef maken wij ons op voor een wedstrijd die ooit tot ‘De Klassieker’ werd betiteld. Dat was in een tijd dat Feyenoord en Ajax de absolute hegemonie in Nederland deelden en die heerschappij zelfs enige tijd over Europa en de hele verdere wereld betwistten. Helaas, die Klassieker is anno 2014 verworden tot een duelletje in de marge van de Europese krachtsverhoudingen, waar Feyenoord al jaren niet meer thuis geeft en Ajax drie dagen geleden een tweede afstraffing in successie kreeg die nog maar enkele jaren terug zeer onwaarschijnlijk zou zijn geweest. Maar waar Ajax op nationaal niveau op weg lijkt naar zijn vierde achtereenvolgende landstitel is ons dierbare Feyenoord van de twee voetbalgiganten van weleer tot mijn diepe leedwezen het verst terug gevallen. Het nu zijn einde naderende seizoen is het vijftiende van een lange reeks waarin Feyenoord definitief heeft afgehaakt voor de blinkende schaal die vele tienduizenden in vervoering had kunnen brengen op de hoofdslagader van de Rotterdamse binnenstad welke in betere tijden tot Goalsingel werd omgedoopt.

Er is de afgelopen weken veel te doen gewest om het arbitrale onrecht dat Feyenoord werd aangedaan. Ronald Koeman kon zich niet langer in toom houden, Graziano Pelle botvierde zijn frustraties op wat elektronica in de spelerstunnel van de Grolsch Veste en de Legionairs waren hevig verontwaardigd over zoveel scheidsrechterlijke benadeling van hun favorieten. Alleen de pers meesmuilde naar hartenlust. Vrij vertaald schamperde Sjoerd Mossou, naar aanleiding van Koemans verwijt dat het Rotterdamse AD het wel eens wat nadrukkelijker voor de plaatselijke trots zou mogen opnemen, dat Feyenoord vooral de hand in eigen boezem moest steken met onder meer een verwijzing naar het Italiaanse wangedrag en NAC-supporter Chris van Nijnatten vond dat er helemaal niets aan de hand was met de arbitrage. Nu kan ik mij voorstellen dat hij als NAC-fan aan de penalty die Feyenoord in Breda door Nijhuis in de slotminuut door de neus werd geboord daarbij schielijk voorbij wilde gaan, maar in en tegen Twente werd de Rotterdamse ploeg twee geheide strafschoppen onthouden, de tegenstander al in de beginfase een rode kaart bespaard en in de slotseconden een uiterst omstreden buitenspeldoelpunt in ons nadeel toegekend. Als je dan doodleuk neerkrabbelt dat er feitelijk niets aan de hand is ben je als sportjournalist toch echt de weg kwijt en zou je als krantenlezer zo je abonnement van het AD kunnen opzeggen. Mossou vindt dat zijn journalistieke neutraliteit waar het zijn stadgenoot Feyenoord betreft gewaarborgd moet blijven, maar veronachtzaamt het feit dat de Amsterdamse media, door Gerard Cox in de Feyenoord-krant destijds de Ajax-maffia genoemd al sinds jaar en dag hun clubvoorkeur op onverhulde en ongegeneerde wijze laten blijken. De volkskrant loopt daarbij als gedoodverfde kwaliteitskrant voorop, samen met de Telegraaf en treinkrant Spits, waar Ajacied Jaap Visser wekelijks zijn Ajax gezinde teksten uitkraamt. Een beetje tegengas van de kant van het in Rotterdam gevestigde AD zou dus geen kwaad kunnen, maar helaas.

Natuurlijk heeft Feyenoord onvoldoende kwaliteit in huis om op overtuigende wijze een greep naar de titel te doen, maar juist onder die omstandigheden is het niet nodig dat non-valeurs als Liesveld, Nijhuis en Serdar Gozubuyuk (de trema’s laat ik om technische redenen achterwege) de concurrentie een handje helpen. Want Feyenoord was zowel tegen NAC als tegen FC Twente veruit de betere ploeg en de overwinning werd de club niet alleen onthouden door eigen onvermogen bij de afronding, maar ook door vooringenomenheid en lafhartigheid van de arbitrage. Scheidsrechter dienen integer te zijn, ook jegens de uitspelende ploeg en dienen zich niet te laten leiden door hun onderhuidse clubvoorkeur, zoals bij Liesveld op onverholen wijze het geval is. 

De wedstrijd tegen Ajax is gespeeld en voor de zoveelste maal had de toch niet al te indrukwekkende ploeg uit het Mokumse een verlammende uitwerking op de Feyenoorders. Ondanks het grote verloop onder de spelers door de jaren heen wordt die negatieve clubcultuur (slap spelen tegen Ajax) op een of andere manier zorgvuldig in stand gehouden. Scheidsrechter Kuipers heeft in tegenstelling tot zijn collega’s Nijhuis en Gozubuyuk geen doorslaggevende rol bij de uitslag gespeeld, maar leek zich evenzeer niet aan de indruk te kunnen onttrekken niet bijster veel met Feyenoord op te hebben. Zo kende hij al in de beginfase een lachwekkende vrije schop dicht bij de zestien toe aan de spelers met de rossige outfit. Die was voor de volle 100 % onterecht toegekend en de bal had er zo maar in kunnen vliegen. Verder weigerde hij geel te trekken bij twee pittige overtredingen van Ajacieden, maar was hij er even later als de kippen bij om Clasie geel te geven voor een vergelijkbare overtreding. Ach, het maakt allemaal niet zo veel uit, ik schreef vorige week als dat dit een wedstrijdje om des keizers baard was en het had er alle schijn van dat de Feyenoorders er net zo over dachten, gezien de bitter weinige inspiratie die de ploeg ondanks de schitterende ambiance van een stampvolle Kuip kon opbrengen.

 Voor mij was vorige week het seizoen al over, de overige wedstrijden kunnen dienen ter voorbereiding van de volgende competitiejaargang.

ForLife en ForEver

Rood-wit-zwart

Feyenoord-hart

Mineur

Nog doodziek van de nederlaag
Lees ik dat Rutten volgend seizoen trainer wordt

Welke gek splits hem in onze maag
Het technisch beleid schiet weer eens te kort

Een man met de uitstraling van een zaterdag amateur
Die niet bekend staat als een groot orakel

Hoe druk je je supporters nog verder in mineur?
Een dag na het vreselijke 020 debacle

JJO

Wie volgt Ronald Koeman op?

Beste Feyenoord-vrienden,

Nu definitief bekend is dat Ronald Koeman aan zijn derde en laatste seizoen als clubcoach van Feyenoord bezig is zijn de speculaties omtrent diens opvolging natuurlijk niet van de lucht. Iedereen heeft zo zijn voorkeuren en de eerste berichten luidden dat Lowietje en Cootje op de twee bovenste plaatsen van Martins lijstje zouden staan. Zou zo maar kunnen, maar ik hoop in ieder geval vurig dat het NIET Bert van Marwijk gaat worden. Die man heb ik als integer, door en door fatsoenlijk mens heel hoog zitten, maar als trainer heb ik nooit zo’n hoge pet van hem op gehad. Dat negatieve beeld kreeg ik al in het eerste seizoen (2000-2001) dat de geboren Deventer bij ons aan de slag ging. Meteen aan het begin al kon hij niet voorkomen dat Feyenoord tegen Sturm Graz uit het Oostenrijkse Steiermark aan het kortste eind trok in de tweestrijd om een plaatsje in de Champions League. En dat terwijl er in het voorgaande seizoen zo veel moeite was gedaan om de derde plaats op de nationale ranglijst en dus de voorronde CL veilig te stellen. Dat gebeurde in een sleutelwedstrijd tegen FC Twente, een dag na die afgrijselijke vuurwerkramp in de Enschedese wijk Roombeek, waarbij 23 doden vielen, 950 mensen gewond raakten en 200 woningen totaal werden vernietigd. Zowel financieel als sportief was de ‘Oostenrijkse’ misser meteen al een forse tegenslag, maar nog dramatischer vond ik de vrije val waar Feyenoord na de winterstop in terecht kwam, waarbij het aantal competitienederlagen opliep van twee VOOR de winterse onderbreking tot tien zeperds NA de competitiebreak. Van Marwijk bleek toen geenszins in staat het tij te keren, maar eindigde toch nog wonder boven wonder boven Ajax en op de tweede plaats door in Amsterdam met 3-4 van de oude aartsrivaal te winnen. We eindigden echter
17 punten achter PSV, terwijl we bij de winterstop nog 5 punten voorsprong op de Eindhovenaren hadden. Zelfs toen Feyenoord over de sterkste selectie sinds de roemruchte periode 1968-1974 beschikte slaagde Bert er niet in de titel te pakken. Uiteraard mag hij de UEFA Cup van 8 mei 2002 wel op zijn conto schrijven, maar het hoeft geen betoog dat bij die ongelofelijke triomf van na het Bosman-arrest neiemand anders dan Pierre van Hooijdonk het verschil maakte. De inbreng van Bertje was destijds te vergelijken met die van Thijs Libregts gedurende het seizoen 1983-1984, het onvergetelijke Cruijff/Gullit jaar. De voormalige Excelsior captain had toentertijd nauwelijks toegevoegde waarde, die kwam voor het leeuwendeel van twee van de beste Nederlandse voetballers aller tijden.

Maar wie moet dan wel de trainer van Feyenoord worden? Van Gaal zal het vrijwel zeker niet doen en Co Adriaanse heeft al eens bedankt. Bovendien brengt het in dienst nemen van deze analytische scherpslijper het nodige risico met zich mee vanwege het bovenmeestergedrag dat hij in het verleden meerdere malen ten toon heeft gespreid. Bovendien vertrekt hij steevast voortijdig bij een club. Wel is het zo dat Co Adriaanse in tegenstelling tot Van Marwijk wel in staat is spelers beter te maken, een competentie welke Louis van Gaal in optima forma bezit. De optie JP van Gastel en Gio van Bronckhorst schijnt niet im Frage te zijn bij de technisch directeur, hetgeen toch wellicht de goedkoopste oplossing zou zijn. Bovendien is het argument van gebrek aan ervaring als hoofdtrainer (ervaring is een
profielvereiste) in het betaalde voetbal maar heel betrekkelijk. Frank de Boer is het levende bewijs van het tegendeel. We wachten het verder maar af, het is hoe dan ook een ondankbare taak om hoofdtrainer van Feyenoord te zijn, ook de charismatische Ronald Koeman heeft het moeten ondervinden, na eerder reeds als voetballer prijsloos te zijn vertrokken uit De Kuip.

Dan de wedstrijd van vandaag. Het werd dus 1-1 in Breda, helaas een normale uitslag voor Feyenoord anno 2014. Maar Feyenoord heeft ditmaal ondanks het falen bij de legio kansen die zich hebben voorgedaan de teleurstellende remise niet helemaal aan zichzelf te wijten. Andermaal was het de Tukker Nijhuis die ons benadeelde en dat dus niet voor het eerst.
Nijhuis is een draak van een arbiter, die Feyenoord allang had moeten wraken. Misschien kan er een klachtbrief naar de (K)NVB worden gestuurd, net als ooit jegens die vreselijke Dick van Egmond is gebeurd naar aanleiding van het in successie benadelen van Feyenoord in een uitwedstrijd tegen AZ. Nijhuis naaide Feyenoord in uitwedstrijden eerder een oor aan tegen stadgenoot Sparta (twee rode kaarten) en in die dramatische wedstrijd tegen PSV (10-0), die de bloeddorstige Zwartrokken naderhand alsnog de titel kostte doordat Feyenoord in De Kuip met 3-1 revanche nam en Ajax de lachende derde was. Toen diskwalificeerde Van Hanegem in zijn AD-column Nijhuis tot een ‘nare man’ om zijn omstreden rol in het Philips-stadion (onder andere een veel te zwaar gestrafte rode kaart voor Leerdam). Vanmiddag kende Nijhuis aan de thuisploeg een wel heel gemakkelijk gegeven strafschop toe en onthield in de slotfase een glaszuivere pingel aan Feyenoord.

Voor de titel maakt het allemaal niets uit. De kans daarop heeft Feyenoord allang verspeeld, eigenlijk al in het prille begin van deze competitiejaargang. Maar ook daarna bleef de ploeg bij herhaling in de fout gaan, heel vaak tegen laag geklasseerde tegenstanders. Ook werd bijvoorbeeld thuis verloren van Twente en Heracles, terwijl in diezelfde Kuip niet kon worden gewonnen van AZ en Vitesse. Ons rest nog een aantal loodzware uitwedstrijden, te beginnen volgende week. Inmiddels lijkt PSV ook enigszins op stoom te geraken, zodat het nog een hele klus zal worden om zelfs de Eindhovenaren onder ons te houden, te meer daar we nog moeten afreizen naar de Mathildelaan.
Afgezien van de koppositie is er nog altijd veel mogelijk, maar de eerlijkheid gebiedt mij de kansen op een hoge eindrangschikking niet al te hoog in te schatten. Daarvoor worden met name in uitwedstrijden structureel te veel punten verloren. Zoals ik al opmerkte, de opvolger van Koeman zal het evenmin gemakkelijk krijgen als zijn illustere voorganger, die er vermoedelijk wel het maximale uitsleepte. Meer zit er gewoon niet in, al zouden we dat nog zo graag willen.

ForLife en ForEver
Rood-wit-zwart
Feyenoord-hart

Ronald

 Ronald vind het mooi geweest
Hij gaat onze mooie Kuip verlaten

We waren allen al bevreesd
Nadat we hem de laatste periode hoorden praten

Koeman heeft ons veel gegeven
Tussen supporters en de club bouwde hij een brug

Soms teleurgesteld maar altijd gedreven
Gaf Ronald ons vooral eigenwaarde terug

Jaloers

Vaders zijn vaak trots als een pauw

Als ze met hun kind de Kuip in lopen

 

In de zon of door de snijdende kou

Eerst nog een nieuw Feyenoord sjaaltje kopen

 

Zijn handje in papa’s grote knuist

Aandoenlijkheid heeft ook iets stoers

 

Van geluk balt hij spontaan zijn vuist

En diep van binnen ben ik intens jaloers

 

JJO

Het legioen

De “topper” Feyenoord en PSV
Is een strijd tussen plek zeven en acht

De winnaar doet straks weer een beetje mee
De verliezer wordt een zware slag toegebracht

Ik heb vertrouwen in een goede afloop
Hoewel we er dan wel vol voor moeten gaan

Want dan zal de Kuip werken als dope
Wanneer het legioen achter onze jongens gaat staan

JJO