Berichten

Toedeledokie.

Om het grijs van zijn kleding, zijn kleine gestalte en de natgeregende stad te compenseren, had hij voor een fel gele paraplu gekozen, met als grootste voordeel dat hij duidelijk opviel in het drukke verkeer. Zeker als je bedacht dat hij de laatste tijd wat moeilijk liep. Je moet dat speciale technische tekenpapier wel heel erg nodig hebben om, door dit pleuresweer deze reis te maken naar die goede winkel. In deze winkel verkopen ze alles wat voor de uitvoerende kunstenaar van belang is. Namelijk: goed materiaal. Hij schudde zijn kleurige regenscherm uit, terwijl hij de winkel binnen drentelde en om zich heen keek op zoek naar de paraplubak. Nergens was de gewenste bak te vinden en dus richtte hij het woord tot een lange jongeman die bezig was een winkelstelling te vullen met tekenmateriaal. Met een hese oude mannenstem vroeg hij: ”Is die paraplubak er niet meer?” De jongen keek op: “Paraplubak? Nee, die hebben we niet” en ging snel verder met zijn werk. “ Ik kan me toch zoiets herinneren, er stond hier vroeger echt wel een paraplubak” mompelde het mannetje bij zichzelf, terwijl hij naar de papier afdeling scharrelde en onhandig manoeuvreerde met de natte paraplu, die hij uiteindelijk met een nijdig gebaar ergens neerpootte.
Na deze ferme daad stapte hij op de stelling af waar het begeerde papier moest liggen en keek zoekend rond. Ha, daar lag het: een A4 tekenblock met technisch tekenpapier van hoge kwaliteit. Er lag maar 1 block, verdomme. Terwijl hij de rekken afspeurde om te kijken of er toch nog ergens zo ’n block lag, hoorde hij een uiterst directieve vrouwenstem iemand op luide toon de mantel uitvegen, over een zojuist afgesloten telefoon gesprek, gevoerd door de jonge verkoper, die hij daarnet nog had gesproken. De cheffin sprak docerend, met zinnen als: “Je zegt eerst de naam van het bedrijf en dan je eigen naam en dan goedemiddag. En niet Hallo, met Tim, alsof je bij de klant op school hebt gezeten. Dat doe je niet. En ook niet roepen: Ja, ja het komt voor het bakkertje, jòh. Nooit popiejopie tegen klanten doen en vooral nooit een gesprek beëindigen met: toedeledokie!!!” Bij de laatste kreet moest de cheffin zelfs een beetje kokhalzen. Ondertussen was de lange jongen met gebogen hoofd naar zijn plekje teruggekeerd en de cheffin hurkte weer bij de kast met de dure viltstiften. Het mannetje bij de papierkast had alles met toenemende belangstelling afgeluisterd en kreeg een boosaardige uitdrukking in de spotlustige oogjes, nam zijn grijze hoedje af, woelde even door de schaarse witte haartjes, krabde krachtig in het witte baardje en rechte zijn rug om de aanval in te zetten. Hij stapte kloek tussen de schappen door tot vlakbij de cheffin, die inmiddels op de knieën ongemakkelijk rondkroop met haar prijzige viltstiften, waardoor het mannetje streng op haar neer kon kijken en haar op bestraffende toon kon toespreken: “Mevrouw!” “Meneer!” riep de cheffin op dezelfde toon, terwijl ze moeizaam overeind kwam en hem strijdlustig aankeek. Ze herkenden elkaar van vorige confrontaties. Oei, zag je haar denken. De oude wees op het block in zijn hand en sprak met honingzoete stem: “Is dit het enige zeichenblock von schoellershammer wat u in huis heeft of is er…”. “Nee, dit is het laatste, denk ik. We kijken even” viel ze hem in de rede en troonde hem haastig mee naar de papierkast, waar bleek dat er inderdaad geen andere zeichenblöcker meer waren. “Het spijt me.. Het is op.. Het is besteld.. sorry”
Het mannetje had enige tijd met de armen over elkaar naar haar geluisterd en keek haar minachtend aan. Zijn volgende tekst kwam er hees fluisterend uit en naar mate zijn betoog vorderde werd zijn stem luider en de toon hoger. De cheffin kromp bij elk woord verder in elkaar: “Dit is een hele slechte zaak.” Begon hij ” In zo ’n bedrijf als dit, mag dit geweldige papier niet ontbreken, vooral omdat dit het beste is wat men krijgen kan” Hij ging nog enige tijd pesterig door met het afsteken van de loftrompet over dit geweldige artikel, alsof het een reclamespot betrof en sprak verder op hoge toon: “En met sorry zeggen, heb ik nog geen papier. Ik had natuurlijk eerst even moeten bellen, voordat ik door dit kutweer hier naar toe kwam en moeten vragen of het er was. Hoewel ik net heb begrepen dat ik dan een of andere vlegel aan de telefoon had gekregen en dan was ik echt in de aap gelogeerd geweest. Maar, voordat ik vertrek, rest mij nog 1 woord en dat ga ik nu zeggen. En niet 1 keer maar wel 12 keer.” Hierbij stelde hij zich op alsof hij een duizendkoppige menigte toe ging spreken en riep: “Toedeledokie, toedeledokie en toedeledokie. Dat zijn er al vast drie.” En aldoor toedeledokie zeggend liep hij, zonder om te kijken naar de kassa, rekende zwijgend af met een erg lief uitziend meisje, die er duidelijk niets van begreep en beende naar de deur, draaide zich om en riep: “En met een welgemeend toedeledokie verlaat ik nu het pand” en stapte door de dubbele deur naar buiten, kwam daar tot de ontdekking dat het nog regende, keerde op zijn schreden terug en liep met afgemeten pasjes gehaast de winkel door tot bij de gele paraplu, die hij weggriste en vervolgens weer naar buiten snelde. Hij had zich zijn triomfantelijke aftocht duidelijk anders voorgesteld.

Aad Wieman. Rotterdam, 1-10-2015.

ALACRITAS

– ALACRITAS – is een organisatie voor training, advies, projectmanagement, bevorderen participatie en innovatieve projectontwikkeling in de sociale sector.
De kracht van – ALACRITAS – ligt in het verbinden, versterken en doen ontstaan van nieuwe netwerken, waarbij betrokkenen enthousiast worden gemaakt om zelf het heft in handen te nemen.
– ALACRITAS – reikt daarbij de tools aan en fungeert als smeerolie.

– ALACRITAS – komt uit het Latijn en betekent ‘enthousiast en bereidwillig’.

-ALACRITAS- werkt vanuit een ideële inslag. Het motto ‘verbeter de wereld begin bij jezelf’ is hierop uitermate goed van toepassing.-ALACRITAS- houdt een spiegel voor en werkt aan een gezamenlijk toekomstbeeld. Belangrijk is om mensen in hun waarde te laten, om vanuit eigen kracht verder te bouwen, maar ook door krachten van anderen in te zetten. ‘Het kan als je maar WILT’ versterken door ‘het kan als je maar WEET’. Vitale netwerken opbouwen en zorgen dat 1 en 1 meer wordt dan 2.
Daarbij ondersteunt  -ALACRITAS-

Bij -ALACRITAS- ligt de nadruk op doen, omdat daarmee het ervaren en dus het leren wordt bewerkstelligd. Doen wat je misschien niet gewend bent om te doen, gezamenlijk, dus ook afhankelijk leren opstellen, doen met passie, durf en enthousiasme.

Daarnaast wordt –ALACRITAS- ingehuurd als public speaker voor evenementen, festivals, seminars, ed.

Contactpersoon: Anna-Maria Carbonaro

Meer info: www.alacritas.nl

Mail: info@alacritas.nl

Tel: 0628-848248

Twitter: @alacritas

Maria Elshout

midden in het hart van rotterdam woon en heb ik praktijk een echte stadsheksen via mijn helder voelen maar ook mensenkennis de vinger op de juiste plek te leggen tijdens mijn consulten is mijn kracht

Dit kan zijn channelen….healing faciliteren…..aanvoelen evt blokkades het in harmonie brengen van energie of dat nu gaat om personen of plaatsen, huizen. daarbij maak ik ook gebruik van chrystalhealing

Multi dimensionale transformatie dmv het collectieve onderbewustzijn van galactische en intergalactische ladys en lords van shamballa

Ik werk met tarot-pendel-diverse inzichtkaarten evenals lenormand etc etc

Een grote kennis van de chinese bewegingsleer zhineng qigong (chinese yoga) en een medische basiskennis op hbo niveau

De kracht van de wijze wilde vrouwen en de godinnenenergie shamanic healing

Maria Elshout * Matronae * Zhineng Rotterdam
Nieuwe Binnenweg 559 * 3023 EP Rotterdam * tel 06 243 11 763 * KvK 24412636
www.matronae.comwww.zhinengrotterdam.nl

Mijn allerliefste

Ze vliegt als een vlinder door mijn dromen
Ze vult mijn hart met passie en vuur

Ze laat mijn mooiste droom uitkomen
Haar liefde is niet duur

Ze is geen moment uit mijn gedachten
Haar uitstraling en kracht zijn ongehoord

Er zijn er veel die naar haar smachten
Haar naam? Mijn allerliefste FEYENOORD

JJO

Met Magic van feest naar origineel evenement

Bent u op zoek naar een manier om van uw feest een origineel evenement te maken?

Jesse Ray en Niels Nathaniël hebben het antwoord: MAGIC!!

Jesse Ray en Niels Nathaniël werken al jaren afzonderlijk van elkaar als goochelaar. In 2010 hebben zij besloten om hun krachten te bundelen zodat zij van elk feest een nog onvergetelijker evenement kunnen maken.

Echte Magie kan je pas voelen en beleven als u het van dichtbij ziet.

Met Tafel-Goochelen gebeurt alles onder uw neus.

Maar of u dan wel ziet hoe het werkt? U kunt het zelf beleven

Bent u degene die een feest of evenement moet organiseren en wilt u geen risico lopen en iets unieks? Boek dan de 2 Goochelaars. Als wij op uw feest zijn kunt u relaxed meegenieten en weet u zeker dat u positieve reacties krijgt!

Meer informatie op  www.2Goochelaars.nl

Stap voor Stap Vitaler; Vitaliteits- & massagepraktijk in Rotterdam Blijdorp.

Ik ben Carmen Apon, Vitaliteitstherapeut en Sportmasseur

Mijn motto is: Samen met jou werken aan een vitalere levenswijze. Of dit nu over gezonder eten, meer bewegen of je lekkerder in je vel voelen gaat.  Voor al deze zaken geldt dat het vaak in elkaar grijpt en een samenspel is van lichaam en geest.

Ik ga uit van de laatste wetenschappelijke inzichten op het gebied van voeding, bewegen en coaching en laat me niet leiden door hypes over bijvoorbeeld brood, suiker, lowcarb, hormonen, supplementen, Insanity etc. etc. maar kijk wat bij jou past en ga uit van de gezonde keuze. 

Als Vitaliteitstherapeut kan ik je op weg helpen door bijvoorbeeld een eenmalig voedingsadvies of een beweeganalyse; langer begeleiden dmv Personal trainings-trajecten, Voedingstrajecten of combinatiepakketten afhankelijk van jouw hulpvraag en budget.

Ik maak gebruik van methodieken uit o.a. de positieve psychologie, functioneel trainen, Klinische psycho neuro immunologie (KPNI) en heb hiervoor een kleine praktijkruimte in mijn huis gecreëerd. Daarnaast is buiten werken/trainen een belangrijk onderdeel van mijn aanpak.

We maken samen een actieplan waarbij we Stap voor Stap werken aan haalbare doelen en je het resultaat kunt bereiken waar jij naar op zoek bent.

Ook kan je bij mij terecht voor een ontspannende massage, Sportmassage, Bindweefselmassage, Manuele Lymfedrainage, Blessurepreventie.

Voor het bedrijfsleven bied ik een aantal zeer vernieuwende aanpakken/ workshops t.a.v. arbovitaliteit aan. Net even anders, effectief en verrassend.

Ik ben aangesloten bij een beroeps- en branche organisaties die de kwaliteit van mijn werk waarborgen. Zie hiervoor mijn website: www.stapvoorstapvitaler.nl

Volg mijn pagina op Facebook voor tips, wetenswaardigheden en aankondiging voor evenementen (bijvoorbeeld: OutdoorFit buiten krachttraining/duur-uithoudingsvermogen 2x per week op locatie in de wijk Blijdorp)

https://www.facebook.com/StapvoorStapVitaler


Aarzel niet en neem nu contact op met Stap voor Stap Vitaler voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek stapvoors@stapvoorstapvitaler.nl

of bel 06-24679993

Gelukkig nieuwjaar!!!

Het schrijven liet ik even voor wat het was
Mede door de komst van de winterstop

Het Feyenoord nieuws is mijn kompas
Daar reageer ik over het algemeen op

Maar nu ben ik toch nog wat vergeten
Mijn leeftijd is natuurlijk ook al middelbaar

Met terugwerkende kracht moet u namelijk weten
IK WENS EEN IEDER EEN FANTASTISCH NIEUW FEYENOORD JAAR

JJO

Mysteries in het voetbal

Beste Feyenoord-vrienden,

 

Soms gebeuren er dingen in de sport in het algemeen en het voetbal in het bijzonder die niet zo gemakkelijk  of helemaal niet te verklaren zijn. Zo is het vooral dit seizoen opmerkelijk hoe sterk ons dierbare Feyenoord in eigen huis presteert en hoe matig tot miserabel vaak in den vreemde. Ik denk dat indien de technische staf dit mysterie kon ontleden en verklaren het euvel allang was opgelost en wij wellicht op 12 mei of zelfs eerder al massaal naar de Goalsingel waren getrokken om de nieuwe landskampioen te begroeten en toe te juichen.

Met mijn treinmaatje uit Helmond, tevens fervent Feyenoord-supporter met een seizoenkaart voor vakkie N, bezocht ik afgelopen donderdag de play-offs wedstrijd om promotie naar de Eredivisie tussen Helmond Sport en Sparta in stadion De Braak. Onderweg daar naartoe vertelde hij mij naar aanleiding van de zevende nederlaag op rij van Benfica in een Europacupfinale dat een Hongaarse trainer Guttman Bela ooit een vloek had uitgesproken over de Portugese topclub.  Zonder hem zou Benfica nooit meer Europees kampioen worden. Hij lag na het winnen van de EC I in 1962 door Benfica in de clinch met de nieuwe voorzitter en vertrok voortijdig, ondanks de 3-5 zege op Real Madrid in het Olympisch Stadion met Leo Horn als scheidsrechter . De vloek zou nog steeds doorwerken en clubicoon Eusebio heeft  die Hongaar, geboren ten tijde van de Dubbelmonarchie en veelvolkerenstaat Oostenrijk-Hongarije, al eens vergeefs bezocht om de vloek ongedaan te doen maken. De voormalige coach zat kennelijk nog vol wrok en rancune, want hij weigerde botweg. Guttman Bela is met die ‘curse’ het graf ingegaan, want hij overleed op 28 augustus 1981. Hoe dan ook, Benfica verloor ook deze laatste finale, ondanks het betere spel tegen de Londense opponent Chelsea.

Een ander mysterie dat velen als louter toeval zullen beschouwen is de buitengewoon gelukkige wijze waarop PSV al jaren lang loot in het bekertoernooi. Ook het afgelopen seizoen was het weer raak. Waar wij tot drie keer toe een Eredivisieclub in een uitduel lootten, daar koppelde het lot PSV drie maal aan een amateur en daarna aan Feyenoord. Uiteraard ook weer in  Eindhoven, voor de zesde maal van de zeven laatste keren dat beide clubs tegen elkaar lootten. Feyenoord loot trouwens al decennia lang onevenredig veel uitwedstrijden in het bekertoernooi. De voorlaatste keer (seizoen 1994-1995) dat de beker werd gewonnen lootte Feyenoord uitwedstrijden tegen FC Groningen, Willem II, Ajax en Heerenveen, alvorens in de finale Volendam te treffen. Maar juist in het jubileumjaar (seizoen

2007-2008) lootte Feyenoord bij hoge uitzondering uiterst gelukkig: thuis tegen FC Utrecht en Groningen, uit tegen amateurclub SV Deurne en toen weer thuis tegen PEC Zwolle en NAC, waarna in de finale tegen Roda JC de beker werd veroverd.  Het was toen of het zo moest zijn, uitgerekend tijdens het eeuwfeest was Feyenoord onconventioneel fortuinlijk tijdens de lotingen. Niet 1 keer werd een topclub geloot en gevaarlijke outsiders als Utrecht, Groningen en NAC mochten thuis worden ontvangen.  Voorspoed en tegenslag, geluk en domme pech, fortuinlijk en onfortuinlijk, het zijn geheimzinnige krachten in de sport en dus ook in het voetbal, waar vaak geen vinger achter gekregen wordt. In het jaar dat Feyenoord als eerste Nederlandse club de EC I won bezat de club weliswaar een wereldploeg, maar was Vrouwe Fortuna ons ook zeker niet onwelgevallig.  Zoals bij de voorzet van Wim Jansen in de beginfase van de thuiswedstrijd tegen AC Milan, toen Cudicini (bijgenaamd De Spin) zich volledig verkeek en niet naar de bal sprong, waarna deze in de verre kruising  zeilde. En bij die kopbal uit een corner van Vorwaerts Berlin, toen gelegenheidsback Ruud Geels de bal met de punt van zijn schoen van de doellijn wegtikte, daarmee een zekere uitschakeling van Feyenoord voorkomend. En die snelle gelijkmaker van Israel in de finale, waarmee een morele tik werd uitgedeeld aan tegenstander Celtic. Een seizoen later liet het geluk Feyenoord juist helemaal in de steek en werd de kersverse wereldbekerhouder door het nietige Ut Arad ondanks een gigantisch veldoverwicht al in de eerste ronde jammerlijk en smadelijk  uitgeschakeld. Wat Feyenoord ook deed, na die snelle gelijkmaker van Wim Jansen in de heenwedstrijd wilde de bal er 160 minuten lang niet meer in.

Wat is het dat Feyenoord in de eigen veilige Kuip zoveel beter presteert dan in uitwedstrijden? Waarom wordt meestal uit van PSV verloren en thuis van de Zwartrokken gewonnen?  Natuurlijk, Het Legioen kan zich uitsluitend in het eigen stadion massaal laten gelden, maar voor het overige blijven de omstandigheden onveranderd. De veldafmetingen, de grootte van het doel, de samenstelling van de beide selecties en die van het leren monster. Wie het weet mag het zeggen. Het zijn dus de geheime krachten van de sport, die zich nauwelijks door de ratio of rede laten sturen. Feyenoord wordt daardoor na een uitstekende thuiswedstrijd plotsklaps onherkenbaar buiten het eigen honk. Zoals RKC Waalwijk die gelijkmaker scoorde, daar kan ik nog steeds niet over uit. Dat zou met het huidige Feyenoord in de Kuip ondenkbaar zijn geweest. Maar in de Langstraat gebeurde het gewoon en in Leidschenveen tegen ADO Den Haag was de uitslag nog veel meer een catastrofe. Het kostte ons uiteindelijk de tweede plaats en dan hebben we het nog maar niet over de onnodig verspeelde kansen op de titel.

Maar goed, in augustus staan alle tellers weer op nul. Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Wie weet komen er dan onvermoede positieve krachten los en zijn we ineens ook in uitduels ongenaakbaar en onaantastbaar.

Feyenoord-supporters leven al jarenlang van de hoop op betere tijden. Of ik het op mijn oude dag nog zal meemaken weet ik niet, maar ooit zal Feyenoord wel weer eens kampioen worden.  Het wanneer ligt in de schoot der toekomst verborgen. Lichtpuntjes hierbij de contractverlengingen van Clasy en De Vrij, ongetwijfeld met het oog op het WK van 2014. Jan Boskamp merkte onlangs op dat Lowietje van Gaal door zijn selectiebeleid als bondscoach Feyenoord van zijn titelkansen had beroofd. Wie weet wordt dat dan volgend seizoen goed gemaakt, want voor de ontwikkeling van de jonge Feyenoorders is het natuurlijk een uitstekende zaak om uit te komen voor een van de beste elftallen ter wereld. En behalve de oefenmeester(s) zal ook de penningmeester van Feyenoord er wel bij kunnen varen.

 

ForLife en ForEver

Rood-wit-zwart

Feyenoord-hart

De metro van vrijdagavond

Het gaat best goed, dat reizen met bus en metro. Behalve op vrijdagavond. Op vrijdag hebben wij koopavond in Rotterdam en dat betekent dus een lange dag voor mij. Om negen uur ’s avonds doe ik de deur op slot en tel ik mijn centen. Als het een flink bedrag is, wandel ik daarna moe maar voldaan naar de metro. Valt het bedrag tegen, dan wandel ik ook naar de metro, maar dan met een chagrijnige kop. In beide gevallen zakt mijn humeur sowieso onder nul, als de metro arriveert. Het kan niet anders of de baas van de metro heeft een gruwelijke hekel aan winkelen. Hij stelt de winkeliers en hun medewerkers verantwoordelijk voor het leed dat hij elke zaterdag en/of zondag meemaakt als hij met zijn vrouw gezellig de stad in moet. Rijden er de hele week lange metro’s van wel drie wagons aan elkaar, op vrijdagavond moeten we het doen met één schamel metrostelletje. Wij winkelwerkers staan dan samen met onze klanten samengepakt in de veel te kleine metrowagon. U zult begrijpen, dat ik mij nogal erger aan deze situatie en omdat ik assertief ben ingesteld, heb ik onlangs een mailtje gestuurd naar de RET. Ik heb hierin mijn verbazing uitgesproken over het feit, dat er op zaterdag- en zondagochtend metro’s ingezet worden van wel drie metrostellen lang, terwijl er dan bijna geen reizigers zijn en dat er op vrijdagavond, na een koopavond de kortst mogelijke metro over het spoor rijdt. Een paar weken later was het resultaat van mijn mailtje al merkbaar. Fijn zult u denken, dan kan je op vrijdagavond tenminste lekker zitten na zo’n lange werkdag. Mis! Op zaterdag- en zondagochtend zijn nu, net als op vrijdagavond, het tweede en derde metrostel afgekoppeld. Voor mij is het duidelijk. Mijn mailtje is terecht gekomen op het bureau van de baas van de metro, een krachtig leider die wel raad weet met zeikerdjes die altijd maar klagen. Zeker als blijkt dat het om een winkelier gaat. Hij twijfelt nog even om als wraakactie de vrijdagavondrit van kwart over negen uit de dienstregeling te schrappen. Zijn secretaresse weet hem nog net van dit onzalige plan te weerhouden, door hem snel iets lekkers in te schenken. Als de baas van de RET weer een beetje tot bedaren is gekomen, weet hij wat hij moet doen. Hij heeft namelijk tijdens zijn opleiding geleerd om altijd naar de klant te luisteren. “Die vent vertelt mij dat de metro op zaterdag- en zondagochtend leeg is? Mooi, dan rijden we op die dagen voortaan ook met één treinstel.” En zo is het gekomen. Namens alle reizigers van de vrijdagavond richt ik mij tot de vrouw van de metrobaas: “Lieve mevrouw, wilt u de komende tijd lekker met een vriendin gaan winkelen en uw man een poosje rust geven. Verwen hem bij thuiskomst een beetje met een lekker glas whisky en vraag over een paar weken eens, zomaar langs uw neus weg, of er op vrijdagavond niet eens een metrostelletje bij gehangen kan worden.” Alvast bedankt.

Kracht van de Stad

Ik loop wel eens door de stad en voel dan de kracht van Rotterdam. Klinkt gek, immers is onze stad maar een locatie in Zuid Holland en valt er volgens velen niet echt iets te voelen. Misschien ligt het wel aan mij, kan ook natuurlijk. Lees meer