Berichten

Even een Brammetje halen.

 1966 het jaar dat ik geboren ben, mijn naam is Arie van der Es, geboren in Ridderkerk maar getogen in Rotterdam. 1967 het jaar dat een Brammetje geboren werd, in het begin heette hij een zak patat maar een aantal jaren later ging hij door het leven als een Brammetje.

31 jaar geleden maakte ik kennis met Bram, ik zat op de LTS IJsselmonde aan de Sportlaan en ik woonde achter het Prinsenplein. Elke donderdagmiddag ging ik met een omweg naar huis, ik ging via de Huniadijk want daar was de markt en op die markt kwam ik Bram tegen. Op de kop van de markt stond die witte met blauw gestreepte verkoopwagen waar ze voor mij de lekkerste patat van Rotterdam verkochte. Voor mij maakte het niet uit wat voor weer het was want ik had er wel natte kleren voor over voor die lekkere zak patat.

Als ik zo aan die tijd terug denk loopt het water me in de mond, tjonge wat een feest was het iedere donderdagmiddag. 4 jaar lang leefde ik volgens dit ritueel totdat het moment kwam dat ik slaagde voor mijn eind examen en ik op zoek moest naar een andere school, ik heb nog geprobeerd te zakken om mijn donderdagmiddagen niet te missen maar helaas, het was tijd. Tijd om afscheid te nemen van school, van Bram en van mijn donderdagmiddag ritueel, de vervolg opleiding die ik ging doen was helaas niet in de buurt van een markt.

Jaren kwam ik niet meer bij Bram, we verloren elkaar uit het oog. Totdat ik een vijftal jaren later Bram weer tegen kwam, ik zocht een baan en iemand vertelde mij dat ze bij Bram nog iemand zochten die van aanpakken wist, ik solliciteerde en mocht op zaterdag een dagje komen proef draaien, die zaterdag werd nog een dag en nog een dag tot ik een vaste aanstelling kreeg. Mijn oude donderdagmiddag ritueel werd mijn werk, wauw ik voelde me de koning te rijk, ik werd een onderdeel van Bram, werken op de markt, de Rotterdamse markt aan de Mariniersweg.

De markt waar het voor Bram in 1967 allemaal begon en waar het voor mij jaren later ook allemaal begon. 25 jaar later ben ik nog steeds onderdeel van Bram, uitgegroeid tot franchisenemer en de trotse eigenaar van een winkel op winkelcentrum Hoogvliet aan de Binnenban. Mijn ritueel van vroeger is mijn levensstijl geworden, maar het is niet meer zoals 25 jaar geleden, toen waren er 2  verkoopwagens en inmiddels zijn er bijna 30 Bram winkels.

Bram is door de jaren heen flink gegroeid en met die groei is er ook veel veranderd binnen het bedrijf maar wat nooit mee veranderd is, dat is de patat, die is vandaag de dag nog net zo vers en nog net zo lekker als 43 jaar geleden. De patat van Bram Ladage is authentiek en ik ben er trots op dat ik daar een onderdeel van mag zijn. Ja deze patat is goudgeel, knapperend vers en in de zuivere soja olie gebakken, ik hoop dat je net als ik na het lezen van het verhaal trek heb gekregen in een Bram, dus spoed je snel naar de dichtstbijzijnde vestiging.

 

Met smakelijke groeten,

Arie van der Es

7th Street Pop & Rockkoor

Het 7th Street Pop & Rockkoor is afkomstig uit Rotterdam – IJsselmonde.

In 2009 zijn wij gestart met ons koor, en op zoek gegaan naar een geschikte locatie, dit is de Wendeldijk 25 in IJsselmonde geworden, wijkgebouw de Rank, waar ook rocktempel L’Esprit gevestigd is.

Om ons te onderscheiden van andere koren hebben we een ervaren dirigent/muzikaal leider aan getrokken, te weten: Chris Hermans.   

De nummers die wij ten gehore brengen worden door hem persoonlijk gearrangeerd zodat wij altijd een eigen geluid hebben.

Inmiddels zijn wij uitgegroeid tot een koor met zo’n veertig enthousiaste zangers en zangeressen.

Wij hebben gekozen voor het genre pop en rock, voornamelijk Engelstalig, en een enkel Nederlandstalig nummer.

Het zijn lekker in het gehoor liggende, voor jong en oud herkenbare songs, zoals Bad Romance – Lady Gaga, Rolling in the deep – Adele, Viva la Vida – Coldplay, You can’t always get what you want – The Rolling  Stones, Beter – Bløf, River Deep Mountain High – Ike en Tina Turner, When the lady smiles – Golden Earring, en nog veel meer!

De eerste twee jaar hebben we verschillende try-outs gehad om wat ervaring op te doen, en hebben hier zo veel positieve reacties op mogen ontvangen dat we ons nu alweer twee jaar wat meer op de echte optredens hebben toegelegd.

Zo werken wij komend jaar alweer voor de derde keer mee met het benefietconcert ‘Voices4Life’, waren we twee jaar achtereen bij het korenfestival ‘Vólkoren’ in Middelburg en tijdens de Rotterdamse Operadagen in 2012 hebben wij twee optredens mogen verzorgen in de Rotterdamse Schouwburg.

Verder zijn wij regelmatig te vinden in verschillende winkelcentra en op festivals en jaarmarkten.

Bij interesse vertellen wij u graag meer over de mogelijkheden.

Ook als je een nieuwe muzikale hobby zoekt ben je bij ons aan het juiste adres.

Ons koor oefent elke donderdagavond van 20.00 uur tot 22.00 uur in de Rank aan de Wendeldijk 25 in IJsselmonde. Is zingen je hobby en wil je met plezier je zangkwaliteiten verbeteren en eens proberen hoe het is om in een stoer koor te zingen?  Dan zijn wij op zoek naar jou!

Wij zijn een hechte warme groep dames en heren van uiteenlopende leeftijden, waar ook nieuwelingen een warm welkom te wachten staat. De repetitie avonden, geleid door onze muzikaal leider Chris Hermans, zijn gebaseerd op een goede zangtechniek, ademhaling, ademsteun, klankvorming, en natuurlijk vooral dat waar we éigenlijk voor komen.. Lekker zingen.

Door de gerichte aanpak van Chris wordt een zo goed mogelijk resultaat behaald. Ook voor de beginner of hem/haar die geen noten kan lezen is zijn manier van lesgeven goed te volgen.

Wil je nog meer informatie over het 7th Street Pop & Rockkoor, of wil je eens komen kijken?
Bel dan even met onze voorzitter: Leo de Groes (06-19178480)

Tot snel!

 https://www.facebook.com/7thStreetPopenRockkoor?fref=ts

 http://www.7th-street.nl/

 

Bianca Slegt

Onze trouwdag op 29 Mei 2006,

Het was niet dé ideale trouwdag… Paar dagen ervoor een familielid overleden, dus eigenlijk hadden we van de bruiloft vandaan rechtstreeks door kunnen gaan naar de begraafplaats… Maar in plaats daarvan (ik had het geen probleem gevonden, jurk was groot genoeg om de begrafeniskleding eronder te dragen, jurk uit, klaar) besloot de begrafenisondernemer dat de begrafenis verplaatst werd een dag later, met als gevolg dat de meeste aanwezigen met hun gedachten bij de begrafenis van de volgende dag zaten. Beter hadden we de bruiloft kunnen annuleren. Mijn zwager had een migraine aanval, was tevens de chauffeur en een van de fotografen, ik, de bruid, had ook stevige hoofdpijn en was niet lekker, dacht ook aan migraine, maar later bleek dat ik niet zomaar zoveel aangekomen was (geef toe dat ik nogal opgeblazen was die dag) maar dat ik zwanger was, wist het echt niet! Het was een zeer gecompliceerde zwangerschap, dachten eerst dat ik kort na het huwelijk zwanger was geraakt, maar i.p.v. 3 maanden zwanger bleek ik (achteraf gezien) 3 maanden overtijd te zijn met bevallen toen het kind overleden bleek te zijn… Het betrof hier een primordiale dwerg, wat er in ons geval op neer kwam dat ik een kind in Barbie formaat had… Op volwassen leeftijd zou het waarschijnlijk rond de 30 cm zijn geweest…

Onze locatie was “Het Koetshuys” in Oud- IJsselmonde, we hadden wel een enthousiaste en leuke ambtenaar, gelukkig maar, anders was het helemaal zo somber geweest die dag… Mijn oudste zoon (uit een eerdere relatie) was de bruidsjonker.

Tranen van vreugde bij weerzien van oudere Katendrechters

Op Katendrecht ben ik in 1946 geboren, dus ben ik – wat men noemt – een babyboomer. Vader kwam eind juli 1945 terug uit Duitsland en moeder was al snel zwanger. Mijn eerste schreeuw gaf ik in de voorkamer van opa en oma Reinier en Trees van Wijk aan de Tolhuislaan 49. Mijn bijna (helaas overleden) drie jaar oudere zus Miep zal toen best in de buurt zijn geweest. Nadat moeder van haar zwangerschap was hersteld, gingen we naar huis. Dat was een zolderkamer van de familie R. van der Gevel boven slager De Pater op de hoek van Heinlantstraat en Groene Hilledijk.

 Vanwege de familieband was ik vaak op Katendrecht te vinden, ging er naar de speeltuin en probeerde te piepen met het heen- en-weertje dat voer tussen de Kaap en de Willemskade. Ondertussen waren we verhuisd naar de (verdwenen) Pantserstraat en werden de Afrikaanderwijk en Hillesluis mijn nieuwe ontdekkingsgebieden. Ik kwam vaak in het patronaat van het Sint Franciscus Liefdewerk in de Brabantsestraat van de paters Bisschop en Bellemakers, die weer in contact stonden met het patronaat Rechthuislaan op Katendrecht. Ze woonden er trouwens ook bij de daar ingerichte wijkkapel.

Ook was ik lid van de padvinderij, de St.-Franciscusgroep, die haar honk had op de zolder van de St.-Louisschool aan de Putselaan. Hopman, zeg maar dé gróte groepsbaas van welpen en verkenners, was de Katendrechtse hoofdagent Theo Arntz. Ik had diep ontzag voor deze man, die autoriteit uitstraalde. Als hij ons welpenhonk betrad, was het doodstil en luisterden we extra nauwgezet naar de opdrachten van onze akela. Twee jaar later had ik andere interesses en zwaaide ik de padvinderij en de hopman en de akela vaarwel. Dat was 54 jaar geleden en ik heb Arntz daarna nooit meer gezien, wel een enkele keer aan hem gedacht en zelfs over hem geschreven. Ik zou hem best weer eens willen zien en spreken, bedacht ik wel eens in een nostalgische bui.

Mijn wens ging zaterdag 12 mei in vervulling toen ik op Katendrecht in letterencafé Tsjechov – de opvolger van het roemruchte café De Unie op de hoek van Delistraat en Lombokstraat – op uitnodiging van Ridderkerker Willem van Meer een reünie bezocht van ex-Katendrechters. Tachtig uitgezwermde schiereilanders waren voor even terug op hun thuishonk met oude foto’s, vreugdetranen en ‘praatje-pot’ onder het genot van smakelijk appelgebak. Ze genoten er op velerlei wijze van. Maar het meest van elkaar, want er lag in het weerzien soms een leemte van zestig jaar.

Uit alle hoeken van het land waren de reünisten gekomen. Onder hen, tot mijn grote vreugde, de 87-jarige Theo Arntz uit Nijmegen. In hem herkenden de meeste bezoekers hun buurtagent van destijds, die woonde aan de Sumatraweg. ,,Het was een fijne tijd,’’ vertrouwde Arntz mij toe nadat we onze herinneringen aan de padvinderij hadden opgehaald. Ton Kegel (72) uit Spijkenisse had het eveneens naar zijn zin. ,,Na 55 jaar heb ik daarnet Anet Rutjes gekust. Ik vond haar toen een leuke meid en dat is ze trouwens gebleven. Nu woont ze in IJsselmonde.’’

Ben Gelaudemans (73) genoot eveneens van het weerzien. ,,We zijn een uitstervend ras, maar onverwoestbaar,’’ zei hij met een armzwaai over de menigte heen en met een grote pils in zijn hand. ,,Ik ben geboren en getogen aan de Rechthuislaan, waar ik in 1962 ben uitgetrouwd. Nu woon ik alweer veertig jaar bij Venlo in Limburg. Mijn Rotterdam en mijn cluppie Feyenoord ben ik trouw gebleven.’’

Herinneringen aan zomerkampen van Sint Franciscus Liefdewerk naar Beuningen en Postel werden met foto’s ondersteund. Verhalen over met stro gevulde slaapzakken en poepen boven een gierput deden ook de ronde. Beeldend waren de verhalen over het wassen ’s ochtend in een teiltje ijskoud water op het boerenerf. ,,Niet voor te stellen wat een geweldige tijd dat is geweest,’’ deed Willem van Meer als herinneringsduit in de zak. Hij broedt op nog een reünie.