Berichten

Te koop boek “ode aan de vader”

De Kunsthal viert Moederdag (zondag 12 mei) met een ode aan vaders. Aanleiding vormt het fotoboek ‘Ode aan de Vader’ van Kees Spruijt waarin hij 23 vaders van tussen de 25 en 54 jaar oud portretteert. De portretten vormen een persoonlijk relaas van deze vaders, met een knipoog naar de moeders. Spruijt verbaast zich “over de manier waarop vrouwen het moederschap uitdragen”, mannen staan veel minder bekend om hun vaderschap. De Kunsthal toont bovenaan het Auditorium een tiental portretten van deze bijzondere serie.

De ondergewaardeerde rol van vaders begint volgens Spruijt al tijdens de zwangerschap. “Vanaf het moment dat vrouwen zwanger raken, lijkt er nog maar één gespreksonderwerp mogelijk: het kind”. Spruijt portretteert de vaders daarom in ‘zwangere pose’, de mannen geven zich letterlijk bloot. Ze houden hun, soms grote, vaderlijke buiken vast tegen een fel baby-roze of blauwe achtergrond. De foto’s doen daarmee denken aan zogenoemde ‘pixi photos’, cliché (familie)portretten die sinds de jaren ’50 veel gemaakt werden in warenhuizen. De neutrale setting van de foto’s geeft weinig vrij over de geportretteerden, enkel hun lichamen geven iets van hun identiteit prijs. In begeleidende interviews vertellen ze openhartig over hun vaderschap en de band die zij zelf hebben met hun vader. Hoezeer de mannen ook van elkaar verschillen, de liefde voor hun kinderen staat voorop. “Stiekem verheug ik me al op de dag dat ik opa word” (Paul).

Kees Spruijt
Werk van Spruijt (1964) was al eerder te zien in de Kunsthal, met de fotoserie ‘Kameraden’ (2008), een serie portretten van de harde kern supporters van Feijenoord. Spruijt is sinds 1990 freelance fotojournalist en won in 2004 de tweede prijs bij de Zilveren Camera in de categorie dagelijks leven. Hij heeft een voorliefde voor sociale fotografie, waarin onder andere de zelfkant van de maatschappij centraal staat.

Binnenkort kunt U dit boek bestellen in onze webwinkel, kunt U niet wachten en wilt U dit boek nu bestellen, stort 19.50 inclusief verzending op bankrekening 97.11.62.123 t.n.v. ROPE theater op maat.
Vergeet niet uw adres te vermelden.

Verschil Feyenoord thuis en uit, verschil van dag en nacht

Beste Feyenoord-vrienden,

Vandaag werd het andermaal bevestigd: het verschil tussen Feyenoord thuis en uit is dat tussen de dag en de nacht, de hemel en de hel, de zomer en de winter, de jeugd en de ouderdom. En je weet het van tevoren, dat de onzen weer gaan labbekakken. En ook dat het groen gele gevaar al weken op de loer ligt en al vijf wedstrijden lang niet kon winnen. Alles gericht op de gehate rivaal uit Rotterdam-Zuid, die ook veel klanten trekt uit de regio Haaglanden. Ook de aanwijzing van Liesveld voor deze wedstrijd past naadloos in het scenario. De man die er persoonlijk zorg voor droeg dat niet NEC, maar Ajax onze tegenstander werd in die ridicule dubbele bekerfinale van 2010. Je weet het allemaal vooraf, je houdt er heel serieus rekening mee en dan gebeurt het ook. Selffulfilling prophecy? Nee, de situatie is niet foutief gedefinieerd en supporters hebben het bovendien totaal niet in de hand. Als het aan de trouw, de betrokkenheid en het geloof van Het Legioen af hing werd Feyenoord elk jaar kampioen.

Het is gewoon een karakterloze ploeg die veel minder trouw aan het Legioen is dan omgekeerd het geval is..

Talent is niet alleen in potentie goed kunnen voetballen en die gave door

(laten) ontwikkelen. Talent is ook geloof in eigen kunnen en een onbuigzame wil om te winnen. Mannen als Theo Laseroms, John de Wolf, Paul Bosvelt en Pierre van Hooijdonk, die met hun, mondiaal gezien, toch ietwat beperkte capaciteiten boven zichzelf konden uitstijgen en zwaar de pest in hadden als zij een keer aan het kortste end trokken.  Die stuk voor stuk een winnaarmentaliteit hadden. Die met overtuiging hun tegenstanders bij de strot grepen en niet meer los lieten tot die verslagen ineen zegen.

Martin van Geel zal daar toch eens wat beter op moeten gaan selecteren. En de nieuwe baas van de jeugdopleiding zal zich daar eveneens meer op moeten gaan focussen. Op een winnaarmentaliteit! Want goed kunnen voetballen is bij lange na niet genoeg om prijzen te gaan pakken. Met de wind in de rug van een enthousiast Legioen lukt het allemaal nog wel, maar zodra de grote teen buiten de deur wordt gestoken gaat het mis. Dit seizoen gebeurde dat maar liefst 8 keer en in de meeste gevallen werd zelfs niet gescoord. Het valt niet mee om het te constateren, maar in dit opzicht heeft Ronald Koeman ernstig gefaald. Bijna de helft van het aantal uitwedstrijden werd verloren en daar waren behalve alle toppers dus ook een aantal middenmoters bij en een clubje dat op de dertiende plaats bivakkeert, diep in het rechter rijtje. De voormalige wereldvoetballer slaagt er maar niet in om zijn ploeg ook in uitwedstrijden zodanig op te laden dat vanaf het eerste fluitsignaal de mouwen worden opgestroopt en alle zeilen worden bijgezet om de winstgevende zilvervloot op sleeptouw te nemen en naar de eigen veilige thuishaven te dirigeren. Niets van dat alles, in uitwedstrijden wordt de ene zeperd op de andere gestapeld.

Uiteindelijk werd het 2-0 en Pelle miste tot overmaat van ramp nog een penalty op de valreep. Zelfs het redden van de eer was aan dit grillige elftal dus niet besteed. Het zou ook niets meer hebben uitgemaakt.

Feyenoord heeft in de voorrondes van de Champions League helemaal niets te zoeken en ik vrees dat dit voor de Europa League evenzeer het geval zal zijn. Dat is namelijk ook al jaren zo, terwijl dat toernooi elf jaar gelden nog op zo roemrijke wijze werd gewonnen.  Daarna raakte de club in een vrije val en ging bijna ten onder aan de rente van zijn schulden.

Jorien van de Herik vertelde mij kort voor zijn ondergang  tijdens een toevallige ontmoeting in de trein nog vol trots dat hij in het begin van de negentiger jaren Feyenoord van een faillissement had gered. Hij vergat erbij te vertellen dat dit onder zijn bewind op dat moment al weer bijna het geval was. En na zijn vertrek heeft het nog lang geduurd eer Feyenoord financieel gezien de weg naar boven heeft gevonden, min of meer synchroon aan de sportieve prestaties. Mario Been bracht ons in zijn eerste seizoen naar de vierde plaats en die hopeloze dubbele bekerfinale. Zijn tweede seizoen verliep rampzalig. Nog voor het nieuwe seizoen opende zegden de spelers in meerderheid het vertrouwen in hem op. Zijn kompaan Leo Beenhakker was al eerder de laan uitgestuurd.  Na de periode B + B hebben we dus het tijdperk Van Geel – Koeman ingeluid en dat leidde in hun eerste seizoen meteen al naar de tweede plaats. Dit seizoen zijn we evenwel weer een stukje gedaald in de ranking. We zijn en blijven een subtopper en eerlijk gezegd zou ik niet weten hoe dat op korte termijn zou moeten veranderen. Ik sluit dus af zoals zo vaak met vast te stellen dat het niet anders is en dat we het ermee moeten doen. Volgende week de afrondende wedstrijd, zogenaamd om de derde en vierde plaats, maar wat mij betreft is het slechts om des keizers baard.

 

ForLife en ForEver

Rood-wit-zwart

Feyenoord-hart

 

De metro van vrijdagavond

Het gaat best goed, dat reizen met bus en metro. Behalve op vrijdagavond. Op vrijdag hebben wij koopavond in Rotterdam en dat betekent dus een lange dag voor mij. Om negen uur ’s avonds doe ik de deur op slot en tel ik mijn centen. Als het een flink bedrag is, wandel ik daarna moe maar voldaan naar de metro. Valt het bedrag tegen, dan wandel ik ook naar de metro, maar dan met een chagrijnige kop. In beide gevallen zakt mijn humeur sowieso onder nul, als de metro arriveert. Het kan niet anders of de baas van de metro heeft een gruwelijke hekel aan winkelen. Hij stelt de winkeliers en hun medewerkers verantwoordelijk voor het leed dat hij elke zaterdag en/of zondag meemaakt als hij met zijn vrouw gezellig de stad in moet. Rijden er de hele week lange metro’s van wel drie wagons aan elkaar, op vrijdagavond moeten we het doen met één schamel metrostelletje. Wij winkelwerkers staan dan samen met onze klanten samengepakt in de veel te kleine metrowagon. U zult begrijpen, dat ik mij nogal erger aan deze situatie en omdat ik assertief ben ingesteld, heb ik onlangs een mailtje gestuurd naar de RET. Ik heb hierin mijn verbazing uitgesproken over het feit, dat er op zaterdag- en zondagochtend metro’s ingezet worden van wel drie metrostellen lang, terwijl er dan bijna geen reizigers zijn en dat er op vrijdagavond, na een koopavond de kortst mogelijke metro over het spoor rijdt. Een paar weken later was het resultaat van mijn mailtje al merkbaar. Fijn zult u denken, dan kan je op vrijdagavond tenminste lekker zitten na zo’n lange werkdag. Mis! Op zaterdag- en zondagochtend zijn nu, net als op vrijdagavond, het tweede en derde metrostel afgekoppeld. Voor mij is het duidelijk. Mijn mailtje is terecht gekomen op het bureau van de baas van de metro, een krachtig leider die wel raad weet met zeikerdjes die altijd maar klagen. Zeker als blijkt dat het om een winkelier gaat. Hij twijfelt nog even om als wraakactie de vrijdagavondrit van kwart over negen uit de dienstregeling te schrappen. Zijn secretaresse weet hem nog net van dit onzalige plan te weerhouden, door hem snel iets lekkers in te schenken. Als de baas van de RET weer een beetje tot bedaren is gekomen, weet hij wat hij moet doen. Hij heeft namelijk tijdens zijn opleiding geleerd om altijd naar de klant te luisteren. “Die vent vertelt mij dat de metro op zaterdag- en zondagochtend leeg is? Mooi, dan rijden we op die dagen voortaan ook met één treinstel.” En zo is het gekomen. Namens alle reizigers van de vrijdagavond richt ik mij tot de vrouw van de metrobaas: “Lieve mevrouw, wilt u de komende tijd lekker met een vriendin gaan winkelen en uw man een poosje rust geven. Verwen hem bij thuiskomst een beetje met een lekker glas whisky en vraag over een paar weken eens, zomaar langs uw neus weg, of er op vrijdagavond niet eens een metrostelletje bij gehangen kan worden.” Alvast bedankt.

Stadionverbod

Jaren geleden was is in de Kuip te gast in een skybox.
Leuk, warm, echt bier en bitterballen.
En opvallend voor een skybox, er waren echte supporters.
Deze mensen kwamen voor de wedstrijd en niet om te netwerken.
Na afloop beneden tussen alle bobo’s en oud spelers een drankje drinken.
Gezellig.
Ik sta ( toevallig ) vlak bij de bar en ik zie Coen Moulijn een drankje gaan halen.
Dan komt er een of andere yup aanlopen van een jaar of 25 ( duidelijk teert op de centen van papa ) en die loopt zo Coun Moulijn omver.
En die lul reageert niet eens.
Ik stap op die kwal af en zeg. ” Kan je niet uitkijken, weet je wel tegen wie je aanloopt?”
Je zag aan dikke pofkop dat hij geen idee had wie Coen Moulijn was.
En dat soort figuren zitten dus ook in de kuip.
Komen niet voor het voetbal, weten helemaal niets van de club.
En lopen iconen omver.

Dat soort figuren moet je een stadionverbod geven.

Thuiszorg Rotterdam

Al weer wat jaartjes geleden hoor,dat ik een gouden handdruk kreeg met als bonus 3 jaar UWV voor 33 jaar vastzitten op kantoor. Het sociaal plan was prima en zeker het begeleidingsbureau die mij zo snel mogelijk aan een nieuwe baan zouden zien te krijgen!.
Mijn persoonlijk begeleider had wat weg van Ivo Opstelten en de klik was er dan ook meteen niet,dit was al gedoemd te mislukken.
Het bleek ook wel want het gezamelijk een CV opstellen duurde al 8 sessies,de helft van de cursus.Ja hij bleef er maar op hameren dat ik zo eerlijk mogelijk moest zijn en iedereen best wel mocht weten wie de echte Aat was!,dus het grote struikelblok werd het hobby gedeelte..
Na 3 jaar lang verplicht solliciteren nooit een reactie ontvangen,wat mij betreft mn hobby’s dus best wel goed omschreven!.

Toch wilde ik weer eens wat gaan doen om “werkend” onder de mensen te zijn,weer iets meemaken voor gesprekstof een feestje.
Is de thuiszorg niks voor jou Aat?,zelfstandig werk,geen baas die op je handen kijkt,je mag zelf je uurtjes invullen,gezellig een kopje koffie drinken want daar hebben ze vooral behoefte aan!,kortom geschikt voor mij!,aldus een leuke ex collega en vriendin tijdens een voor mij nu definitief laatste kantoor reünie.

Ga iets doe wat je werkelijk niet leuk vind! bleef maar in mn achterhoofd hangen dankzij die Ivo Opstelten imitator,wat n nachtmerries gehad door die man zeg.
Maar toch belandde ik in een kennismakingsklas thuiszorg als enige man en ik werd aangenomen!.
Ik had het bewijs geleverd dat ik niet te oud was thuis achter de wietplanten te gaan zitten.
Dat deze uit de hand gelopen grap snel werkelijkheid werd bleek 2 dagen later,ik kreeg mn eerste klant!

Klantnummer 86530-1 Ik had al wat informatie gekregen over de man maar het bleek inderdaad zo te zijn.Man en vrouw onvriendelijk,slecht ter been behalve iets niet goed gedaan,ontlasting duidelijk aanwezig,brompot verstopt.. nummer twee!

Klantnummer 98740-2 Eerst even met een begeleidster erbij kijken of het tussen ons klikt.
Gaat goed toch?de man had zijn mond niet opengedaan en na vijf minuten was ze weg.
Daar zat ik in een pakhuis troep geen vloerbedekking,geen behang,overal as,lege bierblikken,oude kranten,overal modebouw vliegtuigjes met 30 rollen plakband eromheen.
Toch maar begonnen met asstofzuigen nee gaat ie me toch uit zijn dak!,hoe haalde ik het in mijn hoofd om zijn stoel aan te raken!
Bleek een foutje van de thuiszorg de beste man was schizofreen en daar mocht ik nooit alleen aan het werk!.. nummer drie!

Klantnummer 76883-3 Wat een man van de thuiszorg?,ik krijg nooit een man!ik ga eerst ff bellen hoor voordat ik u binnenlaat..ja t klopt wel..nou binnen doe ik zelf alles wel hoor gaat u maar alle ramen,balkon en galerij doen.
Dat ze nooit een man kreeg mij wel duidelijk..nummer vier!

Klantnummer 76788-4 Gevoelstemperatuur -10 graden 09.00 uur.U kunt beginnen met het balkon ja er hebben duivenesten gezeten en alle vorige hulpen weigerden dit schoon te maken vandaar de dikke laag! in 10 seconden weer weg zonder hier een woord aan vuil te maken..nummer vijf!

Klantnummer 87903-5 Mevrouw is 102 jaar en dement.Beneden in de flat aangebeld,kom boven,deur is open en ik loop naar binnen maar zie niemand.
Schrik me toch de..hoor ik keihard:”AAT!!!!!”,ik dacht meteen er is iets vreselijks gebeurd maar..”Ik sta hierrr!!!!”..loop ik naar de douche staat dat oude mens spiernaakt onder de douche!,daar ligt het washandje Aat en mijn haar moet ook gewassen!.
Kalm aangegeven dat ik niet de hulp was voor dit maar ze ging me te keer!,Aat mn washulp komt n half uur later en ik kan mezelf niet..en zo koud nu!Ja wat moet je dan?toch maar geholpen met afdrogen en zelfs haartjes nog keurig gekamt!.
De bel!hoi ik ben..hahaha wat?heb jij dat allemaal gedaan?hahaha,de Surinaamse thuiszorgdame hielp mij nog wel even mee met het afstoffen van de zelfgemaakte poppen,ja ik zat ook in tijdnood..nummer zes!

Klantnummer 87889-6 Aangegeven werd dat vrouwen niet voor deze man wilde werken dus..
In de kamer alleen maar verhuisdozen en een man van mijn leeftijd die er nog fitter uitzag dan ik in mn tiener jaren.U kunt de lamellen doen verder heb ik niks.Het hele huis hing vol met door de rook vergeelde lamellen dus beginnen maar! de derde lamel was zo oud hij verpulverde in en uit mn handen.Geef niks hoor hoorde ik enthousiast,volgende week krijg ik mijn nieuwe! na vier minuten weg en voormezelf in rekening thuiszorg gebracht:”vergeefse rit”..nummer zeven!

Klantnummer 78669-7 Mijn vriend van 87 Piet ja ik moet het u toch maar eens zeggen,niet dat
ik ontevreden ben hoor maar hij vind een man als thuishulp niks!,weleens gezegd tegen hem:”Piet!jij blijft hier niet slapen en hij ook niet!”,maar hij is zo jaloers.
Moest wel namens Piet even zeggen dat u de koekoeksklok met een kwastje moest doen,de kalkresten in de kranen verwijderen,gordijnrails eens goed vastzetten,zonnescherm balkon vastzetten en er mocht wel weer eens gewit worden..nummer acht!

Klantnummer 87558-8 Bellen,nog eens bellen,klant doet niet open..bellen naar de thuiszorg..niet doorgegeven Aat?wat vervelend,maar die klant is overleden,sorry hoor..nummer negen!

Klantnummer 98988-9 Vrouw met anorexia en smetvrees constateerde ikzelf.
Ik hoefde en er viel ook niks schoon te maken..
Gezamelijk wel ongeveer een uur wat “Bhagwan” gekleurde kleedjes en tapijten uit staan schudden op het balkon,dit vanwege het gevaar……

Voordat klant nummer tien…hield ik het in de thuiszorg voor gezien.

Swingend shantykoor ‘Nieuw Zuid’ doet Alegria deinen

Lekker eten, af en toe nippen aan een drankje en al varend genieten van prachtige landschappen die voorbijglijden. Al na een paar uur lijkt het alsof we al weken aan boord zijn van cruiseschip Alegria. Gezelligheid is troef in de salon en op het bovendek, waar al direct na het vertrek van de Holland-Amerikakade wordt genoten van de zon en de bijzondere skyline van Rotterdam. Cruisemanager Eddy de Beus presenteerde zich als een onderhoudende gastheer. Ter hoogte van Dordrecht stelde hij de bemanning voor en vertelde welke regels aan boord gelden. Om de kennismaking te bekrachtigen serveerde het personeel een heerlijke cocktail voor het uitbrengen van een toost. Het ijs was gebroken en al helemaal tussen enkele stellen die met elkaar al eens eerder een cruise hadden gemaakt. De gesprekken kwamen los en de drankjes smaakten best. Dat gold trouwens ook voor het aansluitende diner, dat erin ging als de spreekwoordelijke koek. Complimenten werden gemaakt voor de correcte en snelle bediening door de jongens en meiden van het restaurant. Aan hen was niet af te lezen dat ze hun eerste reis maakten en nimmer eerder met elkaar hadden gewerkt. Nog leuker was het even later in de salon waar zich de verrassing van de eerste avond aan boord zich etaleerde in de aanwezigheid het veertigkoppige shantykoor ‘Nieuw Zuid’ uit Rotterdam onder leiding van dirigent Dick Vos. De veertien jaar bestaande en veelzijdige muziekgroep maakte er met bekende meezingliederen een schitterende avond van. Het duurde daarna lang voordat de laatste lichten aan boord werden gedoofd.

Kapitein Gerard Reijerman en zijn nautische team zetten het schip de andere morgen om zes uur in gang voor de vaartocht van honderd kilometer over de Beneden-Merwede en Waal naar Nijmegen. Plaatsen als Gorinchem, Woudrichem, het mooie slot Loevestein en Zaltbommel gleden links en rechts voorbij en de reisleider vertelde via de boordmicrofoon de bijzonderheden. In de salon werd opnieuw genoten van drankjes en nog eens het sfeervolle optreden van het shantykoor aangehaald. Ruim na de lunch doemde de stad van Keizer Karel op en  in de nabijheid van de Waalbrug ging de loopplank uit voor het maken van een wandeling. Het gure weer kon de meeste passagiers daar beslist niet van weerhouden. Andermaal gingen de trossen los, nu richting Maas-Waalkanaal om daarna – tijdens het diner – na schutten in de sluis van Wurth naar het pittoreske Cuyk in Noord-Brabant te varen. In een gezellige sfeer verliep in de salon de verdere avond en was het komende bezoek aan Floriade 2012 in Venlo onderwerp van gesprek. Een paar dagen eerder was deze wereldattractie geopend door koningin Beatrix. Precies op tijd stond de chauffeur Peter met zijn luxe touringcar bij de gangway en om het gezelschap in een half uur naar het enorme parkeerterrein van het 66 hectare omvattende complex te rijden. Voor de gasten van Adelle Cruises was dit uitstapje trouwens een primeur en ze zwermden individueel uit voor het bekijken van de bijzondere gebouwen en te wandelen langs fraaie de land- en tuinbouwexposities. Enthousiast, maar wel moe van het urenlange slenteren, zat iedereen op het afgesproken tijdstip weer in de bus. Het diner liet zich wederom voortreffelijk smaken en dat gold ook voor de drankjes in de salon, zoals steeds met een brede glimlach geserveerd door barman Menno van Suntenmaartensdijk. Om de sfeer nog uitbundiger te maken trad Eddy de Beus op als gelegenheidsdiskjockey, waarna voor de tweede nacht aan de kade van Cuyk schip en passagiers zich in duisternis en rust hulden. Dag vier begon triest en met regen. ,,Gelukkig is dat gisteren aan ons voorbijgegaan,’’ klonk het opgelucht tijdens het uitgebreide ontbijt. Er bleef vergeefse hoop op een fikse opklaring voordat later op de dag Arnhem in zicht kwam. Wellicht dat het gebakje bij de koffie hierdoor extra lekker smaakte.

Maar het bleef bij regen, regen en nog eens regen. Het vervolg van de dag was door toedoen van regengod Pluvius in Arnhem niet aangenaam. Wel prettig was voor een aantal passagiers dat de winkels in het stadscentrum voor een deel geopend waren.  Tussen het varen door even de benen strekken was wel zo aangenaam. Voor wie aan boord bleef was er thee in de salon en het uitzicht op de drukke Rijnkade. Voor één passagier verliep het minder prettig door een val van een stenen kadetrap. Direct werd haar eerste hulp geboden door de door passenten gewaarschuwde reisleider en de cruisemanager en werd gezorgd voor transport naar het ziekenhuis. Daar ging haar gebroken pols in het gips en werd ze behandeld aan diverse wonden. Daarna kwam ze terug aan boord, waar ook haar het diner voortreffelijk smaakte. Een filmploeg was ook aangeschoven in afwachting van het maken van een promotiefilm over het plezier en comfort aan boord. Extra leuk werd het toen in de salon de lokaal bekende zanger Johan zijn opwachting maakte. Hij vermaakte op heerlijk Nederlandse wijze het publiek dat meezong, danste en plezier beleefde van de bovenste plank. Het feest duurde tot in de kleine uren. Voor de cameraploeg was het dankbaar werken en het kan niet anders dan dat het een prachtige film heeft opgeleverd.

Onder een druilerige regen begon het varen over de Neder-Rijn in de richting van de Lek en Hanzestad Wijk bij Duurstede. De Alegria voer onder de kundige handen van kapitein Gerard Reijerman langs de Grebbeberg en Renkum en door de sluizen van Driel en Amerongen. In de salon was het al snel weer sfeervol en dat kwam ook door het humoristische levensverhaaltje dat Eddy de Beus elke morgen bij aanvang van het koffie-uur vertelt. Ook zijn quizvragen zijn leuk en pittig om op te lossen. Er vervoegden zich in de bibliotheek bij de rekken met boeken regelmatig deelmeers om de antwoorden te vinden. Wijk bij Duurstede kwam nog voor de lunch in zicht en gelukkig klaarde het weer een tikje op tot minder grauw. Met een VVV-gids voorop vertrok een groep voor een rondgang door het vestingstadje en enthousiast en propvol verbale informatie keerden ze terug. Het diner verliep sfeervol omdat het restaurant extra was opgetuigd voor de filmploeg en de inspanning van de kokstrio liet zich uitstekend smaken. Sfeervol en spannend verliep de avondbingo, op een leuke wijze gepresenteerd door Eddy de Beus. Pas diep in de kleine uren ging het licht uit. De zeventig vaarkilometers stroomafwaarts naar Schoonhoven verliepen snel met een kort oponthoud bij de sluis van Hagenstein. De filmploeg trof het met de plotselinge welwillendheid van de zon en de aanwezigheid van duizenden (nijl)ganzen op beide oevers. Schoonhoven was in zon gedompeld en dat maakte een wandeling door de Zilverstad best aangenaam. Ook het museum kreeg bootgasten over de drempel die op hun gemak bekeken waardoor de Lekstad bekendheid geniet. In de namiddag werd in de salon alvast afscheid genomen van de bemanning, maar daarmee zat hun werk er niet op. Er was nog een afscheidsdiner en een daverend afscheidsfeest te gaan. Het diner was ronduit geweldig en het toetje in de vorm van ijs met vuurwerk formidabel. In de salon was ondertussen shantykoor ‘Nieuw Zuid’ uit Rotterdam gearriveerd  en ook dat mondde uit in een geweldig feest tot in de kleine uren. Op de slotdag  sloegen de motoren om half zeven aan voor het finalevaart van Schoonhoven naar Rotterdam. Terwijl iedereen zich tegoed deed aan het ontbijt stuurde kapitein Gerard de Alegria door een dichte mistdeken naar het einddoel, dat omstreeks half tien was bereikt. Daarna afscheid en ontschepen op de Holland-Amerikakade tot besluit van een geweldige cruise. Dag Alegria en bemanning, wellicht tot een volgend keer als er weer iets te reisleiden en/of te gidsen valt.