Berichten

Elf jaar geleden!

Beste Feyenoord-vrienden,

Gisteravond konden we zien hoe Robben zijn club een narrow escape bezorgde in de CL-finale tegen Borussia Dortmund. Elf jaar geleden was de club uit de Kohlenpott de tegenstander van ons dierbare Feyenoord in die onvergetelijke UEFA cup  finale van 8 mei 2002. Twee dagen na die vreselijke moord op Pim Fortuyn. Even onvergetelijk overigens, maar dan in negatieve zin!  Feyenoord en Borussia ontliepen elkaar destijds niet zoveel. Pierre van Hooijdonk en de snelle rode kaart voor Juergen Kohler maakten het verschil (3-2).  Sindsdien is er veel veranderd. Jorien van den Herik bleek een jaar later de betekenis van Pi-air voor Feyenoord niet op zijn waarde te schatten, wellicht enigszins misleid door dat bizarre bekerdrama tegen FC Utrecht (1-4). Hij weigerde in ieder geval botweg aan een redelijke eis van de West Brabantse koningsschutter te voldoen om Pierre over twee jaar uitgesmeerd nog anderhalf keer zijn riante jaarsalaris uit te betalen. Pierre vertrok en in zijn kielzog Paultje Bosvelt, Bonaventure Kalou en Brett Emerton. Ondanks de komst van Dirk Kuijt en Salomon Kalou kwam Feyenoord die sportieve aderlating niet meer te boven.  De rampzalige bekerfinale van 1 juni 2003 tegen de Domstedelingen was een voorbode van de vrije val die Feyenoord in hoog tempo zou gaan maken.

Bert van Marwijk vertrok een jaar later (2004) naar Borussia Dortmund, maar zou daar niet echt potten gaan breken. De Borussen speelden in die tijd min of meer een figurantenrol in de Bundesliga, equivalent aan Feyenoord, dat in al die jaren sinds 2002 slechts een miezerig ‘dennenappeltje’  won. Dat lukte dankzij een serie relatief gelukkige lotingen, toevallig (?) tijdens het eeuwfeest in 2008. Borussia heeft al enkele jaren geleden de weg naar boven weer kunnen vinden en werd in 2011 en 2012 landskampioen. Tijdens het afgelopen CL toernooi had het geen kind aan Ajax en schakelde het brutaalweg Real Madrid uit in de halve finale van de CL. Wie de verrichtingen sinds 2002 van Borussia vergelijkt met die van Feyenoord kan slechts een wereld van verschil ontdekken. Feyenoord heeft op rand van een bankroet gestaan, voor de tweede keer nadat Jorien van den Herik Feyenoord eerder van de ondergang redde in de begin negentiger jaren. Na diens trieste en troosteloze vertrek via de zijdeur gleed de club nog een tijdje verder weg in het moeras eer een nieuw en enigszins technocratisch bestuur, gesteund door een aantal gefortuneerde Feyenoord-vrienden, daadwerkelijk orde op zaken ging stellen. Langzaam maar zeker klimmen we uit het dal, maar de voormalige tegenstander van 8 mei 2002 bevindt zich inmiddels op intergalactische afstand van Feyenoord.

Zou dat ooit nog goed komen?

Een moeilijk te beantwoorden vraag. Feyenoord lukt het ook nationaal nog steeds niet om het hoogste erepodium te betreden. Alle hoop is gevestigd op de beste jeugdopleiding van Nederland maar onderwijl zit de oude aartsrivaal na een lange Eindhovense heerschappij en eenmalige successen voor AZ en FC Twente weer hoog te paard. De CL miljoenen stromen daar binnen en wij moeten nog maar zien dat we ons kwalificeren voor het financieel en sportief veel minder lucratieve EL toernooi. Een missie die vorig seizoen niet aan ons was besteed. Sparta Praag versperde ons de weg.

En enkele jaren geleden zette een Vlaams ploegje ons de voet dwars. We zijn het afgelopen decennium sowieso geen klasbakken waar het play offs betreft, zowel nationaal als internationaal. En toch zal het er een keer van moeten komen, willen we meer inkomsten kunnen verwerven dan de huidige sponsordonaties, entreegelden en incidentele transfers. Die transfers kunnen weliswaar behoorlijke bedragen  opleveren, maar betekenen meestal ook een stevige sportieve aderlating.

Maar het kan natuurlijk altijd nog slechter. Zoals Sparta heden middag in de laatste minuut de bietenbrug opging in het bronsgroen eikenhout, dat gun je de oude stadsrivaal van de overkant toch ook weer niet, ook al is de club van West en zeker haar aanhang ons niet overdreven welgezind. En hier en daar zal door Legionairs best een beetje besmuikt gelachen worden nu FC Twente helemaal naast Europees voetbal grijpt. Best wel Fervelend voor de Tukkers, die nog niet zo lang geleden de uitvinding van het witte garen werden toegedicht. Munsterman kent inmiddels weer een beetje zijn plaats, ook hij blijkt geen wonderdokter. Twente eindigde dit seizoen gewoon weer op een plaats waar het de afgelopen 45 jaar vaak een abonnement op had, in de wat lagere subtop. FC Utrecht daarentegen deed het uitstekend. Een vriend van mij, tevens fervent ‘Utereg’ fan, droomde vanmiddag per mail van een EL-finale Feyenoord – FC Utrecht, op woensdag 14 mei 2014in het Juventus Stadium te Turijn. Willen zulke dromen ooit werkelijkheid worden, dan zal er nog wat nadrukkelijker gesleuteld moeten worden aan de internationale verhoudingen. Dus geen licenties meer verstrekken aan clubs met astronomische schulden en een stringent beleid ten aanzien van het opstellen van buitenlanders. Zoals het in de gouden jaren zeventig van Feyenoord dus was, met een maximum van twee spelers.

Bij ons waren dat destijds Ove Kindvall en Franz Hasil. Daar kwamen we heel ver mee, we bereikten zelfs het hoogste en werden wereldkampioen.

Bovendien waren toentertijd de Italiaanse grenzen potdicht gesloten voor buitenlandse spelers. En van een Bosman-arrest had nog nooit iemand gehoord. De clubs lagen nog boven in de onderhandelingen met de spelers.

Zelfs als het contract was afgelopen kon men nog een forse transfersom eisen.

Maar Borussia Dortmund heeft aangetoond hoezeer een club zich in elf jaar tijd weer naar de absolute top kan toewerken. BVB heeft wel een capaciteit van 80.000 toeschouwers. Die zullen we in Rotterdam nooit halen, maar een nieuw, groter en eigentijdser stadion zal wel een cruciale factor zijn om veel van het sportief verloren terrein terug te winnen. Maar na het Bosman-arrest dreigt de Europese Unie ons weer de voet dwars te gaan zetten, nu ten aanzien van een nieuwe Kuip. Je zou er niet Eurosceptisch, maar Eurocynisch van worden!

 

ForLife en ForEver

Rood-wit-zwart

Feyenoord-hart

Kerstgroet

Alles wat ik door het venster ziet

bekijk ik met grote ogen

Ook al is het mijn waarheid niet

zij hebben mij nooit bedrogen

 

Het wereld gebeuren op straatniveau

behoort ook tot ons drama

Soms krijgen wij het niet cadeau

vooral als je er gedwongen voor sta

 

Dan sluit je de gordijnen

duik je in het donker weg

De problemen die verdwijnen

omdat jouw beeld dat zeg

 

Het zijn de keuzes die wij maken

goed of slecht bezien

Het afwenden te kunnen staken

dat leidt tot een oplossing misschien

(meestal niet)

maar ik wens iedereen vanaf deze plaats een goede kerst en een heel goed begin van 2013

Gedichtjes voor bij het kampvuur…

Komkommertijd heerst nu het vakantie is, vandaar wat (in de stijl van Toon hermans) kleine hersenspinseltjes van mij voor de late vakantiegangers onderons.  Maak een gezellig kampvuur, huur een guitaar, zet de marshmellows op een sateprikker en vertel met gedempte toon de volgende gedichtjes…. Fijne vakantie iedereen!!

Gedichtje..

ik zag een gat in mijn muur

ik heb het gedicht

Poezie..

de een heeft een hondenalbum

de ander een poezie

Jalouzie..

de een heeft het

de ander weer nie

Jalouzie

de zon binnen laten

of juist weer nie

dan moet je hem sluiten

Ziek..

er was eens een muisje uit Hang

die was ongelooflijk bang

ook al had hij de griep

en gaf dat aan met veel gepiep

niet voor de koorts

die was dan wel 40 graden

maar meer voor de thermometer

dat kunt u wel raden

Rust..

een mier met slaap problemen

wilde zijn nachtrust claimen

waar moest hij te rade gaan

een nachtwaker sprak hem daar op aan

doe nu eens net als de rest

en ga slapen in je mierennest

Oplossing..

een giraf uit Sneek

had hoogtevrees al hij naar beneden keek

daar moest wat aan worden gedaan

van de ene naar de andere dokter gegaan

na zo vaak te zijn doorverwezen

konden ze hem nog niet genezen

hij vond het toen wel genoeg

trouwde met een mol uit de plaatselijke kroeg

nu is hij gelukkig weer helemaal gezond

want hij leeft nu met zijn vrouw onder de grond

Wreed..

abrikoosje, manderijn of banaan

snoeppie, suikertje of droppie

al die lieve woordjes gaan

niet over jou verlopen koppie

Pervers..

een lieve oude man

viel bij de buurt goed in de aarde

hij liet zover als het kan

iedereen in zijn waarde

het rare dat kwam later pas

toen menigeen begon te gillen

hij opende zijn regenjas

en toonden aan hun zijn billen

Heldendicht..

ik zag zojuist een edelweiss

die wilde ik gaan plukken

het was iets te hoog gegrepen..dus

loop ik nu op krukken

Taalnomaden in Rotterdam

Je zou het niet verwachten in een grote en ontwikkelde stad als de onze, maar onlangs zijn er taalnomaden neergestreken in Rotterdam. En wel op Zuid.

Oké, nou niet gelijk denken aan diverse onderzoekers die alarm hebben geslagen over het zorgwekkend aantal analfabeten en laaggeletterden in Rotterdam. Dat zijn er trouwens zo’n negentig- tot honderdduizend. Da’s grofweg wel één op vijf!  (Dus als u de volgende keer  iemand wat wil laten lezen die ‘per ongeluk’ zijn leesbril niet bij zich heeft, bent u gewaarschuwd; u kunt zo maar te maken hebben met een laaggeletterde.)

Maar goed, taalnomaden.
Ik neem u even mee naar zaterdag 23 juni, naar de gezellige en goed georganiseerde festiviteiten van Bazar Bizar op de Charloisse Kerksingel. Een combinatie van een kleinschalig festival met optredens, een uitgebreide gezellige markt met kraampjes voor (vooral )jong en oud, de gebruikelijke eet- en drinkplaatsen en vooral een gemoedelijke gezellige sfeer die wijkoverstijgend was.  Heeft u het plaatje voor u?
Nou, dit geslaagde festijn (ik  schreef eerst ‘feestijn’, want dat was het, maar dat accepteerde mijn spellingscontrole niet) was tevens de start van een nieuw schrijvers- en dichterspodium. En, u raadt het al, De Taalnomaden.
Nou heb ik waarschijnlijk net als u een ander beeld bij Taalnomaden. Aan de andere kant, het blijft wel hangen, toch?

Genoeg dichters
Vanaf 13.00 uur werd er letterlijk op de spreekwoordelijke zeepkist voorgedragen door diverse dichters. Er was een rijke variëteit aan dichters qua leeftijd, gedichten en inhoud. Maar dat hoort ook bij een dichterspodium met een deels open karakter. Voor elck wat wils en een ieder moet de bühne kunnen betreden.
Het podium had van tevoren een aantal dichters gevraagd die al dan niet (locale) bekendheid genieten. Onder hen was ook Rieneke Minderman. Een tengere volksdame met stijl uit Oud-Charlois die de zestig ruim gepasseerd is. Voor haar een thuiswedstrijd dus.
Ik mag Rieneke graag horen. Ze heeft een afwijkende, maar zeer positieve en humoristische stijl van dichten, die gewoon bij haar hoort. Ze is altijd herkenbaar aan een keurige geheel roze outfit. En als ik zeg ‘roze outfit’, bedoel ik haar complete  uiterlijk, tot aan de bril en de roze strikken om haar dichtrollen.
Ik zal een voorbeeld van haar humor geven.  Rieneke droeg  onder andere ‘De concubine’ voor. Dat ging als volgt.

Ik wil nu graag het volgende gedicht voordragen. Dat heet ‘De Concubine’. Het gaat over mijn overgrootvader die een concubine had. Ik ga er van uit dat u allemaal weet wat een overgrootvader is. “

En vervolgens begint ze het gedicht.
Kijk, zo’n intro trekt langdurig de mondhoeken omhoog, toch?
Dus, als u een keer in de gelegenheid bent om Rieneke Minderman te zien voordragen, kan ik het u aanraden. Evenals een warme aanbeveling voor De Taalnomaden en een bezoek aan de volgende Bazar Bizar.
Allemaal Rotterdams en allemaal ‘Op Zuid’.

Rotterdammer; roots in Rotterdam

Tja, daar zit je dan. Voor de eerste keer effe wat schrijven voor ‘echwelrotterdams’.
Enneh, …… o ja, dank je wel dat je de moeite neemt om dit te lezen.

Rotterdammer zijn is net zoiets als het hebben van een koortslip. Je hebt er maar af en toe last van en iedereen ziet het aan je.

En je komt er nooit meer van af! Nou gaat bij dit laatste de vergelijking een beetje mank. Niet dat je er niet meer van af komt, maar in afwijking van een koortslip, vind je het als Rotterdammer ook niet errug dat je er nooit meer van af komt, toch?
Ik tenminste niet.
En, nu ik in Werkendam woon (jaha,  wel met evenveel letters en lettergrepen als ‘Rotterdam’ en ook nog eens een mooie grote haven!) ben ik hier wel iemand die uit de ‘grote stad’ komt. Voor wat dat waard is natuurlijk, maar kennelijk telt dat.
Dat er in Rotterdam zat dingen gebeuren die nou eenmaal ook bij een grote stad horen en hier (gelukkig  nog) niet, maakt ze niet uit.
Kom ik eigenlijk automatisch op het volgende: Een rasechte Rotterdammer kan niet zonder zijn stad, maar heeft tegelijkertijd een raar soort haat / liefde verhouding met de stad. Kent u dat? Of op zijn Rotterdams: ‘kennu dà?
Maar daarover later vast meer. Uiteindelijk is dit mijn eerste artikel en je moet niet overdrijven; doe maar gewoon.

Ik wil besluiten met een gedicht (een ode?) aan Rotterdam. Wel zo netjes, toch; zo voor een eerste keer.

Nou, daar gaatie dan:

Rotterdam

Roots in Rotterdam, trots op Rotterdam

Da’s gewoon hetzelfde, alleen dan op zijn Engels’ geschreven.

Ben dus Rotterdammer.

Geboren en getogen,
gepokt en gemaaseld.

Waar ik ook ben, na enkele woorden;
Je komt zeker uit Rotterdam?

Ja, toch? Nou dan.

We hebben de Vaanweg, de Vaandragerdreef en het Vaanplein.
Als je dan ook nog Vaandrager heet, ben je dan Rotterdammer of niet soms?

Ech wel!