Berichten

Wij zijn Feyenoord

Wij zijn super fanatiek
In goede en in slechte tijden

Wij zijn het beste publiek
Ook al is het vaak ook lijden

Wij laten onze club nooit in de steek
Weglopen is bij ons ongehoord

Wij staan er elke week
Want wij zijn Feyenoord

JJO

Eindelijk weer eens thuis gewonnen van Heerenveen!

Beste Feyenoord-vrienden,

Vanmiddag weer eens de jaarlijkse ontmoeting met de ‘Fryske pompebled’, waarbij ik het accent circonflexe (het dakje) niet op de laatste ‘e’ kan zetten ten einde vervorming van de tekst te voorkomen.

In het wat verdere verleden ging ons die partijtjes met Heerenveen, zeker in thuiswedstrijden, meestal bijzonder goed af. We trokken vaak aan het langste eind, soms zelfs met redelijk grote uitslagen zoals 5-0, 5-1 en 6-2. De eerste keer dat Feyenoord in eigen huis onderuit ging tegen de Friese trots was op 1 mei 2005, toen wij nota bene de verjaardag van mijn vrouw vierden (2 mei jarig). In aanwezigheid van een fervente PSV-supporter keek ik met lede ogen naar de dramatische verrichtingen van mijn favorieten, inclusief de onvolprezen Dirk Kuyt. De eerste nederlaag in Friesland was al een aantal jaren eerder geleden: op 12 maart 1997 ging Feyenoord in bekerverband in het Friese Haagje met 2-1 onderuit.

Heerenveen is voor Friese begrippen een roemruchte club, die ooit een van de grootste Nederlandse voetballers aller tijden heeft voortgebracht en waar ook het huidige stadion van Heerenveen naar is vernoemd: Abe Lenstra.

Men memoreert in Heerenveen graag de beroemde zege op Ajax, waarbij Abe het na een schier kansloze ruststand van 1-5 in het voordeel van de Mokummers plotseling op zijn heupen kreeg en zo’n beetje in zijn eentje zijn club naar een 6-5 triomf leidde. Zelf herinner ik mij hoe Abe, die behalve als briljant ook bekend stond als superlui, op 14 maart 1956 met twee goals in het Rheinstadion te Duesseldorf wereldkampioen West-Duitsland vloerde. ‘Der ehemalige Weltmeister’ (WK Zwitserland 1954) kwam dankzij een eigen doelpunt van Cor van der Hart nog tot 1-2 terug, maar weken nadien had men het in Nederland op euforische wijze nog over die onwaarschijnlijke zege, die zich pas in 1988 zou laten herhalen tijdens het voor Oranje zo roemrijke EK in Duitsland. Tot dan zouden de wedstrijden tegen de oostelijke rivaal gekenmerkt zijn door louter nederlagen (zelfs een keer met 7-0), af en toe onderbroken door een gelijk spel. Wel waren we op 18 juni 1978 de morele winnaar toen Rene van de Kerkhof tijdens het beruchte ‘Argentijnse’ WK  de 2-2 binnenschoot, waardoor de Duitsers werden uitgeschakeld voor de wereldbeker en wij de finale zouden bereiken, na eerst ook nog te hebben afgerekend met de Italianen (1-2). De Duitsers verloren overigens toen ook het laatste duel tegen hun Oostenrijkse broeders (3-2), waarvan wij eerder in de poule nog met 5-1 hadden gewonnen.



Hoe het vanmiddag zal aflopen is op dit moment natuurlijk koffiedik kijken. De prestatiecurve van ons dierbare Feyenoord is dit seizoen grilliger dan ooit en eigenlijk best wel teleurstellend, aangezien dit jaar de kans groter dan ooit was om eindelijk weer eens massaal naar de Goalsingel op te trekken (maar dan graag zonder de kennelijk onuitroeibare rellen en vernielingen). Er is veel over gediscussieerd, met name ook door aangeven van Raymond Verheijen, over de titelkansen die Feyenoord het nu langzaam aflopende seizoen heeft laten liggen, zodat ik daar nauwelijks meer iets aan heb toe te voegen.  Het onwankelbaar trouwe Legioen (dat was in de jaren tachtig wel anders) is er helaas weer eens mee te kort gedaan, maar ook Ronald Koeman miste daardoor een unieke kans om op de valreep van zijn 5-jarige verblijf bij Feyenoord (in twee termijnen) alsnog een prijs te pakken. Wat dat betreft is zijn reactie (‘Dat is achteraf praten’) wel erg laconiek op de vraag waarom hij niet eerder van tactiek is veranderd dan pas tegen FC Groningen in de Euroborg. Hoe dan ook, ik ben benieuwd welk strijdplan de rossige Zaankanter voor dit duel heeft uitgebroed. Hopelijk zit er meer in dan de drie gelijke spelen welke de afgelopen drie jaar in eigen huis tegen de Friese fierljeppers het hoogst haalbare bleken.

Dat laatste bleek vanmiddag in de volledig uitverkochte Kuip inderdaad het geval. De eerste helft was van beide kanten eigenlijk bar en boos, maar in de tweede helft liet Ruud Vormer het Legioen al rap juichend opveren door uit een vrije trap net buiten de zestien de bal in de voor hem linker hoek te krullen (1-0). De Friese doelman stak er geen hand naar uit. Later liet hij zich op vergelijkbare wijze verrassen door de immer zwoegende Lex Immers (wat een kolossale inzet!!), alvorens wel een slecht ingeschoten penalty van Vilhena uit het doel te ranselen. De rode kaart die aan die pingel werd toegevoegd (en die Van Basten ‘over de rooie’ hielp) haalde het kleine restje venijn uit de wedstrijd voor zover dat nog aanwezig was. Feyenoord passeerde PSV daardoor voor de tweede maal in successie voor een directe plaats in de voorronde van de EL of wellicht zelfs voor de CL. De laatste jaren zijn beide hindernissen voor Feyenoord evenwel te hoog gebleken, dus al te veel waarde moeten we maar niet hechten aan de onderlinge strijd tussen Twente, Vitesse, Feyenoord en PSV om het zilver, het brons, en de eervolle vermelding van de vierde plaats.

ForLife en ForEver

Rood-wit-zwart

Feyenoord-hart

Café ‘t Vinkje

Al ruim 80 jaar is Café ‘t Vinkje een begrip in Rotterdam-Charlois. In de volksmond staat deze kroeg dan ook bekend als “De Huiskamer Van Sjaarloos”.

Een echt Feyenoord café waar iedereen zich thuis voelt en zowel jong als oud zich met elkaar vermaken. De wedstrijden van Feyenoord worden vanzelfsprekend uitgezonden. Ook is er de mogelijkheid om een potje te biljarten.

Adres:

 Café ‘t Vinkje
Doklaan 45
3082RB Rotterdam
010-4297161

www.cafehetvinkje.nl

www.facebook.com/cafehetvinkje

Beste Feyenoord-vrienden,

‘De teerling is geworpen! (Alea iacta est)’ riep Julius Ceasar uit toen hij het riviertje de Rubicon overstak om vervolgens aan het hoofd van zijn legioen de macht te grijpen in het destijds nog republikeinse Rome.

Voor hem was er geen weg terug, het was erop of eronder. Voor zo’n apocalyptische keuze stond Martin van Geel uiteraard niet toen hij het eens werd met de second best trainer Fred Rutten. Maar een cruciale beslissing heeft onze technisch directeur natuurlijk wel genomen door vooralsnog voor een jaar in zee te gaan met deze uit het Gelderse Wijchen afkomstige coach. Ik denk vanuit mijn beperkte kennis van zaken dat Fred Rutten naar omstandigheden de beste optie voor ons immer nog armlastige Feyenoord is. Zeker, hij heeft als voetbaltrainer slechts 1 miezerig KNVB-bekertje op zijn naam staan, maar Ronald Koeman zou wensen tijdens zijn vijfjarige loopbaan als Feyenoorder (twee jaar als voetballer en drie jaar als hoofdcoach) deze tweede nationale hoofdprijs met onze club gewonnen te hebben. Dan had hij zich kunnen laten toejuichen vanaf het stadhuisbalkon op de Goalsingel en zich blijmoedig kunnen vergapen aan de gigantische menigte die zo’n heuglijk feit alsdan ten deel was gevallen.

Maar prijzenpakker Ronald Koeman won in al die jaren helemaal niets met Feyenoord, noch in de periode 1995-1997, noch in de jaren 2011-2014.

Feyenoord kan helemaal geen pretenties koesteren wat het winnen van prijzen betreft. Alleen bij een heel gelukkige loting met het liefst allemaal thuiswedstrijden tegen middenmoters, laag geklasseerde clubs  of amateurs zou het veroveren van de KNVB-beker tot de haalbare mogelijkheden behoren. Zoals Bert van Marwijk die dus won in 2008, met thuiswedstrijden tegen FC Utrecht (3-0), FC Groningen (3-1), PEC Zwolle (2-1)en NAC (2-0) en alleen een uitwedstrijd tegen mijn plaatsgenoot SV Deurne (0-4).  Met als apotheose de finale tegen Roda JC (2-0). Vooral Ajax moet Feyenoord daarbij niet tegen komen, want de statistieken ten aanzien van onze voormalige aartsrivaal zijn dramatisch, stel ik met bloedend hart vast.

Fred Rutten past volgens mij qua persoonlijkheidsstructuur heel goed bij het huidige Feyenoord. Niet alleen omdat hij in staat moet worden geacht jonge spelers beter te maken, maar ook omdat het gewoon een heel aardige en sociale man is. Enkele jaren geleden hadden mijn dierbare echtgenote en ik een arrangement in een Fletcher hotel in Paterswolde. Het was tijdens het laatste competitieweekend van het seizoen 20010-2011. Feyenoord had in de voorlaatste wedstrijd op honingzoete wijze wraak genomen voor het eerdere 10-0 debacle in Eindhoven door PSV in De Kuip met een 3-1 revanche een zeer riante kans op de landstitel 2011 te ontnemen en ook die laatste wedstrijd tegen FC Groningen (heel toevallig onze tegenstander van hedenmiddag) zou PSV overigens niet meer winnen (0-0). Terwijl wij in het restaurant van ons diner zaten te genieten reed tot mijn verrassing opeens de spelersbus van de Zwartrokken langszij het restaurant. Toen mijn vrouw een halfuur later even naar onze hotelkamer wandelde kwam zij eerst de chauffeur van de bus en even later Fred Rutten tegen in de gang. Terwijl de chauffeur met zijn neus in de lucht mijn vrouw passeerde zonder haar een blik waardig te keuren groette juist de qua status veel hoger op de maatschappelijke ladder gepositioneerde Fred Rutten mijn echtgenote uiterst hoffelijk. Het is maar een eenvoudig voorbeeld en een momentopname, maar ik zal die simpele metafoor van mijn lief in dat Fletcher hotel nooit vergeten. Fred Rutten gaf daarmee wat mij betreft zijn visitekaartje af als gentleman die zich niet te groot voelde om een voor hem volkomen onbekende en anonieme passante in die hotelgang op beleefde en vriendelijke wijze te groeten, waar de buschauffeur dwars door haar heen keek. Het sympathieke beeld dat de media altijd van de Gelderlander hebben geschetst past daar als gegoten bij.

Fred Rutten past met zijn staat van dienst natuurlijk ook veel beter bij Feyenoord dan Louis van Gaal of Co Adriaanse, hoe graag ik die beide trainers omwille van hun profiel en palmares ook bij Feyenoord zou hebben willen zien werken. De kwaliteiten van beide heren zijn boven elke twijfel verheven, maar wellicht meer nog dan het Legioen zagen zij in niet bijster te passen bij onze club. Mijn vaste reismaatje naar en van de Kuip, afkomstig uit Helmond en ook de meeste uitwedstrijden van Feyenoord bezoekend, had overigens al aangekondigd geen seizoenkaart meer te zullen nemen indien Van Gaal  zou zijn ingegaan op het aanbod van Martin van Geel. Hij zal daar niet alleen in hebben gestaan. Bij Co Adriaanse was die weerstand iets minder groot, maar gelet op deze negatieve bijverschijnselen is met de komst van Fred Rutten dat gevoelsmatige probleem meteen opgelost. Er zijn nu nog wel de nodige reserves ten aanzien van ‘Graaf Slis’, maar ik schat in dat die bedenkingen als sneeuw voor de zon zullen verdwijnen door de ontwapenende innemendheid van Gelderse Fred, maar vooral ook door zijn kundigheid als coach jegens in het bijzonder de jonge spelers, waar volgens mij de rek nog lang niet uit hoeft te zijn. Een mens kan zijn grenzen nu eenmaal vaak veel meer verleggen dan wat hij zelf voordien mogelijk achtte. Ronald Koeman was als voetballer en als trainer een prijzenpakker, maar won er in beide rollen niet eentje bij Feyenoord. Fred Rutten won als trainer behalve die ene beker (2001) en overigens de Intertoto Cup (2006) met FC Twente nog helemaal niets (wel ‘Trainer van het jaar 2008’) en wie weet gaat hem dat als speling van het lot nu juist wel lukken met ons dierbare Feyenoord. En als hij daar niet in slaagt – en die kans is levensgroot– dan nog past hij dus heel goed bij het eigentijdse Feyenoord, dat zelden meer prijzen pakt. Die laatste conclusie is niet gespeend van enig cynisme, maar is tegelijkertijd ook ter relativering van de hele situatie bedoeld. Wat mij betreft is Fred Rutten dus van harte welkom en ik wens hem dan ook heel veel succes toe bij de uiterst complexe en loodzware klus die hem in De Kuip te wachten staat.

ForLife en ForEver

Rood-wit-zwart

Feyenoord-hart.

Duizend en 1 nacht

Hoe lang moet het duren
Voor het lege gevoel verdwijnt

Het valt toch niet te sturen
Wanneer de Rotterdamse zon weer schijnt

Hoeveel seizoenen moeten we wachten
Voor we in optocht naar de Coolsingel gaan

Al duurt het duizend en 1 nachten
Wij blijven altijd achter Feyenoord staan

JJO

 

Seizoen definitief over en uit

Beste Feyenoord-vrienden,

Terwijl heel de wereld de adem inhoudt omdat op de Krim de klok dreigt ruim anderhalve eeuw te worden teruggedraaid naar de episode 1853-1856

(Krim-oorlog) waarin ‘The lady with the lamp’ (Florence Nightingale) met haar gedreven naastenliefde geschiedenis schreef maken wij ons op voor een wedstrijd die ooit tot ‘De Klassieker’ werd betiteld. Dat was in een tijd dat Feyenoord en Ajax de absolute hegemonie in Nederland deelden en die heerschappij zelfs enige tijd over Europa en de hele verdere wereld betwistten. Helaas, die Klassieker is anno 2014 verworden tot een duelletje in de marge van de Europese krachtsverhoudingen, waar Feyenoord al jaren niet meer thuis geeft en Ajax drie dagen geleden een tweede afstraffing in successie kreeg die nog maar enkele jaren terug zeer onwaarschijnlijk zou zijn geweest. Maar waar Ajax op nationaal niveau op weg lijkt naar zijn vierde achtereenvolgende landstitel is ons dierbare Feyenoord van de twee voetbalgiganten van weleer tot mijn diepe leedwezen het verst terug gevallen. Het nu zijn einde naderende seizoen is het vijftiende van een lange reeks waarin Feyenoord definitief heeft afgehaakt voor de blinkende schaal die vele tienduizenden in vervoering had kunnen brengen op de hoofdslagader van de Rotterdamse binnenstad welke in betere tijden tot Goalsingel werd omgedoopt.

Er is de afgelopen weken veel te doen gewest om het arbitrale onrecht dat Feyenoord werd aangedaan. Ronald Koeman kon zich niet langer in toom houden, Graziano Pelle botvierde zijn frustraties op wat elektronica in de spelerstunnel van de Grolsch Veste en de Legionairs waren hevig verontwaardigd over zoveel scheidsrechterlijke benadeling van hun favorieten. Alleen de pers meesmuilde naar hartenlust. Vrij vertaald schamperde Sjoerd Mossou, naar aanleiding van Koemans verwijt dat het Rotterdamse AD het wel eens wat nadrukkelijker voor de plaatselijke trots zou mogen opnemen, dat Feyenoord vooral de hand in eigen boezem moest steken met onder meer een verwijzing naar het Italiaanse wangedrag en NAC-supporter Chris van Nijnatten vond dat er helemaal niets aan de hand was met de arbitrage. Nu kan ik mij voorstellen dat hij als NAC-fan aan de penalty die Feyenoord in Breda door Nijhuis in de slotminuut door de neus werd geboord daarbij schielijk voorbij wilde gaan, maar in en tegen Twente werd de Rotterdamse ploeg twee geheide strafschoppen onthouden, de tegenstander al in de beginfase een rode kaart bespaard en in de slotseconden een uiterst omstreden buitenspeldoelpunt in ons nadeel toegekend. Als je dan doodleuk neerkrabbelt dat er feitelijk niets aan de hand is ben je als sportjournalist toch echt de weg kwijt en zou je als krantenlezer zo je abonnement van het AD kunnen opzeggen. Mossou vindt dat zijn journalistieke neutraliteit waar het zijn stadgenoot Feyenoord betreft gewaarborgd moet blijven, maar veronachtzaamt het feit dat de Amsterdamse media, door Gerard Cox in de Feyenoord-krant destijds de Ajax-maffia genoemd al sinds jaar en dag hun clubvoorkeur op onverhulde en ongegeneerde wijze laten blijken. De volkskrant loopt daarbij als gedoodverfde kwaliteitskrant voorop, samen met de Telegraaf en treinkrant Spits, waar Ajacied Jaap Visser wekelijks zijn Ajax gezinde teksten uitkraamt. Een beetje tegengas van de kant van het in Rotterdam gevestigde AD zou dus geen kwaad kunnen, maar helaas.

Natuurlijk heeft Feyenoord onvoldoende kwaliteit in huis om op overtuigende wijze een greep naar de titel te doen, maar juist onder die omstandigheden is het niet nodig dat non-valeurs als Liesveld, Nijhuis en Serdar Gozubuyuk (de trema’s laat ik om technische redenen achterwege) de concurrentie een handje helpen. Want Feyenoord was zowel tegen NAC als tegen FC Twente veruit de betere ploeg en de overwinning werd de club niet alleen onthouden door eigen onvermogen bij de afronding, maar ook door vooringenomenheid en lafhartigheid van de arbitrage. Scheidsrechter dienen integer te zijn, ook jegens de uitspelende ploeg en dienen zich niet te laten leiden door hun onderhuidse clubvoorkeur, zoals bij Liesveld op onverholen wijze het geval is. 

De wedstrijd tegen Ajax is gespeeld en voor de zoveelste maal had de toch niet al te indrukwekkende ploeg uit het Mokumse een verlammende uitwerking op de Feyenoorders. Ondanks het grote verloop onder de spelers door de jaren heen wordt die negatieve clubcultuur (slap spelen tegen Ajax) op een of andere manier zorgvuldig in stand gehouden. Scheidsrechter Kuipers heeft in tegenstelling tot zijn collega’s Nijhuis en Gozubuyuk geen doorslaggevende rol bij de uitslag gespeeld, maar leek zich evenzeer niet aan de indruk te kunnen onttrekken niet bijster veel met Feyenoord op te hebben. Zo kende hij al in de beginfase een lachwekkende vrije schop dicht bij de zestien toe aan de spelers met de rossige outfit. Die was voor de volle 100 % onterecht toegekend en de bal had er zo maar in kunnen vliegen. Verder weigerde hij geel te trekken bij twee pittige overtredingen van Ajacieden, maar was hij er even later als de kippen bij om Clasie geel te geven voor een vergelijkbare overtreding. Ach, het maakt allemaal niet zo veel uit, ik schreef vorige week als dat dit een wedstrijdje om des keizers baard was en het had er alle schijn van dat de Feyenoorders er net zo over dachten, gezien de bitter weinige inspiratie die de ploeg ondanks de schitterende ambiance van een stampvolle Kuip kon opbrengen.

 Voor mij was vorige week het seizoen al over, de overige wedstrijden kunnen dienen ter voorbereiding van de volgende competitiejaargang.

ForLife en ForEver

Rood-wit-zwart

Feyenoord-hart

Het laat je koud!

Wij zijn supporters in hart en nieren
Altijd staan wij achter onze trots

Maar jullie weten het steeds te verstieren
Het is jullie mentaliteit waar ik van kots

Laat verdomme zien dat je ook van Feyenoord houdt
Vreet wat mij betreft elke grassprietje op

Ogenschijnlijk laat onze liefde jullie koud
En weer blijven wij achter met een mega-strop

JJO

Mijn allerliefste

Ze vliegt als een vlinder door mijn dromen
Ze vult mijn hart met passie en vuur

Ze laat mijn mooiste droom uitkomen
Haar liefde is niet duur

Ze is geen moment uit mijn gedachten
Haar uitstraling en kracht zijn ongehoord

Er zijn er veel die naar haar smachten
Haar naam? Mijn allerliefste FEYENOORD

JJO

Vermoord


Wanneer al je dromen langzaam vervagen
Is daar altijd nog ons Feyenoord

Wanneer je tegenslagen niet meer kan verjagen
Is daar altijd nog ons Feyenoord

Wanneer je dagen slechts nog donker zijn
Is daar altijd nog ons Feyenoord

Ons rood en wit verzacht altijd onze pijn
En toch wordt onze club door de KNVB vermoord

JJO

Scheidsrechters en feyenoord

Normaal gesproken zal ik niet zo snel klagen
Maar dit is nu de tweede week achter elkaar

Dan begint het toch wel wat te knagen
Want weer is de scheidsrechter de winnaar…

Weer worden we door de KNVB benadeeld
Dat heb ik toch goed geconcludeerd?

Als je bewust elke week tegen ons oordeelt
Kan ik alleen maar zeggen: KNVB gefeliciteerd

JJO

httpv://www.voetbalflitsen.nl/wtf/17139/beelden-pell-vernielt-alles-wat-hij-op-zijn-pad-tegenkomt/