Berichten

De trouwfoto van Stefan en Leonie Herrewijn

image3

Wij zijn Stefan en Leonie en de foto’s zijn gemaakt in het europark. We zijn 8 mei getrouwd op de Euromast!
Kortom, ech wel Rotterdams!!!

image2

Rotterdammer

Rotterdammer Ben je voor het leven. Of je er geboren bent, of je er niet meer woont maar de stad mist, dat gevoel gaat nooit meer weg.

Onlangs was ik voor een week op vakantie, dus echt uit de stad, maar als ik dan zie in m’n koffertje wat ik meeneem: een Gers! magazine, een paar t-shirts met daarop een duidelijke tekst, laten we zeggen, Rotterdamse teksten en het lijkt daardoor wel mee te vallen, met het missen van je stad. Want het is heerlijk om effe weg te zijn, maar weten allemaal dat we weer thuis zijn als we de van Brienenoordbruggen aan de horizon zien verschijnen.

En wat dat nou is, die liefdesverhouding van een man en zijn stad, het is niet eens te verklaren. Wat ik standaard doe als ik in het centrum geweest ben, is even naar het beeld van Zadkine, de Verwoeste Stad, dat beeld dat zo goed verwoordt dat we een moeilijke geschiedenis hebben gekend. Dat is voor mij een rustpunt, iedere keer weer, mijn eigen overdenkingen doe ik bij voorkeur ook op die plaats, heb er dan ook een mooie tatoeage van laten zetten, uit respect voor de stad die zoveel veerkracht toont en zo goed omgaat met de constant wijzigingen die er zijn, het stad wat wel degelijk weer een hart heeft en het pompt hoorbaar, iedere dag weer. Daar ben ik trots op. En trots is wat iedere Rotterdammer dan ook mag zijn op zijn buurt, op zijn straat, op zijn favoriete gebouw. Wat daar ook aan bijdraagt, aan dat gevoel, is dat we nu ook steeds meer toeristen zien, uit alle werelddelen die onze architectuur en musea komen bezoeken. Ik wijs ze graag de weg, maak een foto van ze en geef ze gratis tips als ze die willen. En in welke taal? Engels heel vaak, handen en voeten maar ook in Duits. Nu zien we allemaal de foto’s van de stad wel verschijnen, op websites of facebook of Instagram. Heel veel is afkomstig rondom de Markthal, Erasmusbrug/de Rotterdam en de Euromast. Maar het leuke van deze stad zijn toc hook de kleinere kunstwerken die in veel buurten te vinden zijn. Leg ze eens vast ,je hoeft geen professionele fotograaf te zijn om leuke, mooie en kunstzinnige zaken vast te leggen.

De Pannenkoekenboot Rotterdam

 Varen en onbeperkt pannenkoeken eten. Deze heerlijke combinatie is het hele jaar door mogelijk aan boord van de Pannenkoekenboot Rotterdam. Zodra de boot afvaart, kun je zo vaak als je wilt pannenkoeken halen bij het buffet en deze versieren met allerlei lekkernijen. Wordt het een gewone spekpannenkoek, of toch een zoete pannenkoek met poedersuiker, jam of hagelslag? De meest gekke combinaties zijn mogelijk. Voor de kinderen is er een grote ballenbak in het scheepsruim waar ze na het eten van hun pannenkoek heerlijk kunnen spelen.
Een uitje met het bedrijf? Een jubileum of een verjaardag voor de hele familie? Huur dan voor het hele gezelschap de Pannenkoekenboot af!

Parkhaven tegenover Euromast

3016 GM Rotterdam

Telefoon:  010 – 4367295
E-mail:
rotterdam@pannenkoekenboot.nl

Website: www.pannenkoekenboot.nl

Facebook: www.facebook.com/pannenkoekenbootrotterdam
Twitter: www.twitter.com/PKB_Rotterdam

Euromast

Onze Rotterdamse trots de Euromast.

Eigenlijk kwam ik er niet zo heel veel.

Tijdens mijn Tiernertour jaren kocht ik wel eens een kaartje Rotterdam. Dan ging ik met de Spido en naar de Euromast. De toerist uithangen in mijn eigen stad

Later kocht ik de Rotterdam pas en was toen jaarlijks te vinden op de Euromast.

Heerlijk turend over de prachtige stad en altijd kijken of je je huis kon zon

Spacetower vind ik nog altijd eng, als hij boven aankomt dat geluidje en die beweging, ben altijd bang dat hij door blijft draaien en er af rolt hahahahaha onzin, ik weet het, maar het gevoel brrrr.

Ook neem ik altijd buitenlandse vrienden mee naar de Euromast.

Amerikanen lachen om deze toren. Zij vinden het niet hoog, maar wel mooi dat je zo ver kan kijken.

Een van mijn mooiste herinneringen blijft toch wel abseilen van de Euromast.

Voor het programma Buiten Spelen wat ik toen maakte voor RTV Rijnmond mocht ik abseilen.

In eerste instantie vond ik het eng, hoog en hield me zo stevig vast dat mijn arm verzuurde.

Maar toen ik eenmaal voorbij het restaurant kwam begon ik te genieten en op 25 meter hoogte baalde ik dat ik er al bijna was.

Hebben jullie herinneringen aan de Euromast?

Keizer Hirohito in Rotterdam

Als kroonprins had Hirohito in 1921 ook al een bezoek aan o.a. Rotterdam gebracht. Toen werd hij vergezeld door zijn broer. Op de Coolsingel werden de Japanners met alle egards door de toenmalige burgemeester Zimmerman ontvangen, samen met prins Hendrik. De donkere jaren van de Tweede Wereldoorlog maakten Hirohito tot symbool van de Japanse onderdrukking. Een ieder weet de hartverscheurende verhalen over de ‘Jappenkampen’ en de verschrikkelijke Birma-spoorweg. Na de overgave van het land van de ‘Rijzende Zon’ werd de keizer ‘slechts’ gezien als een marionet van militairen en politici en werd hem eigenlijk van alles bespaard. Dit uiteraard tot groot ongenoegen van vele overlevenden en nabestaanden. De Amerikanen bleven echter Hirohito zien als ‘slechts’ een pion. Burgemeester Thomassen zou zelfs, tijdens het bezoek aan Rotterdam in 1971, zeggen; “dat de keizer gevangene is geweest van het systeem”.

Het protest in land barstte gelijk los toen bekend werd dat Hirohito in 1971 een privébezoek zou brengen.  Het was met name cabaretier Wim Kan die zich liet horen en goed gebruik van de media wist te maken. De bekende politicus boer Koekoek steunde de protesten van Kan en wilde zelfs dat Hirohito bij aankomst op Schiphol gelijk opgepakt zou worden wegens moord. Al deze commotie rondom het geplande bezoek van de keizer aan o.a. Rotterdam kon niemand in die tijd ontgaan zijn.

Ik was toen 14 jaar en al jaren gebiologeerd over alles wat met de Tweede Wereldoorlog te maken had. Al mijn zakgeld gaf ik uit aan boeken, modellen, objecten, enz. Thuis maakte ik zelf op schaal grote tekeningen van vliegtuigen en maakte in kaarten na van bijvoorbeeld de landingen in Normandië. Op school gingen mijn spreekbeurten altijd over de Tweede Wereldoorlog en een uur was voor mij tekort. Mijn interesse was ontstaan na het bekijken van een film over het leven van Anne Frank en ik denk dat ik toen 8 of 9 jaar moet zijn geweest. Dit had op mij zo’n enorme indruk gemaakt. Het feit dat keizer Hirohito een bezoek aan Rotterdam zou brengen, kwam bij mij ook merkwaardig over. In mijn ogen was deze man vergelijkbaar met dat monster uit Duitsland. Ik moest en zou die Japanner met mijn ogen zien. Dit was een man die nadrukkelijk zijn stempel heeft gedrukt op de geschiedenis.

Nu was het in die tijd niet zo makkelijk uit te vissen wat exact het schema van de keizer in Nederland zou zijn. Uiteindelijk had ik weten te achterhalen dat hij op vrijdag 8 oktober in de middag een bezoek aan de Euromast zou brengen. Dat was alle informatie die ik had. Van mijn ouders mocht ik spijbelen, want zij wisten als geen ander waarom ik deze persoon in levende lijve wilde zien. Zo ging ik op die grauwe en trieste vrijdag in oktober al rond het middaguur op de fiets naar de Euromast. In mijn herinnering miezerde het zelfs een beetje, maar dat deerde mij niet. Eenmaal gearriveerd verbaasde ik mij over het aantal aanwezige mensen. Ik had toch wel veel publiek verwacht en niet slechts een paar handen vol. Politie was wel op de been, maar ook niet echt in grote getale. Het lange wachten werd uiteindelijk ‘beloond’. De limousines arriveerden, geflankeerd door motorrijders. Ze stopten vlak voor mijn neus.  Zo zag ik Koningin Juliana uitstappen, maar mijn focus lag vooral op die keizer. Twee tellen later stond ik een soort van oog in oog met een klein, iel mannetje. Dat was hem dus. De persoon die ik ‘kende’ van talloze foto’s uit oorlogsboeken. Was dit DE keizer? Mijn verbazing was groot en misschien zelfs wel onthutst. Het gezelschap bleef even voor de Euromast staan om de media de kans te geven om foto’s te maken, alvorens ze naar binnen gingen.

Ik pakte mijn fiets en reed mijmerend terug naar huis. Voor mij was dit een rare gewaarwording geweest. Ik kon er met mijn verstand niet bij dat dit ooit die machtige keizer van het land van de Rijzende Zon was geweest. De man die ik hier had gezien stond in schril contrast met de man die ik kende van alle foto’s. Uiteraard ben ik op internet naar fotomateriaal en wellicht filmmateriaal op zoek gegaan. Er is helaas nagenoeg geen beeldmateriaal te vinden. Slechts een foto van Hirohito bij de Euromast heb ik kunnen terugvinden.

Voor een Rotterdamse jongen van 14 was het toch wel een bijzondere gebeurtenis om mee te maken.

Groen Rotterdam

Ja, Rotterdam! Een echte werkstad. Niet lullen maar poetsen! Opgestroopte mouwen. Havens, bouwen, de ene straat dicht, de volgende open. Wederopbouw, woonprojecten, verdwalen op het eens zo bekende Centraal Station, Markthal… Werk werk werk….

Toch is er ook ontspanning in deze stad. Zo woon ik in een ‘oude’ nieuwbouwwijk, met een fantastische Wijktuin. En komende zondag: Ladiesride. Verleden jaar weet ik nog dat na de start, in Nesselande, we het nog bijna ongerepte poldergebied inreden en ik een explosie van geuren heb ervaren, die mij emotioneel raakte. Zoete, dikke lucht, onmogelijk te negeren.

Aan de andere kant bevindt zich het Bergse Bos. Ja, ooit gebouwd op een ‘vuilnisbelt’, maar er is genoeg te recreëren. Wandelen, fietsen, hengelen, een buitensportcentrum, paardrijden, het Elysium, een tenniscentrum, skeeleren, ja, ook Nordic wandelen. En de skischans natuurlijk!

Dan is er het Kralingse Bos, ook op loopafstand van waar ik woon. Vaste prik is de jaarlijkse Marathon, altijd even de recreatie lopers aanmoedigen. Aan de ‘boerenzij’ is het Zuiderpark. Daar kom ik eigenlijk alleen om naar Metropolis te gaan.

Maar mijn eerste groen ervaring in deze fantastische stad was Het Park. Ook wel het park bij de Euromast genoemd. Of het Park bij de heuvel.

Ik ben er tegenover geboren, in het Dijkzigt ziekenhuis. Het ligt op loopafstand van waar wij woonden toen. Coolhavenstraat/1e IJzerstraat.

Natuurlijk kan ik mijn eerste bezoek niet navertellen, ik werd namelijk luxe gereden in de wandelwagen. Maar bewijs heb ik wel:

fotograaf: Aad Schell

 

Later, als kleuter herinner ik me warme zomerdagen, de zandbak in Het Park, de geur van warm zand en zon, mijn moeder op een bankje in de schaduw van de bomen en het gekwetter en gezang van de vogels in de volière aldaar.
Lauw geworden limonadesiroop uit hoge, slanke, Tupperware bekers met deksel.
Nog steeds vind ik Het Park een mooi park. Op zomerse dagen vinden nog steeds families gezelligheid op het grote grasveld, kleed mee, bal mee, eten en drinken…en genieten.
Zó maar, in het midden van de Stad, terwijl de Maastunnel is afgesloten, de sirenes loeiend over de Westzeedijk gillen en de werkschepen voorbijglijden.

Groen Rotterdam. Urban Genieten….

Een mooi stukje Rotterdam!

Er is mij gevraagd wat ik nu een mooi stukje Rotterdam vind. Dit is een vraag die normaal gesproken erg moeilijk is te beantwoorden want ieder deel heeft wel weer iets wat het mooi maakt. Lees meer

Rotterdammert

Rotterdammert

Ik ben geboren in Schiedam in 1977. Daarna zijn we naar Zeeland verhuist en toen naar Rotterdam. Mijn leven begon dus op de Statenweg 119 (zeg maar hoek Stadhoudersweg) op de derde en vierde verdieping. Lees meer

Gedicht: De Maasstad

De Maasstad

Van de Maasboulevard tot aan de Euromast,
loop ik en geniet van het uitzicht.
Van de Bergselaan tot aan de Statenweg,
in het donker zijn de straten verlicht. Lees meer