Berichten

Café Pursers

“Waar moet je naar toe als je graag wilt stappen en daarbij ook nog eens van middelbare leeftijd bent, pakweg 30+ ???”.

Waar moeten dezelfde mensen naar toe voor een gezellig avondje uit waar je met leeftijdsgenoten kunt genieten van een hapje en een (h)eerlijk drankje? Waar je kunt genieten van de muziek (disco, Rock & Roll en andere herkenbare hits uit de 60’s, 70’s, 80’s en 90’s).

Het vinden van een antwoord op deze vragen blijkt steeds lastiger, want het aanbod is uiterst gering en disco’s vormen voor de meesten geen passend alternatief. Wat dan te doen, waar dan naar toe???

Ziehier, het antwoord daarop is: “Café Pursers”!! Een gezellig bruin Café in het hartje van Rotterdam, waar de scheepvaart en de stad Rotterdam redelijk centraal staan.  Een dosis eigen initiatief en het informeren en aanhoren van leeftijdsgenoten hebben hiertoe geleid met als resultaat een avondje uit om nooit meer te vergeten. Gezellige mensen en veel muziek met voor elk wat wils: van snel tot slow met werkelijk alles er tussenin. Deze variatie aan wisselende muziekblokken, een sfeervolle inrichting en gezellig terras vormen de ingrediënten van een altijd gezellig avondje uit waar, wanneer de sfeer er naar is, ook naar hartenlust gedanst kan worden.

De zaak is ook uiterst geschikt voor feesten, borrels en andere partijen.

Tevens worden er diverse activiteiten georganiseerd zoals de maandelijkse (laatste donderdag v/d maand) vaute drankenbingo en darttoernooien. Tevens streven we er naar en/of zijn we opzoek naar muzikanten/bandjes die 1x in de maand hun kunsten ten gehore willen brengen die aansluiten bij de sfeer van het café. En zijn we bezig op open podium te organiseren voor stand-up-commedians.

 

Brian van Dijk

Café Pursers

Keizerstraat 160

3011 GH Rotterdam

Café ‘t Vinkje

Al ruim 80 jaar is Café ‘t Vinkje een begrip in Rotterdam-Charlois. In de volksmond staat deze kroeg dan ook bekend als “De Huiskamer Van Sjaarloos”.

Een echt Feyenoord café waar iedereen zich thuis voelt en zowel jong als oud zich met elkaar vermaken. De wedstrijden van Feyenoord worden vanzelfsprekend uitgezonden. Ook is er de mogelijkheid om een potje te biljarten.

Adres:

 Café ‘t Vinkje
Doklaan 45
3082RB Rotterdam
010-4297161

www.cafehetvinkje.nl

www.facebook.com/cafehetvinkje

Ray Martin

Ray Martin Entertainment: Ray Martin is een Rotterdamse ‘crooner’ en presentator. Als ‘jazz zanger’ treedt hij op met de muziek van Frank Sinatra, Dean Martin, Tony Bennett en Nat King Cole. Als presentator is hij gespecialiseerd in sportevenementen en gala’s. Als presentator/mastercaller begeleidt Ray regelmatig darts demonstraties van Raymond van Barneveld en Co Stompe.

Ray Martin kwam al op jonge leeftijd in aanraking met muziek. Vader Martin luisterde naar Dean Martin, Perry Como en Frank Sinatra, terwijl moeder Lieske meer gefascineerd was door oude Rock’n Roll artiesten als Fats Domino, The Everly Brothers en Ricky Nelson.

Ondanks de liefde voor de muziek van zowel zijn vader als zijn moeder kocht Ray pas op zijn 24e zijn allereerst gitaar. Al snel speelde hij Elvis Presley’s Love me Tender en begon er bij te zingen. Zijn vrienden raakten enthousiast en in 2005 startte Ray zijn eerste Rock’n Roll bandje: ‘The Raccoons’. Door het succes van de Haagse rockband ‘Racoon’ veranderde Ray de bandnaam in Departure Level. Met de songs van de legendarische ‘Sun Studio’ artiesten Johnny Cash, Jerry Lee Lewis, Roy Orbison, Carl Perkins en Elvis Presley treedt de band nog steeds regelmatig op. In het voorjaar van 2011 verzorgde Departure Level zelfs een spetterend optreden in Ahoy Rotterdam.

Door een blessure van zijn vaste contrabassist kwamen de optredens van Departure Level in 2008 tijdelijk stil te liggen. De ‘podium-drang’ en het plezier om te zingen deden Ray in die periode besluiten om ook als solo-entertainer te gaan optreden. Met het repertoire van The Rat Pack, Tony Bennett, Nat King Cole en Bobby Darin maakte Ray in december 2008 in een cafe op de Bergweg in Rotterdam zijn debuut als ‘Crooner’. Door zijn performance, zijn liefde voor de muziek en zijn warme, lage stem wilden mensen al tijdens de try-out CD’s bestellen.

In januari 2009 bracht Ray Martin in eigen beheer een CD uit: ‘A Tribute to Dean & Frank’. Nog in diezelfde maand werden nummers van dit album gedraaid op diverse radiostations.


In de jaren die volgden trad Ray Martin op in het Groothandelsgebouw in Rotterdam, in een groot hotel in Zwitserland, in een TV-show op RTL 4, in het RTV Rijnmond programma ‘Dave on Stage’, in een uitverkocht Pathe Schouwburgplein, in het World Trade Center in Rotterdam, in Ahoy, op het SS Rotterdam en in diverse casino’s en hotels in de regio.

Ray Martin kwam door de jaren heen vaak in aanraking met presentatoren. Vaak werd hij niet naar tevredenheid aangekondigd. Tegen vrienden zei hij vaak: “Dat kan ik beter!” Om de Rotterdamse kreet ‘Geen woorden, maar daden’ kracht bij te zetten besloot Ray Martin in de jaren die volgden ook daadwerkelijk als presentator aan de slag te gaan. Met zijn vlotte, humorvolle babbel werd Ray al snel een veel gevraagde Ceremoniemeester, Show Host en presentator. Hij werd door RTL 7 darts commentator Jacques Nieuwlaat opgeleid tot darts presentator/mastercaller en werkt sindsdien zeer regelmatig met 5-voudig wereldkampioen Raymond van Barneveld en Co Stompe. Ook is Ray Martin te boeken als Ring Announcer (bij boksevenementen), als ceremoniemeester bij gala’s, recepties en feesten of als presentator tijdens (sport)evenementen. Met Ray Martin haalt u een professionele, goede voorbereide zanger/presentator in huis, die met (Rotterdamse)  humor ieder evenement tot een feest kan maken!

Contact:
Ray Martin Entertainment
Website: www.crooner-raymartin.weebly.com
Email: raymartin@hotmail.nl
Tel.: 06-52362452
www.youtube.com/raymartin79
www.twitter.com/raymartin79

Café de ‘Oude Sluis’ hoopt alsnog op komst Máxima en Alexander

Bruiner dan de ‘Oude Sluis’ kan een café niet zijn. Niet sinds gisteren, maar al een volle eeuw. Wat ooit een wachtlokaal was voor schuttende schippers, is nu een volkscafé met een gemêleerd publiek dat niet alleen in Delfshaven woont.

,,Ze komen nog steeds overal vandaag,’’ weet de 70-jarige Willem Terlouw die van 4 oktober 1978 tot 1 april 2011 eigenaar was van het bekende etablissement op de hoek van Schiedamseweg en Aelbrechtskolk.

Af en toe slurpt hij nog een bakkie troost in het café dat hij vorig jaar vanwege zijn leeftijd overdroeg aan de compagnons Danny van der Kroef en vader en zoon Aad en Alex de Vries. De 48-jarige Danny werkt er al sinds 1990 als bedrijfsleider. Hij kent elke hoek van de zaak, terras en natuurlijk de klanten van haver tot gort. ,,Waar vind je in Rotterdam een café met terras dat zo schitterend ligt als aan de Aelbrechtskolk? Ook vanuit ons moderne rookhok heb je er een prachtig panorama op,’’ vult De Vries senior aan.

Als de muren van de ‘Oude Sluis’ konden spreken, zou dat bijzondere geheimen opleveren, roepen Willem Terlouw en Danny van der Kroef in koor. Willem: ,,Zoals het onderonsje dat we hadden met ‘de jongens met de oortjes’ van de Rijksvoorlichtingsdienst toen Willem-Alexander en Máxima op 15 oktober 2001 een kennismakingsbezoek brachten aan Delfshaven. Of zij in onze zaak een biertje konden drinken. Man, wat was ik vereerd. Alles werden gescreend en onder grote geheimhouding geregeld,’’ verkneukelt Terlouw zich weer als hij aan dat moment terugdenkt. ,,Ik had een speciaal likeurtje voor ze ingekocht ‘Hempje licht op’ en dat stond ingeschonken. Ze arriveerden met de tram, die voor de deur stopte. Helaas zijn ze niet verder gekomen dan de deur. Ze waren achter geraakt op het schema en kwamen – helaas voor ons – toch maar niet naar binnen. Jammer van alle moeite. Ik hoop dat het Koninklijk Paar die teleurstelling voor ons nog eens komt goedmaken.’’

Het nu monumentale pand van de ‘Oude Sluis’ is in 1911 gebouwd op het fundament van een uit de 16de eeuw daterende sluis tussen de Aelbrechtskolk en Delfshavense Schie. Later is deze door een nieuwe vervangen en de deuren daarvan zijn er nog steeds. Ze kunnen niet meer open omdat de buis van de metro er sinds de jaren tachtig is ingegraven. Overigens was het bouwen van de metrolijn (geopend op 25 april 1986) van en naar het Marconiplein bijna de doodklap voor de ‘Oude Sluis’. ,,Onze zaak was enkele jaren vrijwel niet bereikbaar en al helemaal niet voor toeristen,’’ weet Van der Kroef. Hij zegt het jammer te vinden nauwelijks profijt te ondervinden van passagiers die met grote cruiseschepen naar Rotterdam komen. ,,Zo af en toe stopt er een touringcar voor de deur en laten de mensen zich fotograferen, maar zijn gelijk weer foetsie. Van koffie met appeltaart op ons terras is geen sprake.’’

Enorme bruine panelen sieren het interieur van de ‘Oude Sluis’. Ze beelden allemaal ‘drinkgelag’ uit en zijn gemaakt door Italiaanse terrazzowerkers die in het begin van de vorige eeuw in Delfshaven woonden en werkten. Volgens de overlevering was het maken van de van gips en gaas geboetseerde kunstwerken onderdeel van het betalen van drinkschuld aan café-eigenaar Piet de Nijs senior die vanaf 1911 de zaak gedurende 66 jaar binnen zijn horeca-imperium hield. Hij verkocht de zaak aan John Brummen, die er na anderhalf jaar de brui aan gaf, waarna Willem Terlouw de nieuwe eigenaar werd. Hij maakte er een kleurrijk café van waar studenten, academici, mensen van het conservatorium en ‘Jan met de Pet’ zich thuis voelen. ,,Er zijn klanten die al meer dan veertig jaar over de vloer komen.’’

Overigens zijn de in verval geraakte wandpanelen in restauratie en zo blijft ook die herinnering aan de rijke geschiedenis levend. Tot de viering van Oud en Nieuw biedt de ‘Oude Sluis’ een feestprogramma van honderd dagen met artiesten als Joris Lutz, Pierre van Duyl en The Amazing Stroopwafels. Zie voor het gehele programma:www.cafedeoudesluis.nl

MUZIKAAL MISLUKT IN ROTTERDAM

Muziek zit in de genen!Ja Ik voelde t al bij de eerste muziekles op de Zuider Mavo.
Of t nou toen al aan mijn rebelse hoofd lag weet ik niet maar iedereen kreeg een normaal instrument behalve.. ik kreeg namelijk een triangel!ja en dan rock n roll bloed in je donder hebben!
Een Surinaamse leraar had ik die met zijn gitaar altijd een gevoelig nummer zat te brabbelen.Ik was al overtuigd dat hij niet mn kruiwagen op weg naar muzikant zou gaan worden dus druk bezig met triangel.Ooit tijdens zo n slaapverwekkend nummer viel er een stilte en iedereen in de klas keek me aan..Ik moest een ting geven! ff stemmen riep ik nog…ondertussen had ik de triangel haast recht gekregen tot ie uit mn handen vloog richting leraar..vak muziekles kon worden geschrapt..
Als vechter tegen onrecht moest ik gelijk aan mijn allereerste lagere school vriendinnetje Anja denken die verplicht accordion moest leren spelen van haar ouders.
We hadden allebei een voorliefde voor piano en zij had ook iets beters voor ogen dan op de kermis staan met haar tante en n zware joekel van n accordion.
Ja ik moet zeggen altijd een zwak voor toetsen gehad,alleen niet die van school.

Wat jaartjes later na afloop een bezoek cafe “melief bender” werd ik me toch geraakt door een prachtig orgelgeluid op het doelenplein!eropaf!,bleek de in Rotterdam heel bekende Janine Wegman te zijn !. Ik zag iets vreemds maar kon t niet plaatsen.Muziek klonk te gek alleen die stem klopte niet..Later hoorde ik dat zij vroeger door t leven ging als Jan en zich had laten ombouwen tot vrouw,achternaam kon niet beter!”Weg man”.
De toegift van t optreden, ja ik vergeet t mn leven niet meer hete:”brilletje op brilletje af”.
Janine had n pruik en een bril voor best wel slechte ogen,maar tijdens dit laatste nummer deed ze elke keer bij de tekst “brilletje af” haar bril op haar pruik! met als resultaat de stekkers werden uit haar orgel getrokken door wat feestvierders en Janine zag niet wie t deed tot brilletje weer op neus..
Ik dacht toen dat t bij de act hoorde en lachte spontaan mee totdat Janine weer haar nummer hervatte en mij maar streng aan bleef kijken zonder haar brilletje af te zetten..
Op naar de “double diamond” k heb t nu wel gezien zeg ik nog tegen mn maat,nee!! blijf ik met mn puntschoen aan een snoer hangen die t orgel weer uitschakelt!
Krijg ik me toch een kwade Janine achter me aan!Best wel een boom van een vrouw!Gelukkig had hij een strakke lange rok aan en kon daardoor niet zo hard lopen..
Na wat uitgeraasde puberjaartjes kwam de synthesizer pop op in de jaren 80.Toch maar weer eens wat gaan proberen in de muziek,met Herman Brood in mn achterhoofd achter de toetsen!.
Ik kwam na 2 maanden oefenen niet verder dan 1 minuut foutloos het begin van “just can t get enough” van Depeche mode….
Maar desalnietemin wel ooit n succesje geboekt in een soort van voorprogamma van de britse band XTC tijdens een optreden in Eksit.
Ik stond vooraan bij de synthesizer en toen alle zaallichten doofden kon ik het niet laten..ja ik kon er net bij..de eerste noten van “just can t get..depeche mode” ik kreeg me een applaus!wel de zaal uitgezet en t concert gemist..
Als zanger ook best wel niet al te ver geschopt!Nieuwe binnenweg Rotown een optreden van Steve Mariott ooit zanger van de small faces mijn grote helden!.
Ik stond vooraan en zag dat Steve best wel trek had in nog wat biertjes die ik dan ook aangaf.Resultaat Aat mocht het nummer “All or nothing” op t podium meebrullen!,na 6 keer “all or nothing” zingschreeuwen moest ik van Steve het podium verlaten..
Toch gaf ik het niet op!.

Inmiddels had ik in Eksit best wel vrienden gemaakt die ook t zelfde doel voor ogen hadden namelijk:”money for nothing chicks for free!”.
Ik was er niet meer weg te slaan en sloeg geen optreden over,zeker de in engeland al doorgebroken bands niet.
De samehorigheid van de Rotterdammers tijdens die optredens was te gek!je voelde ondermekaar t gevoel van kom op jongens wat ze in London doen kenne wij ook hoor!!!
Zo begon er een Rotterdamse muziekscene op te komen.
Eerst opvaIlen wat uiterlijk betreft daar was ik snel achter!,muziek maken kon altijd nog later..
Bij Krokus een trendy kledingpunkzaak die alles uit engeland importeerde had ik een tweede hands glimmend jaren 60 pak aangeschaft en splinternieuwe zwart witte “mod”puntschoenen,bij Monroe nog ff n spierwitte “straycats kuif'”laten doen kortom ik was er ready for!!!!!

Bij veel platenzaken was ik inmiddels ook geen onbekende,ja je babbelt wat af zo over muziek.
Zo kwam ik in contact met muzikanten die op zoek waren een band te vormen.
Tijdens een concert van “THE JAM” in Eksit kwam ik in gesprek met Peter.
Hij wilde net zo n soort band gaan vormen en vond mij uitermate geschikt!, voor n prikkie mocht ik dan ook een hele dure basgitaar van zijn broer overnemen maar wel zo snel mogelijk aan de slag! echter wel vergeten te vragen of ik wel kon spelen..
De eerste repetitie verliep dan ook niet helemaal vlekkeloos.
Mn maat die al mijn gepruts in t leven altijd met veel plezier volgt voelde dat ie erbij aanwezig moest zijn,dus mijn chauffeur.
Ervoor nog eventjes een biertje gedaan in “Melief Bender” Ik had me een succes!!! en nog geen noot gespeeld!ja een gitaarkoffer doet wonderen!
Sta ik met Ger Sax te praten de saxofonist van Jules Deelder vergeet ik me toch..snel!!!
Peter zat al n aardig tijdje achter zijn drumstel met geluiddimdoekjes over de trommels.
Plug maar in Aat! Wat waar in ? Ik heb alleen maar n gitaar!
Peter..zat ie niet in de koffer?Snel naar mn broer!ja en ik snel achter de drums!doekjes eraf en gaan!!!te gek dat drummen klonk best wel aardig!Na een politiebezoek vanwege geluidsoverlast voordat t snoer met Peter arriveerde gelukkig alles nog met een sisser afgelopen. De band met Peter was einde verhaal.
Grappig genoeg werd ik een week later gevraagd als gitarist voor de Rotterdamse band “CHATTERBOX”,die al een optreden achter de rug hadden in Eksit dus ik was best wel vereerd!Ik kende al wat bandleden maar na wat nachtmerries vanwege t niet kunnen gitaar spelen toch maar de knoop doorgehakt.
Ja joh je kan t beste maar gewoon eerlijk zijn…Jammer!,net bezig met een eigen band en nu te stoppen en met jullie verder te gaan kan ik niet maken tegenover mijn andere bandleden……
Af en toe nog wel succes in een karaokie bar ver weg van Rotterdam dat dan wel weer…..

Het noorder eiland

Er zijn twee eilanden in mijn leven waar ik altijd tot op de dag vandaag een zwak voor zal blijven houden,het geboorteland mijn moeder engeland en waar mijn wiegje gestaan heeft dankzij mn vader het noordereiland.
Ik zal n jaar of 7 geweest zijn maar de Ruyterstraat dat was mijn familiestraat toen,mijn opa en vier zussen van mijn vader en de rest woonden er ! nou reken maar uit! ‘t was n complete Vinkstraat!Ga ik dan ook ‘t volgende over vertellen..niet te lang hoor..
De zondagen!mijn ouders naar t Feijenoord stadion en ik werd afgeleverd en overgeleverd aan n hoop verwennerij bij… ! ja mooier kon t niet zoveel tantetjes bij elkaar!
Als de wedstrijd afgelopen was werd ik altijd door mijn tante naar de stamkroeg van mijn ouders gebracht,vaak onderweg kwam ik meestal ook Rookie tegen die zijn vader tegemoet liep die ook van t voetbal kwam.Rookie had wat toen nog niet bekend was het syndroom van down zijn bijnaam heeft ie gekregen vanwege het naar iedereen vragen van een sigaret,niemand gaf m uit veiligheidsredenen een vuurtje daar hij ze altijd opvrat.

Cafe Adrie Meurers in de van der takstraat een prachtcafe met schitterende muurschilderingen!,waarvan de mooiste die van Bacchus op ‘n ezel met n glas wijn in zijn hand omringd door half naakte vrouwen.
De kroegeigenaar voor mij toen “ome Adrie” was ‘n kleine gedrongen man met te grote handen en heel onvoorspelbaar…
Mijn vader stond altijd aan de rechterkant van de tap te dobbelen met zn voetbalmaten zo ver mogelijk van de glimmende oude tap waar geen vingerafdruk op te zien was..’t was n beetje het heiligdom van “ome Adrie” .
Naar mate de sfeer hoger werd tijdens ‘t dobbelen vond ik het wel leuk dat “ome Adrie” mij ook altijd mee liet delen als er ‘n rondje gegeven werd!ik kreeg dan ‘n kwattareep en hij prooste met ‘n klein glaasje!.
Ik weet ook nog goed dat zo rond ‘n uur of zes zijn vrouw voor mij toen “tante Greet”met ‘n grote schaal ballen gehakt binnenkwam en tevens de jenever voorraad kwam bijvullen…er ontstond een aardige discussie en tante Greet stond met een lege jeneverfles voor ome Adrie’s rode neus te zwaaien!
Na ‘t vertrek tante Greet was ome Adrie druk bezig in de kelder om ‘n nieuw vat aan te slaan,en ik druk bezig engelse soldaatjes,dubbeldekker,engelse taxi allemaal keurig op te stellen op die mooie glimmende plaat op de bar….’kon er net bij!
Probeer ik net ‘t laatste soldaatje goed te zetten wordt ik me toch hardhandig gegrepen door twee kolenschoppen van klauwen!!!
Resultaat:dubbeldekkerbus veranderd in twee normale bussen maar wel met wat ontbrekende onderdelen,2 onthoofde engelse soldaten,engelse taxi total loss,en een aardige schreeuwpartij aan de bar!
Best wel even een aardige klimaatsverandering geweest, maar nadat de boel weer gesust was werd ‘t voor mij toch nog n hele leuke zondag.
Ome Adrie had er best wel spijt van en om het goed te maken kreeg ik een houten hofnar sigarenkistje met 10 repen kwatta,geld voor de patatzaak en voor de jukebox om de muziek te regelen!
Het ging op een gegeven moment zo goed de meest verkeerde plaatjes op zetten!ik liep binnen!,ik rende me rot naar de jukebox!kwartjes rechter dubbeltjes linkerbroekzak en dan rechtstreeks richting hofnarkistje!Aatje heb ie ‘m nou al opgezet?!natuurlijk!!!nog een keer opzetten?,ach sommigen waren zo dronken die wisten toch niet meer wat ze nou gehoord hadden…..

Afgelopen eerste pinksterdag zat ik in een georganiseerde bustocht naar Texel met mijn tantetjes,zo eentje met uitstaptijd bus voor een koffiepauze ongeveer dik een kwartier…
Wat een partij schapen op dat eiland ze-e-e-e-eg!!!,in slaap sukkelen was geen ontkomen meer aan!.
Tijdens het half in slaap zijn moest ik wel even aan mn vorig jaar overleden ome Sjef denken..,een vrolijke muziekgek net als ik! waar ik zijn hele platenverzameling van geërfd heb en de oude Jim Reeves lp’s nog weleens van draai!,sommige niet helemaal hoor…is ook niet mogelijk.
Ome Sjef liet namelijk tijdens een feestje in zijn enthousiasme nog weleens sigarettenas op ‘n lp vallen,ach sla ik toch wat nummers over!
Maar over eilanden gesproken….blij dat ik niet op Texel geboren ben zeg!!!wat heb ik gevochten tegen de slaap!..als ik nu niet kan slapen ga ik geen schapen tellen! ‘k hoef alleen maar te denken aan de bus!..
Ik moet er wel bij vertellen dat vanwege de lange in en uitstaptijden met alle respect voor het gezelligschap hoor! werden de pauzes steeds korter!
Hoopvol gesteld zoals altijd dacht ik nog ff een biertje te kunnen nemen op ‘n terras..nou forget it! buschauffeur stond driftig te zwaaien zeg!,misschien ook wel trek in.. ach we gingen op tijd naar huis…

You’ll Never Walk Alone.

Een paar weken geleden is mijn relatie na twee jaren beëindigt. ‘Tis jammer en ik zit er nog wel flink mee want dit soort dingen gaan je nooit in de kouwe kleren zitten. Maar we hebben samen gesproken en zijn eruit gekomen wat er nu was en gewoon als vrienden uit elkaar. Dat is dan wel weer mooi als het ook zo kan. Lees meer

Rotterdams Avondje Uit.

Weet je, in een van mijn gedichten schreef ik over dat er in Rotterdam niet zoveel uitgaansgelegenheden zijn. Dit klopt ook best wel. Als ik rondkijk dan is het meeste echt centraal bij elkaar gepakt in het centrum en zo af en toe eens een gezellige kroeg in de stad. Lees meer

Rotterdammert

Rotterdammert

Ik ben geboren in Schiedam in 1977. Daarna zijn we naar Zeeland verhuist en toen naar Rotterdam. Mijn leven begon dus op de Statenweg 119 (zeg maar hoek Stadhoudersweg) op de derde en vierde verdieping. Lees meer

Gedicht: Oud en Nieuw Rotterdam

Oud en Nieuw Rotterdam

De echte gezelligheid is weg,
merkt ik als ik naar de plaatjes kijkt.
Plaatjes en prenten van Rotterdam,
vroeger en nu laten aan mij het verschil zien,
wat is er toch veel veranderd. Lees meer