Rotterdam versus Amsterdam

Voordat je denkt dat hier negatief over 020 geschreven wordt: lees ff door, het ligt iets genuanceerder.

Want kijk, als Rotterdammer ben ik trots op m’n stad maar waarom zou een bewoner uit een provinciestad, laten we Amsterdam nemen, dat anders ervaren in zijn stad?
Historisch gezien is er veel voor de Rotterdamse trots te zeggen, een historisch stadscentrum, dat ons is ontnomen door oorlogsdingen, dat in Rotterdam een wederopbouw heeft plaatsgevonden waar we nu nog veel plezier aan beleven, dat geeft een trots gevoel.
Het is lange tijd wèl zo geweest dat er meer geld voor o.a. cultuur naar Amsterdam ging en ‘de wereld draait door’ mondjesmaat aandacht geeft aan onze stad en misschien is het nog wel zo dat ze dat meer nodig lijken te hebben dan ‘wij’ het ooit nodig hadden

Maar ik kijk niet wat ´zij´ hebben.
Uitgaan van eigen kracht vind ik wel een ding.
Opvallend aan Amsterdammers is,ze wonen meestal niet meer in die stad die is overgenomen door toeristen en bakfietsers koeriers al die dingen
En ook hier wonen Rotterdammers in Barendrecht of Bergschenhoek of Capelle of Schiedam maar in Rotterdam is het tóch op een ander level de huizen lijken betaalbaarder de mensen op straat zijn stadsbewoners en je leert vanzelf om van deze stad te houden
Kijk naar de moderne architectuur en die van de oude buurten  de monumenten die ons doen herinneren aan moeilijke tijden en die we never nooit vergeten en de gerse café’s
Horeca op hoog niveau
Concertzalen, groot, klein

Ik kan me geen stad voorstellen waar ik liever zou willen wonen dan in Rotterdam

Schiebroekselaan

Onlangs was ik in Rotterdam noord, daar waar ik vandaan kom. De straat is de Schiebroekselaan.
Onbewust gingen mijn gedachten terug naar een onbezorgde jeugd. Naar onze buren, we zijn nog steeds bevriend ook al woon ik nu al jaren elders in de stad, maar op éen of andere manier blijft noord trekken. Jeugdvriend van het eerste uur, Jeroen, we zien elkaar nog graag, we renden vaak naar de Juliana van Stolbergschool, voetbalden bij Veenstra voor de deur, tussen de pleintjes, (met o.a. Martin, Marcel, Harry, José, Rémon, Bertje, Santi) en fietsten rondjes door de Schiebroeksestraat.
Ik moest lachen, er stond weleens een pestkop op de hoek en dan mochten we alleen doorfietsen als we een stuk papier gaven, de bijnaam ‘papierel’ was snel geboren.
We voetbalden ook weleens illegaal op het afgesloten terrein bij de Vrijebansestraat, als de politie je dan ophaalde zetten ze je af op….de Schiebroekselaan. Ook de kerstbomenjacht was altijd weer spannend…..

Het huis is er nog, bewoond door vreemden. Ben toch benieuwd hoe het er binnen uitziet, 20 jaar na ons vertrek. Jeugdherinneringen, ik hou ervan. Schrijven over Rotterdam, het blijft gers. Rotterdam is mijn stad, jouw stad, onze stad!

Toerist in eigen stad

Toerist in eigen stad Nou leef ik m’n hele leven al in deze mooie stad, en soms moet je jezelf eens dwingen om met andere ogen naar je stad te kijken.
Dat heb ik dus geprobeerd. Opmerkelijk toch wel. Zaterdag naar de centrummarkt gegaan, met vrienden uit 020, ja, ook dat kan, maak je geen zorgen, prachtige dag van gemaakt. Lopend over de markt begint het waarnemen.
Ik verraadde mijn afkomst doordat ik een trui aan had waar vrij prominent opstaat dat ik Rotterdam Gers! vind. Dus weer leuke commentaren ook. Maar kijkend naar de Rotterdammers op de markt zag ik weinig opvallends, gewoon een normale marktdag, luide marktkoopmannen, chagrijnige mensen met haast, winkelkarretjes voortslepende dames, vrouwen met net aangeschafte mooie bossen bloemen, vissen, groenten en fruit, kortom, een gewone marktdag in 010.
Tot het moment gekomen was dat we besloten de markthal eens te bezoeken. Op dat moment waan je je toerist in eigen stad. En dat had ik niet verwacht. Die hal staat er al even, wat me het meeste eraan opvalt is het aantal mensen wat apatisch naar het plafond staart als ze binnen komen, smartphone of fotocamera bij de hand, om hun bezoek vooral niet te vergeten.
Dat heeft iets weg van mensen die bij je thuis komen en ipv te groeten of om zich heen te kijken je schilderijen beginnen te fotograferen. Heel apart. En dan word je naar binnen gezogen door de shops, waar vriendelijk personeel groetend hoopt dat je iets wilt kopen. En eerlijk, er is veel, voornamelijk eten, te koop.
Het was de tweede keer sinds de hal er staat dat ik binnen was, maar veel zul je me er verder denk ik niet zien, het is een goede trekpleister voor toeristen, zag en hoorde veel nationaliteiten, maar voor Rotterdammers is het, wat mij betreft, buiten op de markt veel gezelliger. En delicatessen, die je er veel vindt, koop ik zelf ook liever in een delicatessenwinkel. Maar dat is persoonlijk, ieder voor zich in deze.

markthal 2