De Pannenkoekenboot Rotterdam

 Varen en onbeperkt pannenkoeken eten. Deze heerlijke combinatie is het hele jaar door mogelijk aan boord van de Pannenkoekenboot Rotterdam. Zodra de boot afvaart, kun je zo vaak als je wilt pannenkoeken halen bij het buffet en deze versieren met allerlei lekkernijen. Wordt het een gewone spekpannenkoek, of toch een zoete pannenkoek met poedersuiker, jam of hagelslag? De meest gekke combinaties zijn mogelijk. Voor de kinderen is er een grote ballenbak in het scheepsruim waar ze na het eten van hun pannenkoek heerlijk kunnen spelen.
Een uitje met het bedrijf? Een jubileum of een verjaardag voor de hele familie? Huur dan voor het hele gezelschap de Pannenkoekenboot af!

Parkhaven tegenover Euromast

3016 GM Rotterdam

Telefoon:  010 – 4367295
E-mail:
rotterdam@pannenkoekenboot.nl

Website: www.pannenkoekenboot.nl

Facebook: www.facebook.com/pannenkoekenbootrotterdam
Twitter: www.twitter.com/PKB_Rotterdam

Café ‘t Vinkje

Al ruim 80 jaar is Café ‘t Vinkje een begrip in Rotterdam-Charlois. In de volksmond staat deze kroeg dan ook bekend als “De Huiskamer Van Sjaarloos”.

Een echt Feyenoord café waar iedereen zich thuis voelt en zowel jong als oud zich met elkaar vermaken. De wedstrijden van Feyenoord worden vanzelfsprekend uitgezonden. Ook is er de mogelijkheid om een potje te biljarten.

Adres:

 Café ‘t Vinkje
Doklaan 45
3082RB Rotterdam
010-4297161

www.cafehetvinkje.nl

www.facebook.com/cafehetvinkje

Even een Brammetje halen.

 1966 het jaar dat ik geboren ben, mijn naam is Arie van der Es, geboren in Ridderkerk maar getogen in Rotterdam. 1967 het jaar dat een Brammetje geboren werd, in het begin heette hij een zak patat maar een aantal jaren later ging hij door het leven als een Brammetje.

31 jaar geleden maakte ik kennis met Bram, ik zat op de LTS IJsselmonde aan de Sportlaan en ik woonde achter het Prinsenplein. Elke donderdagmiddag ging ik met een omweg naar huis, ik ging via de Huniadijk want daar was de markt en op die markt kwam ik Bram tegen. Op de kop van de markt stond die witte met blauw gestreepte verkoopwagen waar ze voor mij de lekkerste patat van Rotterdam verkochte. Voor mij maakte het niet uit wat voor weer het was want ik had er wel natte kleren voor over voor die lekkere zak patat.

Als ik zo aan die tijd terug denk loopt het water me in de mond, tjonge wat een feest was het iedere donderdagmiddag. 4 jaar lang leefde ik volgens dit ritueel totdat het moment kwam dat ik slaagde voor mijn eind examen en ik op zoek moest naar een andere school, ik heb nog geprobeerd te zakken om mijn donderdagmiddagen niet te missen maar helaas, het was tijd. Tijd om afscheid te nemen van school, van Bram en van mijn donderdagmiddag ritueel, de vervolg opleiding die ik ging doen was helaas niet in de buurt van een markt.

Jaren kwam ik niet meer bij Bram, we verloren elkaar uit het oog. Totdat ik een vijftal jaren later Bram weer tegen kwam, ik zocht een baan en iemand vertelde mij dat ze bij Bram nog iemand zochten die van aanpakken wist, ik solliciteerde en mocht op zaterdag een dagje komen proef draaien, die zaterdag werd nog een dag en nog een dag tot ik een vaste aanstelling kreeg. Mijn oude donderdagmiddag ritueel werd mijn werk, wauw ik voelde me de koning te rijk, ik werd een onderdeel van Bram, werken op de markt, de Rotterdamse markt aan de Mariniersweg.

De markt waar het voor Bram in 1967 allemaal begon en waar het voor mij jaren later ook allemaal begon. 25 jaar later ben ik nog steeds onderdeel van Bram, uitgegroeid tot franchisenemer en de trotse eigenaar van een winkel op winkelcentrum Hoogvliet aan de Binnenban. Mijn ritueel van vroeger is mijn levensstijl geworden, maar het is niet meer zoals 25 jaar geleden, toen waren er 2  verkoopwagens en inmiddels zijn er bijna 30 Bram winkels.

Bram is door de jaren heen flink gegroeid en met die groei is er ook veel veranderd binnen het bedrijf maar wat nooit mee veranderd is, dat is de patat, die is vandaag de dag nog net zo vers en nog net zo lekker als 43 jaar geleden. De patat van Bram Ladage is authentiek en ik ben er trots op dat ik daar een onderdeel van mag zijn. Ja deze patat is goudgeel, knapperend vers en in de zuivere soja olie gebakken, ik hoop dat je net als ik na het lezen van het verhaal trek heb gekregen in een Bram, dus spoed je snel naar de dichtstbijzijnde vestiging.

 

Met smakelijke groeten,

Arie van der Es

Spido Rotterdam

Zie en bewonder de Rotterdamse haven!

Spido laat u op een bijzondere manier kennismaken met de Rotterdamse haven. Middenin het drukke verkeer van zee- en binnenvaartschepen beleeft u een memorabele vaartocht door de grootste zeehaven van Europa. U ziet de indrukwekkende skyline met imposante gebouwen aan u voorbij glijden, gevolgd door een uniek uitzicht op werven, dokken en de hypermoderne overslag van duizenden containers. Tot slot vaart u langs het stoomschip Rotterdam, het voormalige vlaggenschip van de Holland Amerika Lijn. Een 75 minuten durende, boeiende havenrondvaart met heldere uitleg. Indien u uw rondvaart wilt combineren met een bezoek aan een andere attractie in Rotterdam kunt u aan de kassa bij Spido uw entreekaartjes tegen een aantrekkelijk tarief verkrijgen.

In de maanden juli en augustus kunt u inschepen voor een uitgebreide havenrondvaart of een zomeravondtour.

Als u meer wilt zien van de vaarwegen van de provincie Zuid-Holland kunt u het hele jaar door ook mee met de verschillende dagtochten.

Voor groepen biedt Spido daarnaast een aantrekkelijk en ruim aanbod aan mogelijkheden. Speciaal voor scholen in het basisonderwijs biedt Spido diverse mogelijkheden voor een geslaagd schoolreisje

SPIDO – Willemsplein 85 – 3016 DR Rotterdam – Tel. (010) 275 99 88 – Fax (010) 412 47 88 – spido@spido.nl – www.spido.nl

Website:          www.spido.nl

Facebook:      https://www.facebook.com/spidorotterdam

Feest-calorieën

Foto: Voorgerechten in wording © Irene Damminga

Zo, de decembermaand is weer achter ons.
Een maand vol feest en calorieën zal ik maar zeggen. Ik doe daar op mijn manier ook aan mee en ook ik ben wat zwaarder dan ik zou willen.

Sinterklaas doet me wat dat betreft weinig. Al die suikerzoete spullen; ik ben er eigenlijk niet van.
Kerst en Nieuwjaar zijn wat moeilijker. Ik ben een enthousiaste hobbykok en sta graag in de keuken, zeker met die dagen. Alles wat er met Kerst en Nieuwjaar op tafel komt heb ik (als ik het voor de eerste keer mijn gasten voorschotel) al minimaal één keer eerder gemaakt om zelf te proeven hoe het smaakt.
Zo was dit jaar mijn carpaccio-amuse meermaals op herhaling, omdat er in het aanvankelijke recept rauwe eieren zaten en dat kan volgens mij niet meer. Ik heb nog onlangs iemand horen zeggen: “Het gebruik van rauwe eieren is als een soort Russisch roulette. Eén op de zoveel eieren is tegenwoordig besmet, dus je weet nooit of jouw gerecht wel of geen slachtoffers maakt.”
Nou, je begrijpt dat ik dat niet op mijn geweten wil hebben, dus mijn romige zelfgemaakte mosterdmayonaise uit het recept heb ik op een andere manier gemaakt. Gewone kant-en-klaar mayonaise (ik had het kunnen weten) maakte de amuse te zout, maar met crème fraîche, fijne mosterd, dille, honing en wat andere ingrediënten werd (uiteindelijk) op Kerst een mooi voorgerecht gepresenteerd dat alom lof oogstte. Ja, er waren nog andere amuses bij het voorgerecht, maar daar gaat het nu niet om. Het recept van mijn mosterdmayonaise is overigens wel bij mij verkrijgbaar.

Het voorgerecht is tevens voorbode van nog veel meer lekkers dat daarna komt. Ik hou daar met eten sinds een aantal jaren rekening mee en verwen mijn smaakpapillen rijkelijk, maar met mate. Ik word er steeds beter in om dat (na veel oefenen) inderdaad met mate te doen, zodat ik ook nog van het nagerecht met volle teugen kan genieten; heerlijk!

Ook bijhorende wijn of anderszins geschonken alcoholhoudend vocht is een fnuikende boosdoener voor wat betreft de hoeveelheid die je denkt op te kunnen.
Met veel drank aan tafel proef je het eten minder en denk je dat je nog eens zoveel op kan dan dat de maag groot is. De gevolgen hoef ik hier niet verder uit te leggen, toch?
Ja, het valt niet mee om van een feestmaal ook en feest voor jezelf van te maken en daar heeft de kok helaas geen invloed op.

Hoe ik dit allemaal weet? Ja, ik ben ook maar een gewoon mens die met scha en schande heeft moeten leren!

Wat ik nou uiteindelijk na jaren geleerd heb?

Tja, hoe zal ik het zeggen.
Volgens mij word je niet zozeer dik van de dagen tussen Kerst en Oud & Nieuw, maar wel van de  dagen tussen Oud & Nieuw en Kerst.

 

© 2014 Marcel Vaandrager

BED

Het klinkt misschien een beetje verwarrend als je op zaterdagavond zegt drankjes te gaan drinken in bed. Wat je niet verwacht, is dat bed een superhip café is met een uitstraling van een club. Al 10 jaar is dit café te vinden in Rotterdam, maar sinds januari is bed verhuisd van de Meent naar de Coolsingel. Daarmee is bed er flink op vooruit gegaan. Met maar liefst drie verdiepingen kunnen er flink wat mensen in en dat is maar goed ook. Op de zaterdag is het behoorlijk en staat er een rij om naar binnen te mogen. In de kelder bevindt zich een knusse ruimte met LED verlichting aan het plafond. Je kunt er terecht voor live optredens en comedy avonden, maar  dus ook voor een dansje en een drankje. Op de begane grond bij de ingang stap je in de grootste ruimte met een enorme glazen ruit uitkijkend op de rij buiten. Op de bovenste verdieping kun je ook rustig even zitten en een drankje doen. Het is er wat rustiger en je kunt er op adem komen terwijl je naar het dansende publiek beneden kijkt. Ook kun je op het dakterras uitkijken over de Coolsingel, ook al is dit misschien niet de mooiste plek in Rotterdam.

Na 03:00 neemt de rij overigens wat af en wordt het wat rustiger, voor die tijd sta je vrij knus te dansen. Omdat bed een connectie heeft met een internationale studievereniging is dit ook de ideale plek voor buitenlandse studenten om te socializen met Nederlanders. Op de dinsdagavond zijn er speciale studenten avonden waarbij het bier maar €1,50 kost. Ideaal voor studenten dus. Helaas is dit op de zaterdagavond wel iets anders en betaal je voor een drankje de, naar mijn mening te dure, normale prijs. Maar dit zullen uiteraard alle jongeren zeggen over de prijzen.

Het deurbeleid is streng, maar dit zorgt er wel voor dat de sfeer vrij gemoedelijk is en dat er best wat hippe mensen komen. Als je aantoonbaar dronken bent, kom je er bij voorbaat al niet in en dat is alleen maar fijn. Gemoedelijk uitgaan is lang niet verkeerd. Ook een pluspunt is het feit dat er niet gerookt wordt binnen. Meestal nemen de bezoekers en het personeel het niet zo nauw met de regeltjes, maar in café bed is het zo goed als vrij van rook. Hierdoor stinkt je kleding na het uitgaan niet. Voor vijf euro sta je binnen en voor nog één euro kun je je jas kwijt. De muziek is variërend van top 40 tot af en toe een klassieke meezinger. Een goede prijs dus om een nachtje in bed door te brengen en daar bedoel ik niet je eigen bed mee, als je begrijpt wat ik bedoel.

Café BED Rotterdam

Coolsingel 18

www.Bedrotterdam.nl

Jazzcafé PIEK

In het welbekende Scheepvaartkwartier in Rotterdam is de gemeente druk met de herinrichting van de horeca. Prachtige eetcafé’s, lunchrooms, restaurants wisselen de traditionele barren af en het is heerlijk wandelen vanaf het centrum, richting de prachtige Maas, door deze mooie wijk. En aan de Scheepstimmermanslaan, op nummer 3B is sinds kort een nieuw café geopend. Jazzcafé PIEK.

Eigenaresse Piek ter Haar, met een horeca verleden op het mooie Bonaire, opende haar deuren om het publiek de gelegenheid te geven na het werk, of in het weekend een heerlijk biertje te komen drinken of een ander drankje uit haar uitgebreide assortiment. Leuk om te weten dat zij alleen achter de bar staat en dat haar gasten daarom nog ouderwets van een sigaartje of sigaretje kunnen genieten. Iedere eerste dinsdag van de maand trakteert zij haar gasten ook op live muziek. Komende dinsdag 2 oktober zal het Simon Rigter Trio optreden. Je bent van harte uitgenodigd om een kijkje te komen nemen.

Openingtijden:
Ma-Za van 16.00u – 23.00u
Vrij-Za tot 24.00u

Vief & Vuig

Een bijzondere uitgaansgelegenheid in Rotterdam. Gevestigd in één gebouw, maar toch compleet anders wanneer je de trap naar beneden afdwaalt. Boven bevindt zich Vief; een knusse ruimte die zaterdagavond omgetoverd wordt van restaurant naar populaire bar en dansvloer. Beneden vind je Vuig; een donkere en mysterieuze ruimte waar je op een ‘underground’ manier los kunt gaan. Bij Vief & Vuig komt het uitgaansleven op zaterdag laat op gang. Zo zul je om 23:00 nog rustig een drankje kunnen doen zonder dat je claustrofobisch wordt van de mensenmassa om je heen.

Vief

Deze verdieping kun je vergelijken met de kroegjes op een paar meter afstand (Stadhuisplein). De muziek die je hier hoort, zul je ook vast wel vaker hebben gehoord. Het is een beetje een mix van recente hits en hip hop met een exotisch tintje. Typische dansmuziek, kun je wel zeggen. Als de tafels en stoelen aan het einde van de avond weg worden verruild door dansende mensen kun je hier prima dansen. De houten verhoging (meestal dienend als zithoek) heeft zowel voordelen als nadelen. Het nadeel is dat je geen gelijke vlakte hebt en dus ook een beetje ruimteverlies. Aan de andere kant heeft dit ook wel zijn charmes. Een beetje chaos is niet altijd mis. Bovendien heb je, als je bovenaan staat, een goed overzicht van het dansend publiek en zij automatisch van jou.

Vuig

Alsof je in een andere wereld terechtkomt, zo lijkt het wel. Als je de trap af loopt, kom je langzaam terecht in een donkere ruimte met blacklight effect. Trek vooral wit aan als je wilt oplichten. In vergelijking met de bovenverdieping is dit wel een gelijke ruimte die dan toch klein overkomt. Een mysterieuze sfeer hangt er en dat komt dan vooral door het magische donkere en de muziek. Bij Vuig zul je meer ‘underground’ muziek horen. Denk aan bijvoorbeeld techno. Toch zullen de ‘’vieffers’’ het niet heel erg vinden om even een kijkje beneden te nemen. De muziek is namelijk nog wel gangbaar (lees: geen snoeiharde techno).

De entreeprijs  op een zaterdag is een redelijke vijf euro en de toiletten zijn gratis. De (alcoholische) rankjes zijn, zoals overal in Rotterdam, prijzig  (bv. malibu cola: 7 euro). Heb je na een uurtje genoeg van de ‘kroegjessfeer’ dan kun je altijd nog naar beneden voor een totaal andere ervaring en dit toch wel de kracht van deze ietwat verstopte, maar erg fijne uitgaansgelegenheid.

 

Vief & Vuig

Kruiskade 26, Rotterdam 

www.viefrotterdam en www.vuigrotterdam 

Hulptroepen in de Horeca

Een van de meest getroffen sectoren in deze tijd is volgens mij de horeca. Ja, ik heb het over het huidige ondernemersklimaat en wacht maar af, het gaat leuk worden.

Zeker nu het pas heel laat is gaan zomeren is het, zal ik maar zeggen, behoorlijk buffelen om de bedrijfsvoering in menig horecabedrijf goed draaiende te houden. Ik was deze week in Hoek van Holland en ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat alle strandtenten extra hun best deden om de klant te behagen. Op zich niks mis mee hoor, maar ik bedoel maar.

Zo waren we deze week ook in een restaurant aan het water waar we om 19.00 uur aanschoven op het zonnig terras. Onder de parasollen (of is het parasols?) was het goed toeven en zo met de ondergaande zon die de lucht zachtroze tot dieprood kleurde, mocht je je in een ver oord wanen.
Het was zo’n restaurant waar je je echt een welkome gast voelt. Zo’n restaurant waar je wordt voorgegaan naar je tafel en waar je nog net niet je stoel aangeschoven voelt worden. Waar niet alleen de gerechten goed op elkaar zijn afgestemd en alle warme gerechten ook worden geserveerd op voorverwarmde borden, maar waar de gerechten ook nog eens worden gepresenteerd in een mooie compositie qua kleur, vlakverdeling en lijnenspel. Elke gang een schilderij om op te eten zal ik maar zeggen.

Ja, ik hoor u al denken: ‘waar blijven die hulptroepen uit de titel nou?”
Nog even geduld, want ik probeer eerst te zorgen dat u het juiste plaatje op het netvlies hebt. En als u haast heeft, sla dan gewoon de vier volgende alinea’s over.

In dit restaurant wordt bij elke gang verteld wat er aan keur van op elkaar afgestemde lekkernijen op het bord liggen. Ik had het verrassing- viergangen menu en elke keer werd door het bedienend personeel buitengewoon bekwaam en gedetailleerd verteld wat er op mijn bord lag. Ik kan het niet zo mooi omschrijven, maar ik zal proberen om het nagerecht te beschrijven, want daar gaat het om.

Op een mooi groot rechthoekig plateau (want het woord ‘bord’ is hier niet op zijn plaats) lagen in een diagonale lijn de volgende lekkernijen:

Twee stuks, in een mooie ellips gevormde, softijs-achtige aardbeienmousse  op een bedje van gesuikerde geroosterde gebroken nootjes, drie grote glanzend zuiver ronde  afgeplatte kegels aardbeienbavarois met daar bovenop een kleine heldere halve bol donkerrode zoete aardbeiengelei. Het plateau was mooi aangekleed met een lichtrode aardbeiensaus en als contrast werd het geheel extra mooi geaccentueerd door het witte plateau, stukjes luchtige maïsgele cake, muntblaadjes en nog wat groene blaadjes waarvan ik niet meer weet wat dat was. Kortom, een plaatje!

Nu was me al opgevallen dat er ook bedienend personeel rondliep dat enorm voorkomend, gastvrij en vriendelijk was, maar (volgens mij) niet tot het ‘standaard’ bedienend personeel behoorde. Nu, met de drukte door het plotselinge goede zomerweer, waarschijnlijk ingezet voor andere taken dan waarvoor ze waren aangenomen, zal ik maar zeggen. Nogmaals; uitermate vriendelijk, gastvrij, behulpzaam en voorkomend hoor, maar ook hier geldt: ‘schoenmaker blijf bij je leest’. Een kok is uiteindelijk goed in het kok-zijn en niet noodzakelijkerwijs in het bedienen of de bedrijfsvoering, toch?

Nou, een van de ‘ik-ben-geen-bedienend-personeel’ mensen brengt het zojuist beschreven voortreffelijk mooie nagerecht. Het wordt keurig voor mij op tafel geserveerd. En op het moment dat ik verwacht dat er mooi beschreven wordt wat ik aanschouw, wordt mij een genoeglijk eten gewenst. Wanneer ik vervolgens informeer wat er nu weer voor moois wordt geserveerd is  het even stil en ik meen aan de blik in de ogen van de bediende te zien: “Dat zie je toch!”
Na deze korte stilte herpakt de zichtbaar uit het veld geslagen bediende zich (chapeau!) en meldt mij in keurige taal ‘Aardbeien met saus, meneer. Eet u smakelijk’.
Nu ik dit schrijf, heb ik er weer veel plezier in. Ter plekke hebben we er (nadat de bediende uit het zicht was) vreselijk om gelachen.

Een daggie niet gelachen is een daggie niet geleefd. Humor ligt gewoon op straat, je hoeft het alleen maar te zien en op te rapen.

Ik ga u  niet vertellen waar het was. Daarentegen adviseer ik u in deze verlate zomer eens uit eten te gaan en wellicht aanschouwt u hetzelfde. Als u gaat en er valt u niets soortgelijks op is het in ieder geval goed voor de (horeca)economie en u heeft een avondje niet zelf hoeven koken.

Eet smakelijk!

‘t Fust

Op het Stadhuisplein in Rotterdam zit een unieke uitgaansgelegenheid. Uniek, omdat dit het oudste café is in heel het rijtje. Ik heb het over ’t Fust, die in 1961 haar deuren opende. Een plek waar mijn ouders vroeger wel eens kwamen en nu heb ik het uitgaansleven daar ook ontdekt. In de middagen en avonden kun je hier terecht voor wat te eten en drinken, maar wat mij interesseert, is de sfeer van het uitgaansleven, de prijs van de drankjes, de mensen die er komen, de muziek enz.

Elke vrijdag en zaterdag kun je tot in de late uurtjes los gaan in ’t Fust. Waar je echter wel blut van kan raken zijn de drankjes en de toiletten. Voor een shotje betaal je ongeveer 3,50 euro en met een safari cola van 7 euro is het al snel gedaan met je geld. Als je dan ook nog eens een paar glaasjes neemt en vaak naar het toilet moet, wordt het een duur avondje. Voor een hoog nodige boodschap moet je namelijk 50 cent neertellen. Moet je jezelf dan inhouden om een leuke avond te hebben in ’t Fust? Beslist niet. Als je langs loopt, klaar om uit te gaan, staan er mensen met kaartjes en op die kaartjes staat altijd wel een gratis drankje.

In ’t Fust is het op een zaterdagavond druk, maar niet te druk. Er is genoeg ruimte om te dansen en dat wordt ook op grote schaal gedaan. Overal zie je mensen die hun dansjes showen, goede dansjes compleet met het betere voetenwerk. De sfeer is er ongedwongen en je hebt niet het idee dat er constant dronken mensen aan je hangen. Het is een typisch bruin café met oude houten vloeren en balken en dit zorgt ook voor de gezellige sfeer. Op de bekende klanken van de top40 met af en toe een ’80 of 90’s remix kun je hier een ‘rustig’ stapavondje beleven en dat is wel eens fijn.

Geen rij, ongedwongen sfeer en dansen zonder botsingen? Dat kan bij ’t Fust.

 

Uitgaan: vrijdag (- 03:00) en zaterdag (- 05:00)

Stadhuisplein 21

010-4129841