De weddenschap station Blaak

Het van een schooljongetje naar volwassen worden is me wat mij betreft toch wel met ’n hoop plezier gelukt… (Bang dat sommige mensen hier minder plezier aan beleefd hebben, maar dat terzijde..)

Na mn eerste mislukte verkering van n week (type meisje: gespreksstofloos, te dromerig, geen gevoel voor humor maar verder was ze toch wel…slaapverwekkend vooral!) Naast dat alles was t wel een kanjer om te zien! Maar ja, toch maar uitgemaakt… Of was zij nou degene die… Ach, maak nie uit!

Met het uiteenvallen van mn eerste serieuze relatie, begon de opbouw van een grote vriendenclub! En daarnaast ook het vermelden waard ; de ombouw van mijn slaapkamertje naar n heuse english pub, waar wij toendertijd het voordrinken uitgevonden hebben ben ik bang…

Ons eindpunt van n avond stappen was meestal de big ben op t stadhuisplein, waar de sfeer in mijn eigen pub/slaapkamer al steeds meer mee te vergelijken viel.

Begin Big-Ben-avond begon op station Lombardijen, meestal met het uit de automaat halen van een reepje Bros,Mars of Topdrop rolletje voor 50 cent… Bleef ik me toch een keer met mn vinger vastzitten om n verkeerd gevallen reep eruit te halen. Iedereen lachen… had ik mn vinger gelukkig los, bleef dat laatje voor aatje half openstaan en zag ik de volgende reep ook naar beneden zakken! Ook maar effe eruit gehaald en de rest van de repen volgden automatisch… Ik was er als de pinken bij met mn pinken zeg maar! Oh! De trein! Snel met volle zakken gratis brosrepen de trein in! Ongelofelijk hoe we het voor elkaar kregen, maar toch in de restauratietrein voor station Blaak allemaal snel nog een blikje bier, en… op tijd leeg! Met als gevolg deze weddenschap…

De oude spoorbrug Blaak, vlakbij de hoogstraat… Effe erop klimmen, naar je maatjes zwaaien en weer terug naar beneden… Voordat iemand de tijd had “ dat durft niemand!”
te zeggen zat ik al bovenop de historische treinbrug te zwaaien naar mn maatjes!
Al zwaaiend naar mijn maatjes, vroeg ik me af of ik van het klimmen nog zo trilde, of..een trein.. uitgesloten! ik had de borden snel en goed gelezen! aan beide sporen gedurende mijn heldhaftig optreden dit tijdstip geen trein!Begint me toch een hoop getril en gedonder!Kolere! niet bij stil gestaan op de borden geen vermelding olietreinen!

Hebbie wel eens een parend kikkerstelletje gezien? Die mekaar 4 dagen lang niet loslaat?
Zo hing ik dus aan die brug, daar ik niet berekend was op de olietrein die mijn kant op kwam denderen! ‘k Ben nie gauw bang, maar heeft me 10 minuten geduurd nadat de trein weg was, voor ik weer naar beneden durfde te zakken!

Beneden met trillende benen, maar wel als held ontvangen!
Eenmaal aankomst Big-Ben, merkte de op leeftijd zijnde toiletjuffrouw wel op dat ik wat witjes en stilletjes was, hoefde dit keer dan ook niet te betalen van de lieverd. Na wat halve liters gelukkig trillen en de schrik in mn benen over.. Versieren van een nieuwe vriendin die avond niet gelukt… Bij terugkomst station Lombardijen wel grappig; de automaatlade nog steeds half open… Toch effe hoor… lade dicht, 2 kwartjes…naar volgende lade..half open…2 pinken beide zijkanten en… mn hele vriendengroep weer voorzien van topdrop,bros,mars,dropstaafjes….

de bal is rond

Wat jaartjes geleden na ‘t opgeven mn droom “van krantenjongen naar miljonair”kreeg ik mijn eerste baantje op kantoor!
Als vrije jongen betekende dit een ramp in mn leven!
Na ‘t eerste jaar gelukkig een onderbreking van 14 maanden verplicht militaire dienst (de bijna mooiste tijd van mijn leven) maar dan weer terug naar kantoor…
Teruggekomen bleek ik overgeplaatst te zijn naar Nedlloyd op de Houtlaan (Een van de grootste rederijen ter wereld, Nederlands en gevestigd in Rotterdam.)
‘N leuke bijkomstigheid ; de naam van het gebouw destijds was Nedlloyd huis…Voelde me er vanaf het begin al niet thuis.
Het baantje waar ik ooit mee begon was inmiddels bezet en “ik mocht maar blij zijn dat ik nog werk had.” Aldus de oudere meneermanager met scheiding in zijn witte haar en waarschijnlijk ook in zijn huwelijk.
Ik was beland op de meest afschuwelijkste boekhoudafdeling aller tijden.
Ach,eerste salaris in de pocket maakte veel goed!Mijn jampotbrillenglazen werden ingeruild voor contactlenzen,waarop al snel mn eerste verkering volgde. Ik had heel wat in te halen,en dus als keerzijde;ik was niet zo bij de les op mn werk.Na een prachtavond stappen was ik het helemaal zat om maandag weer te gaan beginnen. In overleg met vriendin toch ook maar eens de handdoek in de ring gegooid en ziek gemeld!
Nu was ’t me wel vaker opgevallen dat je als lolbroek op ‘n boekhoudafdeling weinig goed kon doen , maar daarentegen als voetballer nooit stuk kan!
Als voetballer op maandag ziek melden tot er met de donderdag No problem!…Ja jongens slapen doen we overdag!
Dus manager gebeld:”Ben me toch onderuitgeschopt met voetbal joh!Kan effuh zeker 5 dagen niet lopen!”
“Rustig aan Aatje,wel gewonnen?”Was de vraag. Ja dat dan weer wel gelukkig!”
Hij opgelucht,ik ook!.k had de zaterdag ervoor nog gewonnen met tafelvoetbal,dus niet echt gelogen..
Dacht bij mezelf:Als ik nou woensdag weer begin iedereen blij!
Dinsdagochtend een prachtweertje!voor mezelf besloten nog n prachtdag er van te maken met als start ff een wandeling over de dinsdagmarkt bij station Blaak..Zie ik opeens een cameraploeg op me afkomen. Wendy van Dijk met het progamma Over de rooie!
Elke dag op tv,1000 gulden winnen door wat gekke dingen doen voor tv.
Ik langs de kant bij n kraam staan,en Wendy naast me.
Effe mee staan kletsen maar wat ik niet aan zag komen was:”Hey ,ze gaan beginnen je doet wel mee hoor!”Aldus een lachende Wendy. En yes, 2 x stond ik op tv.
Ik schitterde in de vooraankondiging en de dag erna in de uitzending.
‘T item heette de bal is rond, ik moest tussen 2 vrouwen een bal overgeven tussen mijn borst en hun borsten…1000 gulden niet gewonnen wat n zenuwachtig gebeuren was dat zeg!
Woensdag weer op mn werk wordt ik helemaal gek gebeld door collega’s.
“We hebben je allemaal gezien op TV!Leuk joh!l K voelde me nu gelijk echt niet lekker op mn eerste beterdag..Mn manager: Hey Aatje!!Zag je op TV! Ik snel hem voorzijn..Ja was op zaterdag opgenomen..Joh!Altijd zo stil op de zaterdagmarkt in Rotterdam?………….

Het vrije volk

Het vrije volk. De krant van Rotterdam toen!
Al etend dropjes was ik zo in m’n nopjes dat ik werd aangenomen voor mn eerste baantje als krantenbezorger. Wel moet ik erbij vertellen hoe ik dagelijks zat te dagdromen op de Christelijk Zuider-Mavo en hoe in mijn achterhoofd hing hoe al die miljonairs als krantenjongen begonnen zijn.

Na schooltijd dus als een vrije vogel het vrije volk bezorgen!
De kranten werden afgeleverd in een garagebox in de Plauttusstraat waar het de bedoeling was dat ik hielp lossen. Enthousiast als ik was (Ja dat heb ik altijd wel met alles, maar meestal niet de opvolgende keer) bemerkte ik ’n vreemd sfeertje in de garage.
’n Soort Olivier Twist-achtige toestand. Een voorman die was afgekeurd als stratenmaker met handen groter als de schop van ’n kolenboer, een assistent-voorman met ’n scheef geknipte pony en opgeschoren nek (Enige nog ontbrekend was een Charlie Chaplin snorretje).
Deze man was al op l eeftijd en “vrij voor ’t volk met ’n verleden” dacht ik toen al zo jong als ik was. De naam Spekschneider en dat halve geschneide haar bevielen me al totaal niet, en die fiets die ‘ie had! Helemaal opgebouwd uit 10 verschillende fietsen!

Na ’n keertje helpen lossen kwam ik erachter dat ik vanaf mn ouderlijk huis vanuit ’t keukenraam de wagen aan kon zien komen, dus op de minuut af op tijd om mn tassen te vullen na afloop lossing! Ik ging de beste man die zijn krantenwijk op zoons naam had staan steeds meer in de gaten houden, en hij mij dus ook!
’t Viel mij ook op dat hij als laatste met zijn zelfgeknutselde fiets-kunstwerk net zo laat als ik zn kranten in ging pakken en de reservestapel kranten (voor ’t geval iemand iets te kort mocht komen) in ’n extra tas meenam…
In die tijd had je ’n bonnenboekje voor de maandelijkse afrekening met je abonnees… Totaal geen controle dus!
Totale ontvangst van de klanten te storten op rekening Vrije Volk, minus je e igen salaris!
’t Werd spontaan licht ipv zwart voor mn ogen…
Ik had Spekschneider door…zwarte abonnees!
Dit moest ik…Nee, kon ’t niet…mijn krantenmaatjes vertellen!
Dit is de weg naar rijkdom!

Had ik nou maar mn muil gehouden! Onderlinge vriendschap was al snel over na ’t jatten van mekaars kranten…Als laatste aangekomen en elke dag weer je voorman moeten bellen omdat je weer 35 kranten te kort kwam…
Met ’t oog op miljonair worden nog ’t Algemeen Dagblad erbij genomen,maar na te slecht resultaat van Aat op Mavo, maar gestopt…

Wel nog effe leuk afgerond mn laatste dag … Mezelf op een leuk cadeautje getrakteerd!
‘k Wist dat bij station Lombardijen altijd zo’n slome AD-bezorger te laat kwam
(De tegenwoordig Spits/Metro-in–hande-geef-figuur van toen).
‘k Had op mn laatste AD-dag mn fiets met tas duidelijk herkenbaar als bezorger neergezet bij ’t station en de stapel kranten doorgeknipt voor mn collega.
Zo vrolijk als ik alti jd ben in’n mum van tijd heel de stapel voor ‘m verkocht!
Gelukkig in die tijd nog geen camera’s…

Graviti

Ik ga even terug naar de straat waar mijn liefde voor bier en kunst begonnen is…

De Oranjeboomstraat 138 b. De deur ernaast woonde een oud vrouwtje met grijze baard. Met bibberend handjes ontving ik wit uitgeslagen koetjesrepen die ik dan weer zo snel mogelijk  ‘n paar deur deuren verder bij een nog ouder vrouwtje (doofstom en looprek) in de brievenbus deponeerde. En dan die lucht als ze de deur opendeed!

Nu ik ouder ben weet ik haast wel zeker dat ‘t de lucht van oud bruin oranjeboombier geweest moet zijn. ‘K weet nog wel dat de lucht die van die brouwerij afkwam heerlijk was,maar die lucht,en dat huis…! Zelfs de mooie gekleurde rupsen ontweken de boom tegenover haar huis.

Om de hoek de Groen van Prinsteren school. Ertegenover ‘n militair depot met ‘n mooie muur waar ik altijd voetbalde, met een gekrijt doel.

Zie ik me op een dag toch ineens ‘n soort kapoentje in ‘t groot getekend! Ja, bleek later ‘n provoteken,weet wel dat ik ‘t best stoer vond!

Tijdens de lesuren kon ik uit ‘t kleine wc raampje bij zogenaamde plaspauze ff dat ding bestuderen en gelijk op de achterkanten van schriften kalken. Dat provoteken was nog maar t begin… ‘N paar dagen later  ,tussen de gekrijte doelpalen, een grote cirkel met ‘n kleinere erin en een streep verticaal in ‘t midden. Wat dat nou voor ‘n teken was, geen idee! Tussen de saaie lessen door stiekum toch maar weer driftig tekenen… Dit bleef niet onopgemerkt bij een klasgenootje!

Zij wist wat t was en na schooltijd zou ze me haarfijn vertellen wat ‘t was. Maar wel mondje dicht tegen iedereen! Zo ik had ik ‘t voor mekaar, een afspraak met Rina! En ik was me toen toch verliefd op haar, zo jong als ik was!

Rina was best wel een uit de kuiten gewassen meid uit ‘n familie waar ‘n luchtje aanzat.. .

4 van de 6 waren albino , allen spierwit haar en alleen Rina prachtig donker haar. By the way, de bijnaam van deze familie : “De witte haren ” .

Maar goed, afspraak goederenwagon met open deur voor depot! Er hing ‘n broeierig sfeertje rond Rina. ‘K stapte verlegen met onderbuikkriebels op Rina af. Krijg ik me toch ‘n grote muil!

“Heb je een kwartje ? Anders laat ik niets weten! ”

‘K snel naar huis richting mn spaarpot… kom ik hijgend aan , zegt ze: Zo, dan zal ik het jou eens laten zien! De spanning steeg… maar eerst ‘n kwartje!

‘N kwartje, godskolere! Dat was voor mij best wel ‘n bedrag!
Bij Knape de sigarenboer 25 centedroppen, 25 polkabrokken of 25 papieropvreetvel!

Zwetend afstand kwartje gedaan…schreeuwt ze keihard :

“Zo en probeer me nou maar es te pakken!!!! ”

En weg was Rina met de lange benen….dag geld!
Kwartjes vallen later…