Rotterdam Zuid

Een vriendin van mij krijgt binnenkort een gast over uit Gelderland. Ze vertelde mij dat ze het leuk zou vinden om de gast een tour door Rotterdam te geven. Deze vriendin  ken ik goed en ik weet dat zij vanuit Zuid niet vaak de brug over gaat naar het centrum, laat staan naar de rest van Rotterdam.  Ken je Rotterdam wel goed genoeg om hem een tour door Rotterdam te geven, vraag ik haar. Nee, zegt ze eerlijk, eigenlijk helemaal niet zo goed, ze grinnikt en jij? Ja, ik ken Rotterdam goed, zeg ik. Je hoeft niet meteen naar het centrum, op Zuid is al genoeg te doen. Laten we daar beginnen.

Rotterdam Zuid.
Rotterdammers hebben een raar iets, zij die komen van de rechtermaasoever  hebben niets met Zuid (de boerenzij) en  visa versa. Veel mensen van de rechter maasoever, die ik gesproken heb in de afgelopen jaren, zijn zelfs nooit op Zuid geweest, iets wat voor mij bijna onmogelijk lijkt. Natuurlijk dwingt mijn nieuwsgierigheid me om te vragen waarom ze nooit naar de Linkeroever oftewel de boerenzij zijn gegaan. ‘Ze’ zeggen dan dat ze daar niets te zoeken hebben, ze kennen er niemand of wat dan ook. Een aantal belangrijke punten die ze naar Zuid kunnen laten gaan zijn het Feyenoordstadion, het  Zuiderziekenhuis (wat nu Maasstadziekenhuis is)  en eventueel een collega of geliefde die er woont. Dan houdt het een beetje op, waarom zouden ze anders op Zuid komen? Andersom is het ook zo; vele mensen van Zuid gaan niet regelmatig over de brug. Dit zijn er wel meer omdat je in het centrum kan winkelen en uitgaan. Toch heeft een doorsnee persoon van Zuid niet veel met het centrum, al helemaal niet om er te gaan wonen.

Mensen uit het centrum komen liever niet naar Zuid en er gaan wonen doen ze al helemaal niet. Een paar eeuwen geleden werd Zuid verbonden met Rotterdam. De eerste stap van Rotterdam naar Zuid werd gezet in 1591. Rotterdam kocht toen een groot deel van het Feyenoord (het gebied tussen het Zwanegat en de Nieuwe Maas). In 1658 werd het restant van Feyenoord gekocht. Feyenoord werd gebruikt om zaken onder te brengen die men liever niet in de stad had, zoals het pesthuis, een traankokerij en de galg van de Admiraliteit. De voorgeschiedenis van Rotterdam Zuid is dat er boeren kwamen wonen. Veel Zeeuwse maar ook Brabantse boeren kwamen toen naar Rotterdam om onder andere in de haven werk te zoeken. Zij hadden het geld niet, geen vervoer en waarschijnlijk ook gewoon niet de puf om even naar de andere kant van de Maasoever te gaan.

De zeer lange dagen die gewerkt werden, en de zware arbeid maakten dat de mensen vroeg naar bed gingen. Mogelijk is hierdoor in het prille begin al een kloof ontstaan. De boeren kregen kinderen en kleinkinderen  en tradities worden voortgezet… naar het centrum gaan doe je niet zomaar! En de mensen uit het centrum doen exact zo, met de mensen van de boerenzij hadden zij niets. Klopt als een bus, toendertijd, lang geleden!

Vroeger (in mijn jonge jaren ) was  op zuid ook niet veel te doen. Uitgaan kon alleen maar in het Centrum, behalve in de discotheek Mallegat die erg gezellig was.
Wij, diezelfde vriendin en ik, gingen zodra we konden, maar vooral mochten, naar het centrum – Hofplein waar op de hoek de sensationele Bristol – discotheek stond. Dit was spannender! Wat een herinneringen, zo mooi! Naar mijn gevoel is er later nooit meer zo’n discotheek gekomen. Dat was het! Of dat werkelijk zo is, valt te betwijfelen, dat was mijn herinnering en dat gaat niet meer weg, tenzij er iets is wat overtreft. Bristol viel niet te overtreffen, voor mijn gevoel, met zijn spannende verhalen. Een portier die in een Rolls Royce reed, er is ooit iemand dood geschoten, het publiek dat anders gekleed ging, mooi en vooral apart. De waanzinnige ronde koepel. Binnen de ronde zitjes en waanzinnige dansvloer, waar je ook vanaf boven kon kijken. Dit alles maakte het zo ALLES.

Immers er gebeurde in de tijd dat ik jong was weinig tot niets. Er was meer, Studio 54 om maar wat te noemen. Le Bateau onder het Hilton. The Pup onderin, op het Stadhuisplein. Maar geen enkele disco had het zoals Bristol. Op Zuid had je wat zaken restaurants en kroegen, waar je niet wilde komen om te dansen en gezellig met je (aanstaande) geliefde te eten.

Nu anno 2012 is er veel te doen op Zuid. Een prachtige haven bij de Cargadoor kade waar privé jachten en mooie sloepen liggen, leuk om te winkelen en te wandelen want het is omringd door o.a. mooie winkels en gezellige restaurants.

Ga je naar de Wilhelminapier dan ga je wat bijzonders beleven! We beginnen bij het Nieuwe Luxor, daarnaast New Orleans waar o.a. het Theater Lantaren /Venster is gevestigd  en dat ook is omringd door restaurants. De Montevideo aan de Maas, Hotel New York, mijn persoonlijke aanbeveling! Geweldige locatie, daar moet je zijn!

Als je op de Wilhelminapier bent  word je direct geconfronteerd met de bouw van het prachtige gebouw van Remco Koolhaas ‘De Rotterdam’ dat het grootste gebouw van Nederland gaat worden. Loop of rij je wat verder dan zie je het Nederlands Fotomuseum, gevestigd in voormalig pakhuis Las Palmas waar prachtige tentoonstellingen te zien zijn!

Momenteel is er een prachtige tentoonstelling JULIAN GERMAIN THE FUTURE IS OURS CLASSROOM PORTRAITS 2004-2012 Van 2 juni  tot 2 september 2012
Voor zijn serie Classroom Portraits fotografeert de Britse fotograaf Julian Germain schoolklassen van over de hele wereld. De gedetailleerde kleurenfoto’s vertellen het verhaal van de leerlingen, de school en hun leefomgeving.

De Rijnhavenbrug in Rotterdam Katendrecht is met de Wilhelminapier verbonden. De nieuwe 160 meterlange voetgangers- en fietsbrug landt op het Landverhuizersplein aan de zijde van de Wilhelminapier en op het plein tussen de twee Fenixloodsen aan de zijde van Katendrecht. De verbinding vergroot de aantrekkelijkheid van zowel Katendrecht als de Wilhelminapier. Ook vormt de brug voor bezoekers van de ss Rotterdam een aantrekkelijke alternatieve route.

Na jaren varen over de wereldzeeën, ligt de SS Rotterdam permanent in de Rotterdamse haven. Het schip heeft een lange en rijke historie. Dat is te zien en te voelen! Vandaag is de ss Rotterdam een bijzondere plek waar u kunt eten, drinken, feesten, trouwen, overnachten, uitgaan, vergaderen, toeren en werken. Beleef de ss Rotterdam!

Katendrecht is een plek waar Chinezen al 100 jaar wonen en er is op de Kaap dan ook een Chinees Handelscentrum op komst. De realisatie van het ECC (European Chinese Center), kost 100 miljoen euro. Het complex in het Rotterdamse Rijnhavengebied omvat kantoorruimten voor Chinese en op China georiënteerde Nederlandse bedrijven, woningen, winkels, restaurants en een Chinees hotel.

Er is nog veel meer over Rotterdam Zuid te vertellen, bijvoorbeeld de mentaliteit! Rotterdam onderscheidt zich door haar nuchtere en no-nonsense instelling en de behoefte aan efficiëntie en daadkracht. Een karakterschets van Rotterdam luidt: ‘Nuchter, zelfbewust, internationaal georiënteerd, technologisch, open, individualistisch, ondernemend en ambitieus’.

Als laatste de Trots van Zuid. Uiteraard het Feyenoordstadion! Op zaterdag 27 maart 1937 werd het Feyenoordstadion feestelijk geopend. Leden van de atletiekafdeling van Feyenoord droegen in een estafette vanaf de Kromme Zandweg de clubvlag het nieuwe stadion binnen, waar alle spelende leden van Feyenoord een levend lint rondom het veld vormden.

Bijna iedereen op Zuid heeft iets met Feyenoord en zijn Legioen. Velen hebben een seizoenskaart en gaan naar iedere (thuis) wedstrijd. Dit seizoen is Feyenoord uit een dal geklommen. Ron Vlaar kijkt met een trots gevoel terug op de prestatie die Feyenoord het afgelopen seizoen heeft geleverd. De verdediger, die momenteel met het Nederlands elftal in voorbereiding is op het EK, stelt deze maand in Feyenoord Magazine dat niet alleen de ploeg een grote ontwikkeling heeft doorgemaakt, maar ook hijzelf. ‘Goed is niet langer goed genoeg.’

Naast het Feyenoord stadion ligt de Bioscoop Pathé waar de nieuwste films worden getoond. Het is een mooi groot gebouw met een gezellige accommodatie waar je naast de film ook een stukje uitgaan op z’n Amerikaans kan beleven. Cola, Popcorn, de nieuwste film en een leuke date bij je; ingrediënten voor een super avond!

Dit alles vertel ik mijn vriendin. Ze is enthousiast maar ook enigszins verrast omdat ze er nooit zo bij stil heeft gestaan dat er nu zo veel is op Zuid. Genoeg om iets leuks te doen, om ergens heen te gaan om je gast rond te leiden.

Op dit moment word er heel veel geld geïnvesteerd in Rotterdam Zuid om over een periode Zuid geweldig te laten zijn in wonen en werken. Wat het nu al is! Zuid is volwassen geworden, daar moet je zijn!

De Rotterdamse trouwfoto van…

Ben je ook in Rotterdam getrouwd en wil je je trouwfoto op Ech Wel Rotterdams plaatsen. Stuur dan even een berichtje aan info@echwelrotterdams.nl. We vinden het leuk om zoveel mogelijk Rotterdamse stellen op de site te laten zien!

Samen op de Fiets

Vandaag laat ik Opa Bram thuis. Waarom? Omdat ik met mijn vader Aad Schell op de fiets mee mag. Mijn vader werkt vol continue, dus onze tijd is schaars.
De fiets was een basis fiets, geen versnellingen, wel een bel, en een stoeltje aan het stuur.
Samen weg vond ik altijd leuk.
Oh nee, één keer was ik bang. Toen had mijn vader zich voorgenomen samen met mij naar de Kuip te gaan. Hij was een Spartapiet, heeft zelf ooit als jeugdige in het eerste van Sparta gevoetbald, dus ik denk dat het om een wedstrijd ging tussen Feijenoord en Sparta, maar ik durf er mijn hand niet voor in het vuur te steken.
Om een kort verhaal lang te maken: we hebben de tribune nooit bereikt. Waarom niet?
Assie durfde de trappen niet op. Veel te hoog, maar daar kwam ik halverwege pas achter, toen ik niet meer vooruit durfde. Dus tegen de stroom in terug naar beneden. En met het pontje terug naar de Parkkade.

Maar meestal fietsen we door het Havengebied. Het gedeelte tussen de Sint Jobshaven en het Marconiplein.
Langs de horlogemaker en langs Stokvis.
De wind in mijn gezicht en haren, soms mocht ik bellen, en mijn vader trappend tegen de wind in en voluit zingend.
Ja, zingend. Iedereen mocht weten dat we langs waren geweest.
En ik had ook mijn eigen partij in mijn favoriete liedje: “How much is that Doggie in the Window”.. Ik deed vol overtuiging de “woef woef”.

http://www.youtube.com/watch?v=L-U894UkSNI

Ik vond het fantastisch als hij zong. Maar ik was de enige geloof ik. Nu zong hij dus vaak op straat en verhaspelde teksten met ondeugende zinnen als: “Vader liet een frisse dreutel, vader lied een frisse wind, zie hem schuiven in extase…” Ik vond het hilarisch.

Maar goed, tegen de tijd dat wij van Gend en Loos aan de linkerkant voorbij waren, staken we over, oppassen voor de rails en eventuele goederenwagons en reden wij het echte havengebied in.

Mijn vader was ooit kraanmachinist en mijn moeder ‘stekker’- telefoniste bij hetzelfde bedrijf. Zo hebben zij elkaar ook ontmoet. Dit terrein was hem dan ook goed bekend.

Tegen die tijd zette hij weer een ander liedje in. Bijvoorbeeld “Bird Dog”. Ik verstond toen ‘sjannie is een sjoker’, maar ach, ik was maximaal 4 jaar oud.
Laatst vertelde iemand mij dat hij als kind het zo fantastisch vond dat Bad Moon Rising van CCR begon met “Assie a Bad Moon rising”. Herkenbaar dus.

Ik hield van de bewegingen in de havens, kranen die loom draaiden, ook op zondagen, om een schip te laden en te lossen. De loodsen, rails en goederenwagons die zomaar konden oversteken zonder spoorbomen. Zó spannend! En de krijsende meeuwen natuurlijk!
Dat havengebied is niet meer. Er staan flats op en appartementen met penthouses.
De rails is weg, de goederenwagons zijn niet meer.

Mijn vader is ook niet meer, maar nog steeds geniet ik als ik in een havengebied ben. De geuren, het nooit stoppende werk.

En.. nog steeds heb ik hoogtevrees.

Gedicht: Ik Fantaseer

Ik Fantaseer… Lees meer

Rotterdams Avondje Uit.

Weet je, in een van mijn gedichten schreef ik over dat er in Rotterdam niet zoveel uitgaansgelegenheden zijn. Dit klopt ook best wel. Als ik rondkijk dan is het meeste echt centraal bij elkaar gepakt in het centrum en zo af en toe eens een gezellige kroeg in de stad. Lees meer

Uitgaan in Rotterdam

Er zijn nogal wat uiteenlopende meningen over het uitgaansleven in Rotterdam (Roffa voor het uitgaanspubliek). Het roept soms een wat twijfelende reactie op als ik in het weekend de stad inga. Vaak worden de woorden ‘gevaarlijk’ of ‘dronken mensen’ genoemd en is het voor mensen die ver van Rotterdam vandaan wonen vaak een no go. Maar Rotterdam heeft qua uitgaansleven juist zeer veel te bieden en voor iedereen is er wel een plek te vinden om een avond en/of nacht door te brengen.

Stadhuisplein is de bekendste plek voor zowel Rotterdammers als inwoners van andere steden. Centraal in de stad gelegen zul je hier de populairste bars/kroegen/clubs vinden. De Skihut is misschien wel de bekendste en de eerste kroeg die je zult vinden bij het bekende ‘straatje’ als je vanuit de Koopgoot richting Stadhuis loopt. Ook Coconuts is een drukbezochte uitgaansgelegenheid. Een straatje verder vind je De Beurs. Op zaterdag staat er altijd een lange rij om binnen te komen en het is vooral geliefd onder studenten. Aan de overkant van De Beurs ligt het kleine Vief & Vuig, opgedeeld in twee verdiepingen met verschillende muziekstijlen. Deze uitgaansgelegenheden zijn allemaal vrij bekend en altijd druk.

Wil je iets meer alternatieve muziek dan kun je in Rotterdam ook zeker je hart op halen. Rotown is hier een goed voorbeeld van, een café, bar, popdium en kroeg waar je geen top40, maar onder andere indie/rock/pop  zult horen. Ook de underground club Toffler biedt een unieke ervaring, gevestigd in een oude voetgangerstunnel. Hier draaien ze vooral underground en dance muziek.

Voor de cocktail liefhebbers is er ook zat keuze tussen luxe cocktailbarretjes. Eaulounge is uniek door zijn ligging, pal aan het water met uitzicht op de Erasmusbrug. Elit staat bekend om de beste cocktails van de stad en ze bieden dan ook heel veel soorten cocktails aan.

Dat Rotterdam een grote variëteit heeft op het gebied van uitgaan is nu wel duidelijk. Voor een leuk avondje zul je je dan ook zeker niet vervelen in de Maasstad. Maar wat maakt elke club, bar of kroeg nou zo bijzonder of populair? Dit zal ik per uitgaansgelegenheid uitgebreider gaan beschrijven zodat iedereen een beeld krijgt bij het bruisende uitgaansleven in Roffa.

Vreewijk

Rotterdam. Mijn stad. Mijn leven. Ik heb op diverse plekken gewoond in Rotterdam en overal is het goed. Ik werd geboren in de Rosestraat, vervolgens verhuisde mijn ouders naar de Vaan, al waar ik mijn gehele jeugd met heel veel plezier heb door gebracht. Vanaf het ouderlijk huis verhuisde ik naar Vreewijk om in de Berkendaal mijn eerste huis te huren. Over deze bijzonder mooie omgeving kan ik het nodige schrijven.

Vreewijk is door van der Mandele, Mees en van Ravesteijn opgericht in 1913.
Mijn opa en oma kwamen er in 1932 wonen, in de Rozengaarde. Ze mochten een huis huren als ze netjes genoeg waren en als de man werk had. Mijn opa had werk en ze waren netjes, volgens de inspectie van toen stichting Vreewijk. De inspectie had het recht om zelfs in de linnenkast te kijken of alles er wel netjes genoeg op stapeltjes bij lag, vertelde mijn oma. Immers in Vreewijk was het netjes en kwam je niet zomaar. Dit beeld was er nog toen ik een huis mocht huren. Iedereen die in Vreewijk wilde wonen wist ook, daar kom je niet zomaar.
Vreewijk is opgezet als een dorp en wordt gekenmerkt door veel groen. Wie door Vreewijk wandelt ziet nu niet meer de prachtige en verzorgde tuinen als vroeger toen ik er woonde.

Helaas is er sinds de renovatie in de jaren 80 anders om gesprongen met het beheer van huizen verhuren. Het strenge beleid dat Vreewijk ooit voerde en wat Vreewijk zo bijzonder maakte en zo mooi hield, verzorgde huizen, straten en tuinen werd niet meer gebezigd. Tegenwoordig lijkt het wel of alles kan. Bijna iedereen heeft nu zijn tuin afgeschermd met een schutting vaak ook nog lelijk. Tuinen worden over het algemeen niet meer zo netjes bij gehouden. Het is niet overal zo, maar het gezellige – keurige Vreewijk is nu niet meer, met de lage heggen zodat je bij de buren in de tuin kan kijken en de sociale controle groot was. Wel is nog een gedeelte van de oorspronkelijke bouw in tact. Dit omdat niet iedereen mee heeft gewerkt aan de lelijke renovatie, o.a. ik zelf. Sommige bomen zijn ziek in Vreewijk maar ondanks dat, is er nog steeds veel groen. Oude bomen, struiken zijn gelukkig niet weggehaald.
Uit Vreewijk komen ook bekende namen zoals Jos Brink, die er zelfs een liedje over schreef.

Jos Brink: Tuindorp Vreewijk songtekst
Tuindorp Vreewijk, Tuindorp Vreewijk
Op de Voorde, waar ik woon
Loop ik, als m’n broertjes deden
Via de Vonder en de Leede
Naar de Frankendaal
Haartjes nat en handjes schoon
Loop ik langs de Lange Welle
En m’n moeder maar vertellen
Hoe het allemaal zou gaan
Die eerste dag, grote school, zes jaar pas
Lieve juf, jij bent Jos, jij zit daar
En m’n moeder wijst, terwijl ik angstig meekijk
Dat is allemaal allang voorbij

Tuindorp Vreewijk
Een auto in de straat, een zwarte met veel chroom
Het eindpunt van lijn 3 was op de Groene Zoom
Het Zuiderziekenhuis, de Groene Hilledijk
Die gekke namen van die lieve, lage wijk
De Vonder en de Wed, de Voorde
De Voordonk en de Achterdonk
De Kreek, de Lange Geer, de Lange Welle
Met de Olmendaal, de Iependaal
Willem van Iependaal, nou ja, ja… en De Brink

Tuindorp Vreewijk (Waar woon je?) Tuindorp Vreewijk
Pas een nieuwe koningin
Met de prins en de prinsesjes
En ik lik met smaak de restjes
Uit de puddingschaal
Tuindorp Vreewijk, mijn begin
Aarzelende eerste stappen
Ik ben niet zo’n hele knappe
Op die Frankendaal
En elke dag ga ik twee keer heen en terug weer
Deutekom heeft zoethout voor twee cent
Ze zijn er zeven kerken en maar een cafe rijk
En dat is allemaal allang voorbij

Tuindorp Vreewijk
Maar mijn straatje is er nog
Ach, die kleine smalle Voorde
Die uitstekend bij mij hoorde
Toen, maar nu niet meer
Misschien loopt er weer zo’n joch
Op de Voorde langs de Leede
Net zoals wij dat vroeger deden
Langs de Lange Geer
En ik zit op ‘t terras van m’n huis met zeezicht
Het is zo ruim en zo riant en zo royaal
En ik denk, terwijl ik naar de zee kijk
Wat was het klein en lief en lang voorbij
Tuindorp Vreewijk, Vreewijk, Vreewijk

Dan was er het Hotel Restaurant ‘Het Witte Paard’ wat werkelijk wereldberoemd was. In 1980 is dit helaas zo mooie gebouw afgebrand. Vele toeristen vanuit de hele wereld kwamen kijken. De architectuur van de woningen en het hotel – restaurant het Witte Paard, tuinen het ‘nieuwe wonen voor de arbeiders’ trok vele aan. Zelfs Japanners kwamen er kijken. Na de brand werd ‘Het Witte Paard’ een dienstencentrum. Dit is inmiddels ook al weer passé.

Vreewijk is een bijzondere wijk en dat levert bijzondere weetjes op. Wist u bijvoorbeeld dat de wortels van de televisieserie ‘De Fabeltjeskrant’ in Vreewijk liggen? Ed en Willem Bever, juffrouw Ooievaar, Bor de Wolf, Lowieke de Vos, Momfer de Mol en de Gezusters Hamster: allen zijn geënt op bewoners van Tuindorp Vreewijk. Wijkbewoner Leen Valkenier schreef de teksten voor de populaire kinderserie, die ook door volwassenen goed werd bekeken. Hij maakte deel uit van een Vreewijks theatergroepje. De serie verscheen in 1968 op televisie. Medeleden van het theatergroepje herkenden verschillende bewoners in de personages in de serie. Leen Valkenier bevestigde later zelf dat hij personages baseerde op mensen in zijn omgeving. In 2005 werd de serie uitgeroepen tot het beste Nederlands kinderprogramma van de afgelopen eeuw. Meer kunt hierover lezen www.museumvreewijk.nl.
Wat ook nog leuk is, op de Lede kan je een huis – museum woning – waar je Vreewijk door de tijden heen ziet. Ook Vreewijkers zelf komen langs omdat het zo leuk is om te zien.

Op 16 februari 2012 kwam het navolgende bericht : De wijk Tuindorp Vreewijk in Rotterdam wordt aangewezen als beschermd stadsgezicht. Daarnaast worden tweehonderd woningen in de wijk beschermd monument. http://www.rijnmond.nl/nieuws/16-02-2012/tuindorp-vreewijk-wordt-monument
Dit alles zegt hoe bijzonder Vreewijk is!

Adri Troost onverbloemd over zijn leven in boek ‘Met de Muziek mee’

Als vader Troost er nog zou zijn, zou hij trots zijn op zoonlief Adri. Sinds hij uit de korte broek is – en Rotterdammer was geworden – is hij actief als musicus, organisator, entertainer, promotor, geluidstechnicus, producent, presentator en vlieger in de lichte luchtvaart. Jaren achtereen was hij met eigen en andere orkesten op tournee door Nederland, Duitsland, Zweden, Noorwegen, Spanje,  Oostenrijk en Zwitserland.

Dat vormde hem tot een creatieve en humorvolle man met levenservaring, naam en faam, maar er gingen ook twee huwelijken door kapot. Op zijn derde jawoord – 31 jaar geleden gegeven aan Helma – heeft de zwarte kant van zijn beroep geen invloed gehad; Adri had geleerd van de scherven.

Schokkende gebeurtenissen in kinderjaren blijven doorgaans een leven lang hangen. Adri(anus) Troost (1936) is er niet verschoond van gebleven. In de crisisjaren dertig maakte de jongeling op Goeree-Overflakkee van nabij de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog mee. En ook nog eens binnen een overheersende strenge kerkleer ineen aparte plattelands mentaliteit, een dominante moeder en een tiran van een stiefvader. Maar als keerzijde van de medaille waren daar ook een bovenal meelevende natuurlijke vader, liefhebbende en hardwerkende grootouders en begripvolle wederzijdse ooms en tantes. Troost senior liet vrijwel niets na om zoon Adri met nieuwe steps en fietsen gelukkig over de dorpspaden te laten rijden.

Op zijn zestiende maakte hij zich los van knellende familie- en geloofsbanden van Sommelsdijk en sloeg zijn vleugels uit naar Rotterdam. De autodidact maakte in de tijd als vrijwilliger bij Defensie zich de muziek en vooral het bespelen van de gitaar eigen. Het behalen van de docentengraad op het Rotterdams Conservatorium was de fundering voor het geven van muziekles. Daarnaast trad Adri Troost op met het toenmalige orkest van André Hazes.

Tussendoor behaalde de vader van twee kinderen ook voor zijn vliegbrevet. Sindsdien heeft hij meer dan drieduizend vlieguren op zijn naam staan. Met bekende vaderlandse artiesten als Ansje van Brandenberg, Lee Towers, Johnny Hoes en Mat Matthews stond hij op de bühne, maar ook met de Amerikaanse jazztrompettist Teddy Cotton was hij op tournee. Hij speelde op Katendrecht, in strandpaviljoens van Rockanje en Hoek van Holland, in grote Rotterdamse zalen en ook op cruiseschepen. Voorts was hij vijftien jaar organisator van eerst Het Vrije Volk Songfestival en daarna het Rotterdams Songfestival.

Op zijn 75ste jaar keek Adri  achterom en besloot zijn kronkelige, creatieve en zéér gevarieerde leven aan het papier toe te vertrouwen. Het werd een zeer lezenswaardig en ook humoristisch open boek van een man die veel bereikte, héél gewoon is gebleven en nog elke dag barst van de plannen.

‘Met de Muziek mee’ telt 98 pagina’s met 26 illustraties en is uitgevoerd in paperback. Uitgever: Boekscout te Soest. Prijs: 14,95 euro. Isbn: 978-94-6206-039-5. Sinds 1 juni  verkrijgbaar in de erkende boekhandel of via www.boekscout.nl

Rotterdam! Hoe bedoel je, makkelijk?

Laat ik eens beginnen met een lijstje te maken van hoe en wat Rotterdam nu is. Gewoon een kort lijstje. Maar hiermee bereik ik wel alle Rotterdammers met een bericht op de allerlaatste regel. Lees meer

Een mooi stukje Rotterdam!

Er is mij gevraagd wat ik nu een mooi stukje Rotterdam vind. Dit is een vraag die normaal gesproken erg moeilijk is te beantwoorden want ieder deel heeft wel weer iets wat het mooi maakt. Lees meer