de bal is rond

Wat jaartjes geleden na ‘t opgeven mn droom “van krantenjongen naar miljonair”kreeg ik mijn eerste baantje op kantoor!
Als vrije jongen betekende dit een ramp in mn leven!
Na ‘t eerste jaar gelukkig een onderbreking van 14 maanden verplicht militaire dienst (de bijna mooiste tijd van mijn leven) maar dan weer terug naar kantoor…
Teruggekomen bleek ik overgeplaatst te zijn naar Nedlloyd op de Houtlaan (Een van de grootste rederijen ter wereld, Nederlands en gevestigd in Rotterdam.)
‘N leuke bijkomstigheid ; de naam van het gebouw destijds was Nedlloyd huis…Voelde me er vanaf het begin al niet thuis.
Het baantje waar ik ooit mee begon was inmiddels bezet en “ik mocht maar blij zijn dat ik nog werk had.” Aldus de oudere meneermanager met scheiding in zijn witte haar en waarschijnlijk ook in zijn huwelijk.
Ik was beland op de meest afschuwelijkste boekhoudafdeling aller tijden.
Ach,eerste salaris in de pocket maakte veel goed!Mijn jampotbrillenglazen werden ingeruild voor contactlenzen,waarop al snel mn eerste verkering volgde. Ik had heel wat in te halen,en dus als keerzijde;ik was niet zo bij de les op mn werk.Na een prachtavond stappen was ik het helemaal zat om maandag weer te gaan beginnen. In overleg met vriendin toch ook maar eens de handdoek in de ring gegooid en ziek gemeld!
Nu was ’t me wel vaker opgevallen dat je als lolbroek op ‘n boekhoudafdeling weinig goed kon doen , maar daarentegen als voetballer nooit stuk kan!
Als voetballer op maandag ziek melden tot er met de donderdag No problem!…Ja jongens slapen doen we overdag!
Dus manager gebeld:”Ben me toch onderuitgeschopt met voetbal joh!Kan effuh zeker 5 dagen niet lopen!”
“Rustig aan Aatje,wel gewonnen?”Was de vraag. Ja dat dan weer wel gelukkig!”
Hij opgelucht,ik ook!.k had de zaterdag ervoor nog gewonnen met tafelvoetbal,dus niet echt gelogen..
Dacht bij mezelf:Als ik nou woensdag weer begin iedereen blij!
Dinsdagochtend een prachtweertje!voor mezelf besloten nog n prachtdag er van te maken met als start ff een wandeling over de dinsdagmarkt bij station Blaak..Zie ik opeens een cameraploeg op me afkomen. Wendy van Dijk met het progamma Over de rooie!
Elke dag op tv,1000 gulden winnen door wat gekke dingen doen voor tv.
Ik langs de kant bij n kraam staan,en Wendy naast me.
Effe mee staan kletsen maar wat ik niet aan zag komen was:”Hey ,ze gaan beginnen je doet wel mee hoor!”Aldus een lachende Wendy. En yes, 2 x stond ik op tv.
Ik schitterde in de vooraankondiging en de dag erna in de uitzending.
‘T item heette de bal is rond, ik moest tussen 2 vrouwen een bal overgeven tussen mijn borst en hun borsten…1000 gulden niet gewonnen wat n zenuwachtig gebeuren was dat zeg!
Woensdag weer op mn werk wordt ik helemaal gek gebeld door collega’s.
“We hebben je allemaal gezien op TV!Leuk joh!l K voelde me nu gelijk echt niet lekker op mn eerste beterdag..Mn manager: Hey Aatje!!Zag je op TV! Ik snel hem voorzijn..Ja was op zaterdag opgenomen..Joh!Altijd zo stil op de zaterdagmarkt in Rotterdam?………….

Te leven op duizend plaatsen. Jo Otten 1901-1940

Rob Groenewegen (R’dam 1960) promoveerde aan de Universiteit Leiden onder leiding van prof. dr. Jaap Goedegebuure tot doctor in de geesteswetenschappen op een biografie van de Rotterdamse schrijver en non-conformist Jo Otten. De handelseditie van dit kloeke proefschrift werd in de pers lovend ontvangen.

Enkele reacties:

‘Naar de schrijver Jo Otten, die in 1928 promoveerde op de dissertatie Het Fascisme en in 1932 het opwindende essay Bed en wereld publiceerde, ben ik al lang nieuwsgierig. Als bewonderaar en ijverig lezer van Menno ter Braak, E. du Perron en andere schrijvers uit het interbellum kwam ik zijn naam herhaaldelijk tegen. Nu weet ik alles van hem, dankzij de gedetailleerde biografie waarop neerlandicus Rob Groenewegen afgelopen week promoveerde (…). In een defensief nawoord probeert de biograaf te rechtvaardigen waarom “een vergeten literaire figuur” zo’n omvangrijke biografie verdient. Overbodig: een goed boek als dit, over een fascinerend mens in een belangrijke historische periode heeft geen rechtvaardiging nodig.’
Elsbeth Etty, Nieuwe Rotterdamsche Courant

‘Iets te dikke, maar mooie biografie van de jong gestorven Rotterdamse schrijver en wetenschapper Jo Otten, die in 1928 promoveerde op een interessant proefschrift over het Italiaanse fascisme. Groenewegen geeft een levendig beeld van het literaire leven in het Interbellum, waarin Otten contact had met essayist Menno ter Braak. Beiden stierven in de meidagen van 1940: Ter Braak door zelfmoord, Otten door een bombardement. Waar Ter Braak een plek in de literatuurgeschiedenis verwierf, raakte Otten in de vergetelheid. Groenewegen doet een poging hem daaraan te ontrukken en slaagt wonderwel. Hij schetst het beeld van een overgevoelige en eenzame jongen, die zijn heil zocht, en vond, in boeken. Lezing van dit proefschrift, waarvan deze uitgave een handelseditie is, zet aan tot het ontdekken van Ottens literaire werk.’

Wim Berkelaar, Historisch Nieuwsblad

‘Deze biografie is een duizelingwekkend verhaal vol wetenswaardigheden rond het Rotterdamse (literaire) leven tijdens het interbellum. Groenewegen laat niets onbesproken en is uiterst zorgvuldig en volledig (misschien té) in zijn analyse van Otten en de tijd waarin hij leefde. Daarmee is deze biografie veel meer dan de levensbeschrijving van een man geworden. Het biedt ook een schat aan informatie over architectuur, kunst, film, politieke stromingen, etc. (…) Als veelzijdige, grillige figuur is Otten geen gemakkelijk ‘materiaal’ voor een biograaf. Groenewegen is er desondanks in geslaagd een evenwichtig beeld te schetsen van diens leven en tijd en daarmee is de biografie een aanwinst voor wie geïnteresseerd is in deze literaire periode.’
Rien van den Berg, Nederlands Dagblad

‘Groenewegen geeft een beeld van Rotterdam in de eerste decennia van de twintigste eeuw, dat zich schoksgewijs ontwikkelde tot wereldhaven. Hij beschrijft het culturele leven: het was de tijd van de filmliga, de charleston en de grammofoonplatenfeestjes, de tijd ook van nieuwe zakelijkheid, vitalisme en futurisme. Groenewegen schetst de gecompliceerde veelvormigheid van de Nederlandse literatuur uit die tijd, met allerlei avant-gardebewegingen die over elkaar heen tuimelen. En hij doet een verdienstelijke poging de waardering van Otten en vele anderen voor het fascisme en andere autoritair-populistische stromingen te begrijpen in de context van hun tijd.’
Joost van der Vleuten, Literair Nederland

‘Groenewegen beschrijft nauwkeurig het leven van de schrijver. Fijn is ook dat Groenewegen zeer uitgebreid én adequaat over Forum schrijft – Otten had namelijk contact met Menno ter Braak en publiceerde zijn werken in een tijd dat de mannen van Forum het literaire landschap overheersten. Het is een zeer toegankelijke biografie geworden. Groenewegen is nu bezig met een biografie over Victor E. van Vriesland – The Leading Man van de Nederlandse literatuur. (…) Met deze biografie over Jo Otten heeft Groenewegen aangetoond dat hij over de kwaliteiten beschikt om over Van Vriesland te schrijven.’
Bart Temme, Tzum

In 2008 bezorgde Rob de vierde druk van Ottens novelle Bed en wereld (1932). Momenteel werkt hij aan de samenstelling van diens Verzameld werk, dat in het voor- en najaar van 2012 in twee afzonderlijke edities bij Uitgeverij In de Knipscheer het licht zal zien.

Rob werkte tot 2011 als redacteur voor de Stichting Menno ter Braak, waar hij o.a. de boeken van Ter Braak van een inleiding en een editiegeschiedenis voorzag.

(overgenomen van http://www.victorvanvriesland.nl/de-biografie)

Café Verschoor van Theo en Joke al dertig een heerlijk bruine kroeg in Delfshaven

Taart, bloemen, andere geschenken en een fraai uitgangbord  maakten duidelijk dat Joke en Theo van Rijswijk tot tevredenheid van hun klanten al dertig jaar achter de tap van hun café Verschoor staan. Het bijzondere bedrijfsjubileum was  onlangs reden voor een groot feest in de overigens al ruim een eeuw bestaande bruine kroeg aan de Oostkousdijk 1 in Delfshaven. Met meer dan honderd klanten werd het gevierd. Onder hen Rein van Peski (67), Cua Hang (57), Gerrit Möring (65) en Henk van Gennep (58), die al dertig jaar vaste stamgast zijn en er bijna dagelijks in hun biertje komen happen.

,,Al bij de vorige eigenaar, Arie Verschoor,’’ voegen de vier er haastig aan toe.

,,Waarom we hier zo graag komen? Verschoor is een gewoon en heerlijk bruine café. Eén van de weinige, waar je nog mens onder de mensen bent.’’  Joke en Theo hebben er hun handen vol aan. Hun café is een sociaal trefpunt met ook aandacht voor elkaar problemen. In de loop van jaren heeft het duo enkele honderdduizenden pils getapt en kelkjes gevuld.

Hun café biedt de klanten echter meer. Er is hangt bijvoorbeeld nog een ouderwetse spaarkaskast aan de muur, waar de klanten in sparen voor een jaarlijks uitstapje. ,,Bijvoorbeeld voor een driedaagse cruise naar een kerstmarkt in Duitsland met een gecharterd schip of voor andere feesten. Of voor drie dagen samen naar hotel- en vermaakscentrum  Preston Palace in Almelo,’’ vertelt schoondochter Linda van Rijswijk. Zij, haar man Jeffrey en hun kinderen Damian en Quinty boden het jubilerende kasteleinspaar een speciale herinneringsfoto op canvas. ,,Die krijgt een fraaie plek in de zaak,’’ riep Joke enthousiast. Naast een etablissement ‘voor sociaal en maatschappelijk verkeer’ biedt Verschoor ook een bruisend muziekpodium. Op zondagmiddag treden regelmatig artiesten op en Theo en Joke hebben ook tal van spraakmakende songfestivals en talentenjachten in hun zaak gehouden. Ook daar wordt het duo om geroemd, bleek op het jubileumfeest.

Artiesten treden niet alleen op uitnodiging op, maar bovenal spontaan. ,,Onze klanten komen niet alleen uit de buurt, maar overal vandaan. Zelfs uit Hoogvliet, Pernis, Spijkenisse, Ridderkerk en Overschie,’’ vertelde Theo trots in de feestelijke drukte onder het tappen van pilsjes.

Meer informatie: www.cafeverschoor.nl